بر اساس گزارشی که خبرگزاری خبرآنلاین منتشر کرده است، روزنامه جمهوری اسلامی اذعان دارد که ایران تحت فشارهای جنگ، تحریم‌ها و محاصره‌ها تسلیم نخواهد شد. این امر را آمریکا، که خود را به‌عنوان بزرگ‌ترین قدرت جهانی و ارتش خود را به‌عنوان قوی‌ترین ارتش دنیا معرفی می‌کند، تجربه کرده است. بیش از ۴۷ سال تحریم و فشارهای مختلف سیاسی و اقتصادی، همچنین تحمیل چندین جنگ مستقیم و غیرمستقیم که همگی تحت مدیریت آمریکا بوده، حقایق این مسئله را به‌وضوح نمایان کرده است. با این حال، ما نمی‌توانیم از دیگر روش‌های خصمانه آمریکا و رقبای خود، به‌ویژه رژیم صهیونیستی، غافل بمانیم.

۱- نتانیاهو که بسیاری او را به‌عنوان نیروی محرکه پشت پرده تحریک ترامپ برای آغاز جنگ علیه ایران می‌شناسند، اکنون بیش از هر زمان دیگری احساس نیاز به تجدید جنگ علیه ایران دارد. او به‌خاطر برگزاری انتخابات کنیسه در ۵ آبان، که کمتر از یک ماه دیگر انجام خواهد شد، نگران است و بر این باور است که امکان شکست در این انتخابات وجود دارد و ممکن است مجبور شود از قدرت کناره‌گیری کند. به همین دلیل، او تلاش می‌کند تا با تأخیر انداختن انتخابات یا ایجاد وضعیت‌های خاص، شانس خود را برای پیروزی افزایش دهد. با توجه به سوابق جنایتکارانه و تروریستی او، به نظر می‌رسد ممکن است به سناریوی دوم، یعنی ایجاد شرایط ویژه و آغاز دوباره جنگ علیه ایران، متوسل شود. برخی اقدامات او، از جمله سفر محرمانه به ابوظبی، ایجاد جنجال خبری پیرامون درگیری در پرواز اخیر «فلای‌دبی» و اظهارات او در مجمع عمومی سازمان ملل، نشانه‌های روشنی از گرایش او به این گزینه هستند.

۲- هنوز مشخص نیست که ترامپ این بار چه میزان آمادگی برای همکاری با نتانیاهو به منظور مشارکت در جنگ علیه ایران دارد. او نیز نگران انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره و سنا است و تصمیم دارد راهی برای کسب پیروزی بیابد. اما این‌که آیا این راه جنگ باشد یا گزینه دیگری هنوز در هاله‌ای از ابهام است. شیوه‌ی ترامپ معمولاً شامل تهدید رقبای خود به‌صورتی توام با قدرت‌نمایی است تا بدون هزینه به دستاوردهایی دست یابد، اما ازآنجاکه او فردی غیرقابل پیش‌بینی است، باید نسبت به حرکات غیرمنتظره‌اش هوشیار بود.

۳- ایران در ماه آینده باید با دقت و هوشیاری فراوان اوضاع را زیر نظر داشته باشد و از هرگونه اقدام عجولانه و غیرمحسوب اجتناب کند. باید از این فرصت‌ها و تمامی امکاناتی که در دسترس است بهره‌برداری گردد تا قدرت دفاعی تقویت شود و حمایت عمومی از نظام افزایش یابد و همچنین مشکلات اقتصادی برای رفع تنگناهای معیشتی مردم حل شود. به‌خوشبختی، ایران تاکنون هرگز آغازگر جنگ نبوده و این سیاست را یکی از ارکان اساسی روابط خارجی خود تلقی می‌کند. اما در شرایط کنونی مراقبت دقیق و جامع بر همه مجاری و جلوگیری از فراهم‌آوری هر بهانه‌ای برای دشمن به‌منظور آغاز مجدد جنگ، یک وظیفه ملی است. دشمن در جست‌وجوی بهانه است و ما باید با احتیاط و دقت او را از دستیابی به فرصت‌های بهره‌برداری محروم سازیم.

۲۹۲۲۱