غزال زیاری: طراحی جدید، این امکان را فراهم آورده است که جنگنده سوخو-۵۷ بتواند در مأموریت‌های مختلفی شرکت کند و از ادغام تسلیحات هوایی اضافی بهره‌مند شود؛ هرچند هنوز جزییات خاص این سیستم‌ها به‌طور علنی منتشر نشده است.

به هر حال، امکان‌پذیری این تغییرات، نشان‌دهنده کوشش روسیه برای به‌کارگیری سریع درس‌های آموخته‌شده از نبرد‌ها در تولید انبوه است و به‌نظر می‌رسد که روس‌ها در حال افزایش سرعت و قابلیت‌های تسلیحاتی و مأموریتی ناوگان جنگنده‌های نسل پنجم خود هستند.

این هواپیماها قبل از انتقال به مشتریان، یک دوره کامل از آزمایش‌های کارخانه‌ای را پشت سر گذاشته و توسط خلبانان وزارت دفاع روسیه در شرایط مختلف عملیاتی مورد ارزیابی قرار گرفته‌اند. در اطلاعات رسمی، تعداد دقیق جنگنده‌های به‌روزرسانی شده و تحویل یافته مشخص نیست و تنها به این اشاره شده که سوخو-۵۷ هایی که خط تولید را ترک کرده‌اند، با مدل‌های ابتدایی که در عملیات‌های رزمی روسیه در اوکراین به کار گرفته شده‌اند، تفاوت‌هایی دارند و به نوعی پلتفرم آنها تغییرات قابل توجهی به خود دیده است.

روند آزمایش و پذیرش نشان می‌دهد که این هواپیماها به‌عنوان نمونه‌های تولید عملیاتی و نه تنها به عنوان پلتفرم‌های آزمایشی، تحویل داده می‌شوند و تأکید قوی کمپانی UAC بر روی ساخت، آزمایش و معرفی مداوم پیکربندی‌ها و در عین حال حفظ سرعت تولید الزامی، به‌خوبی مشهود است.

تجربه رزمی و تغییرات در سوخو-۵۷

برنامه سوخو-۵۷ صرفاً به‌عنوان یک جنگنده نسل پنجم در حال تولید انبوه معرفی نمی‌شود؛ بلکه به‌عنوان پلتفرم رزمی که به طور مستمر در حال ارتقاء و تکامل است، ارائه می‌شود و پیکربندی آن به تدریج با استفاده از درس‌های عملیاتی، زیرسیستم‌های نوین و تسلیحات قابل‌تغییر شکل گرفته است.

به گفته کمپانی UAC، به‌روز رسانی و مدرن‌سازی این جنگنده، به‌طور مستقیم تحت تأثیر تجارب به‌دست‌آمده از عملیات‌های رزمی انجام شده است. اگرچه به‌طور رسمی جزئیات دقیقی در خصوص حسگرها، اویونیک، تجهیزات جنگ الکترونیک، سیستم‌های ارتباطی، تغییرات نرم‌افزاری یا اصلاحات بدنه که این دسته را از هم متمایز می‌کند، ارائه نشده است، اما به‌احتمال زیاد، تجربه‌های عملیاتی تأثیر قابل توجهی بر روی چندین جنبه از این موارد گذاشته است.

یکی از بارزترین نشانه‌های این تغییرات، به بخش معماری تسلیحات هواپیما مربوط می‌شود. یک خلبان نیروی هوافضای روسیه در این خصوص خاطرنشان کرده که پیکربندی فنی جدید، دامنه مأموریت‌های مرتبط با سوخو-۵۷ را گسترده‌تر خواهد کرد و قابلیت‌های گنجانده‌شده در سیستم تسلیحاتی آن، این امکان را فراهم می‌کند که از انواع جدیدی از تسلیحات هوایی بهره‌برداری شود. این موضوع نشان می‌دهد که فرآیند مدرن‌سازی سوخو-۵۷ نه‌فقط به منظور بهبود ویژگی‌های فردی هواپیما، بلکه برای افزایش انعطاف‌پذیری عملیاتی جنگنده در مأموریت‌های مختلف هوا به هوا و تهاجمی انجام شده است.

شرکت روستک نیز به‌طور مستقل سلاح‌ها و سیستم‌های بدون سرنشین جدیدی را که برای خانواده سوخو-۵۷ در نظر گرفته شده، معرفی کرده که بستر مناسبی برای توسعه برنامه‌های آینده به‌وجود می‌آورد.

از مدرن‌سازی تا قابلیت در سطح ناوگان

مسئله حیاتی از منظر عملیاتی این است که این پیشرفت‌های مداوم با چه میزان کارآمدی قادر خواهند بود از نمونه‌های تولید انبوه به قابلیت‌های عملیاتی در سطح ناوگان تبدیل شوند. ارائه تغییرات حاصل از تجربیات نبرد در فرآیند تولید انبوه، به یک برنامه هواپیما اجازه می‌دهد تا بتواند با سرعت بیشتری به الزامات جدید، تسلیحات نوین و تغییرات در محیط الکترونیکی یا تاکتیکی پاسخ دهد. حتی اگر در نهایت به‌روزرسانی‌ها در سطح ناوگان استاندارد نشوند، استفاده از هواپیماهای با استانداردهای متفاوت با چالش‌هایی در زمینه آموزش، نگهداری، پشتیبانی نرم‌افزاری، تأمین قطعات یدکی و مدیریت پیکربندی مواجه خواهد بود.

با توجه به عدم وجود اطلاعات کافی درباره تعداد سوخو-۵۷ های تحویلی در ماه سپتامبر، نمی‌توان به دقت ارزیابی کرد که این تحویل‌ها چه تأثیری بر ترکیب یا دسترسی کلی ناوگان خواهند داشت.

منبع: armyrecognition

۵۸۳۲۱