به نقل از دیلی میل، یکی از معروف‌ترین چشم‌اندازهای طبیعی جزیره بزرگ هاوایی دیگر وجود ندارد. طاق دریایی هولئی (Hōlei Sea Arch) در پارک ملی آتشفشان‌های هاوایی پس از حدود ۵۵۰ سال به‌دلیل فرسایش و قدرت امواج، فرو ریخته و در اقیانوس آرام سقوط کرده است.
سرویس پارک‌های ملی آمریکا اعلام کرد که این سازه طبیعی بالغ بر ۲۷ متر ارتفاع داشت و زمانی یکی از نقاط تماشایی برجسته پارک در نظر گرفته می‌شد. به گفته مقامات، سقوط طاق هولئی احتمالاً بین تاریخ‌های ۲۳ تا ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۶، در زمان تعطیلی پارک به‌دلیل وقوع توفان گرمسیری نولو، اتفاق افتاد.
تنها چند روز پیش از ناپدید شدن طاق، بازدیدکنندگان همچنان در آنجا حاضر بودند و از این سازه طبیعی عکس‌برداری می‌کردند. با بازگشایی پارک، مشخص شد که طاق دیگر وجود ندارد و بخش عمده‌ای از آن به اعماق اقیانوس رفته است.
اقیانوس در نهایت طاق هولئی را نابود کرد
طاق هولئی حدود ۵۵۰ سال پیش شکل گرفته بود؛ زمانی که موج‌های اقیانوس به‌تدریج در گدازه‌های باستانی نفوذ کردند و مسیر خود را در سنگ باز کردند. فرسایش مستمر در طول قرن‌ها منجر به ایجاد شکافی در این توده آتشفشانی و شکل‌گیری طاق طبیعی شد.
با این حال، این فرایند فرسایشی از همان ابتدای کار تهدیدی برای بقای سازه به‌حساب می‌آمد. امواج شدید اقیانوس، فرسایش ساحلی، لرزش‌های ناشی از زمین‌لرزه و رشد تدریجی شکاف‌های سنگی، به‌مرور زمان ساختار طاق را ضعیف کردند.
فعالیت‌های آتشفشانی نیز در سال‌های اخیر فشار بیشتری را بر این قسمت از ساحل وارد کرده‌اند. طاق هولئی در پی فوران آتشفشان کیلاویا و فرونشست دهانه آن در سال ۲۰۱۸ آسیب‌های قابل‌توجهی دید.
در ژانویه ۲۰۲۰، پارک ملی آتشفشان‌های هاوایی به دلایل ایمنی، سکوهای تماشای این جاذبه را تعطیل کرد، اما دو ماه بعد دوباره آن را به بازدیدکنندگان بازگرداند. در همان سال، امواج شدید ناشی از توفان گرمسیری داربی نیز بخشی از قسمت پایینی طاق را تخریب کردند.
هشدار درباره صخره‌های ناپایدار
پس از فروریختن طاق، خطر در این ناحیه از ساحل همچنان وجود دارد. مسئولان پارک از بازدیدکنندگان خواسته‌اند که به محل سابق طاق نزدیک نشوند، چرا که صخره‌های ساحلی اطراف هنوز هم ناپایدار هستند و احتمال ریزش آن‌ها بدون هیچ هشداری وجود دارد.
با وجود این هشدارها، تصاویری در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده که نشان می‌دهد عده‌ای در ناحیه ممنوعه اطراف محل سابق طاق حضور دارند. مسئولان یادآور شده‌اند که ورود به این منطقه نه‌تنها جان افراد را به خطر می‌اندازد، بلکه ممکن است نیروهای امدادی را نیز در معرض خطر قرار دهد.
فقدان طاق هولئی برای بسیاری از مسافران غیرمنتظره بود، هرچند نشانه‌های فرسایش آن در طول سال‌ها به وضوح دیده می‌شد. برخی از گردشگرانی که پس از فروپاشی از این محل دیدن کرده‌اند، در شبکه‌های اجتماعی نوشته‌اند که ابتدا متوجه فقدان دقیقاً چه چیزی از این منظر طبیعی شده‌اند، نشده بودند.
یکی از بازدیدکنندگان خاطرنشان کرده است که این طاق از سال ۲۰۱۸ در معرض خطر سقوط قرار داشت و در نهایت در برابر فرسایش ناشی از اقیانوس تسلیم شده است.
پایان یک چشم‌انداز تاریخی
سقوط طاق هولئی را باید قسمتی از فرایند طبیعی تغییر مداوم خط ساحلی هاوایی در نظر گرفت. سازه‌ای که به‌وسیله درهم‌آمیزی مداوم امواج با گدازه‌های باستانی خلق شده بود، به‌تدریج و در اثر همان نیروهای طبیعی از بین رفت.
وزارت کشور آمریکا نیز با انتشار بیانیه‌ای تأکید کرد که طاق نمادین هولئی در پارک ملی آتشفشان‌های هاوایی به گفتن بخشی از اقیانوس رفته است و این واقعه نشان‌دهنده آخرین تغییر در خط ساحلی دورافتاده و ناهموار این ناحیه است.
اگرچه طاق هولئی دیگر در مکان همیشگی خود دیده نمی‌شود، فرایند شکل‌گیری طبیعی‌ای که این سازه را طی قرن‌ها ایجاد کرده بود، همچنان ادامه دارد. امواج اقیانوس هنوز به سنگ‌های آتشفشانی این ساحل برخورد می‌کنند و ممکن است در آینده سازه‌های طبیعی جدیدی را در این منظر پدید آورند.
نظرات کاربران