بر اساس گزارشی از خبرآنلاین و به نقل از زومیت، ویدئویی که به تازگی به نظر میرسد از تیکتاک حذف شده است، با استناد به تصاویری مرتبط با ناسا ادعا کرده که احتمال از بین رفتن حیات در کره زمین تا سال ۲۰۲۷ به عدد ۹۶ درصد نزدیک میشود. این ویدئو که توسط پلتفرم بررسی حقایق بایسبریک مستندسازی شده، موفق به جلب حدود ۴٫۲ میلیون بازدید شده بود.
در این ویدئو و نمونههای مشابه، تصاویری نشان داده میشود که به تایید سازمان بینالمللی هشدار سیارکی (IAWN) اشاره دارد و میگوید سیارک ۲۰۱۷ PDC در مسیر برخورد با زمین قرار دارد و احتمال برخورد آن در تاریخ ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۷، ۹۶ درصد تخمین زده شده است. همچنین، ناحیهای باریک بر روی نقشه بهعنوان محدوده احتمال برخورد مشخص شده بود.
اما جالب اینجاست که موردی که در این ویدئوها حذف یا با تصوری از صفحهی جستوجوی گوگل پنهان شده است، این است که ۲۰۱۷ PDC مربوط به یک سناریوی فرضی در مانور آموزشی ناسا در سال ۲۰۱۹ بوده و هدف آن پیشبینی یک برخورد واقعی نبوده است.
ناسا بهطور مرتب چنین سناریوهایی را اجرا میکند تا به دانشمندان و نهادهای مرتبط اجازه دهد تا قابلیتهای خود را در مواجهه با احتمال خطر یک سیارک بسنجند. در این تمرینها، سیارکی فرضی با ویژگیهایی واقعی تعریف میشود و گروهها باید تدابیر لازم برای مقابله با تهدید را در نظر بگیرند؛ از طراحی مأوریت برای انحراف سیارک تا کاهش خطرات از طریق تخلیهی مناطق آسیبپذیر، تمام این سناریوها فرضی و هدفمند هستند.
دکتر آلفردو کارپینتی در مورد این تمرین بیان کرده بود که هدف تیم، ارائه «سناریویی خیالی اما با واقعیتهای واقعی» است. در سناریوی فرضی، اگر سیارک واقعاً وجود داشت، میتوانست در مقیاس قارهای فاجعهای به بار آورد. همچنین، با توجه به عدم قطعیت در مورد جرم فرضی آن، نقطهی برخورد محتمل به تاریخ ۲۹ آوریل ۲۰۲۷ در ناحیهای باریک از هاوایی تا آفریقا و با عبور از ایالات متحده اختصاص یافته بود.
در ادامهی این تمرین، گروه مأموریت انحراف سیارک را طراحی کردند، اما این مأموریت در شبیهسازی به موفقیت چندانی نرسید. ناسا پیرامون این بخش از سناریو توضیح داد که پس از مشخص شدن برخورد قطعی در برنامهی تمرینی، ناسا و سایر سازمانهای فضایی جهانی تصمیم به اعزام ناوگانی از برخوردگرهای جنبشی برای انحراف سیارک گرفتند.
در روز آخر کنفرانس، واکنش به برخوردی که تقریباً در چارچوب همین سناریو مشخص شده بود، شبیهسازی شد. در این مرحله، محل فرضی برخورد نیویورک و شدت انرژی در محدودهی ۵ تا ۲۰ مگاتن در نظر گرفته شد.
در این راستا، لوایتیکوس لوئیس از ادارهی عملیات واکنش سازمان مدیریت اضطراری فدرال آمریکا (FEMA) بیان کرده بود که گرد هم آوردن جامعهی مدیریت بحران و جامعهی علمی بهمنظور آمادگی در برابر احتمال برخورد یک سیارک در آینده، بسیار حائز اهمیت است. او این تمرین را برای شناسایی مسائل و پرسشهای کلیدی متصل به این سناریو، یعنی رویدادی با احتمال کم ولی پیامدهای جدی، مفید دانسته بود.
ناسا و پژوهشگران به طور پیوسته آسمان را برای شناسایی سیارکهای بالقوه خطرآفرین رصد میکنند و بعضاً اجرامی که نیاز به بررسی بیشتری دارند را تحت نظر قرار میدهند. با این حال، ناسا هیچگونه برخورد یکی از سیارکهای بزرگ شناخته شده را در بازه زمانی حداقل ۱۰۰ سال آینده پیشبینی نکرده است.
بازگشت این ادعاها در سال ۲۰۲۶، یعنی کمتر از یک سال قبل از تاریخ تعیین شده برای برخورد در این سناریوی فرضی، واقعاً عجیب نیست. با اینکه نزدیکی به تاریخی که برای یک تمرین شبیهسازیشده مشخص شده است، میتواند سناریو را به پیشبینی واقعی تبدیل کند، اما واقعیت آن است که چنین چیزی رخ نخواهد داد.
بنابراین، تصاویری و متونی که در شبکههای اجتماعی با ادعای احتمال ۹۶ درصدی برخورد سیارک با زمین در سال ۲۰۲۷ منتشر میشود، فقط بازتابی از یک سناریوی آموزشی قدیمی هستند. بنابراین، این نکته را در نظر داشته باشید که هنوز هیچ هشدار واقعی دربارهی خطر نابودی زمین وجود ندارد.
۵۸۵۸
نظرات کاربران