احمد زیدآبادی در ویدیویی که منتشر کرد، با بیان جزئیات دیدار فعالان احزاب اصلاحطلب و تعدادی از کنشگران سیاسی و اجتماعی با رئیسجمهور، توضیح داد که نسبت به دو دیدار قبلی، این بار بیشتر دعوتشدگان از میان طرفداران اصلاحات و منتقدان وضعیت کنونی بودند و به هیچ عنوان از نیروهای اصولگرای معتدل یا تندرو خبری نبود.
به نقل از ایسنا، او ادامه داد: به نظر میرسد هدف عمده این نشست، شنیدن نظرات شرکتکنندگان در مورد تفاهمنامه اسلامآباد باشد. همچنین به نظر میرسد که ریاست جمهوری، به ویژه خود آقای پزشکیان، به دنبال ایجاد یک صدای واحد در جامعه به نفع این تفاهمنامه است.
این فعال سیاسی با اشاره به این موضوع که «اکثریت مردم ایران نظر مثبتی نسبت به تفاهمنامه اسلامآباد دارند»، تأکید کرد: شخصیتهای سیاسی حامی این تفاهمنامه کم نیستند، اما معمولاً به دلایل مختلف سکوت میکنند یا نظری بیان نمیکنند. برعکس، صدای مخالفان که در اقلیت هستند، به شدت بلندتر به گوش میرسد و این احساس را ایجاد میکند که گویی جو اجتماعی کاملاً در اختیار آنها قرار دارد.
او در ادامه تأکید کرد: به گمانم در نهاد ریاست جمهوری تمایل وجود دارد تا صداهای بیشتری درباره این تفاهمنامه شنیده شود.
زیدآبادی با اشاره به تعداد حاضران در این جلسه گفت: تعداد قابل توجهی از افراد در این گردهمایی حاضر بودند و حدود ۱۰ نفر هر کدام به مدت پنج دقیقه به بیان نظرات خود پرداختند. از جمله افرادی که صحبت کردند، آقای ظریف نیز حضور داشت. صحبتها بهطور کلی متفاوت بود؛ برخی نکات استراتژیک داشتند، عدهای هشداری بودند و برخی دیگر نیز به توضیح وضع موجود پرداختند.
این فعال سیاسی در رابطه با اظهارات محمدجواد ظریف در این جلسه بیان کرد: به نظر میرسید آقای ظریف به شدت نگران احتمال حمله مجدد به ایران است و وضعیت را بحرانی ارزیابی میکرد. هشداری که او در مقایسه با دیگران میداد، بسیار شدیدتر و متمرکزتر بود.
سخنان رئیسجمهور
او همچنین در مورد اظهارات رئیسجمهور گفت: در پایان، آقای پزشکیان صحبت کرد و نظر من این است که موضوع جدیدی مطرح نشد و بیشتر توضیحات مربوط به نظرات قبلی وی بود.
این فعال سیاسی ادامه داد: در انتها من نیز پرسشی حدود نیمدقیقهای مطرح کردم، زیرا زمان محدودی در اختیار بود. به هر حال یا صحبت من به خوبی شنیده نشد یا من به درستی مضمون را منتقل نکردم. آقای پزشکیان گمان کرد که قصد انتقاد از او در یک زمینه خاص را دارم، در حالی که در آن زمینه خاص، نظرم بهویژه انتقادی نبود. پس از آن توضیح دادم که سوال من مربوط به چه موضوعی بود، اما پاسخ ایشان بیشتر مرتبط با موضوعات دیگر بود.
او با ابراز نگرانی درباره دو موضوع در این جلسه اظهار کرد: موضوعات نگرانکننده برای من شامل این واقعیت بود که نه تنها کسانی که صحبت کردند، بلکه خود رئیسجمهور و همکارانش گمان میکردند که زمان کافی برای رایزنی و متقاعد کردن دیگران وجود دارد تا همه را متقاعد کنند که باید به تفاهمنامه بازگردند.
این فعال سیاسی تأکید کرد: در حالی که شرایط به شدت خطیر است. قبلاً نیز چیزی آماده کرده بودم؛ اگرچه جزو سخنرانان نبودم، اما در صورت صحبت کردن، میخواستم بگویم که ما در مواجهه با عمیقترین بحران تاریخی ایران قرار داریم؛ بحرانی که از نظر ابعاد، عمق، وسعت و پیچیدگی واقعاً بینظیر است.
او همچنین تشریح کرد: در مواجهه با این بحران، اولین قدم، شناخت عمیق آن است؛ یعنی یک فرد باید درک کامل و جامعی از این وضعیت داشته باشد و دوم اینکه باید با شجاعت و سریعاً تصمیمگیری کرد.
او ادامه داد: تصمیمگیری قاطع مستلزم وجود یک ساختار منسجم برای تصمیمگیری است که ارتباطات نزدیک و هماهنگی برای انجام این کار داشته باشد؛ چیزی که هماکنون وجود ندارد.
این فعال سیاسی در ادامه به پیچیدگی وضعیت موجود اشاره کرد و اظهار داشت: از همه این موارد، آنچه بیشتر برایم نگرانکننده است، این است که الزامات لازم برای انجام این کار موجود نیست. یکی از پیچیدگیهای این موضوع این است که خود درک این شرایط کار سادهای نیست.
او ادامه داد: به افرادی در سطح کسانی مانند نیکسون نیاز داریم؛ یعنی افرادی با زیرکی و تدبیر و مشاورانی مثل کیسینجر که قادر به درک و کنترل این وضعیت باشند. اما متأسفانه چنین شرایطی وجود ندارد. وضعیت به شدت پیچیده شده و ما همچنان در سطح سادگی باقی ماندهایم. بنابراین یکی از مشکلاتی که میخواستم بر آن تأکید کنم این است که زمان بسیار محدود است.
نظرات کاربران