به گزارش ایسنا، یک نوع قارچ جدید ظهور کرده است که زنگ خطر را برای متخصصان بهداشت به صدا درآورده، چرا که نشان‌دهنده مقاومت در برابر تمامی درمان‌های اصلی ضد قارچی می‌باشد.
این کشف به گونه‌ای با نام «Candidozyma auris» مربوط می‌شود که پیشتر تحت عنوان «Candida auris» شناخته شده بود. این قارچ به‌عنوان یک پاتوژن قارچی نوظهور، اکنون به چالش جدی در بیمارستان‌های دنیا تبدیل شده است.
از زمان شناسایی ابتدایی این قارچ در سال ۲۰۰۹، این عامل بیماری‌زا بیشتر از ۶۰ کشور در ۶ قاره را تحت‌تأثیر قرار داده و منجر به شیوع بیماری‌های مرتبط با مراکز درمان و عفونت‌های تهاجمی شده است؛ به‌گونه‌ای که نرخ مرگ‌ومیر ناشی از آن در برخی موارد بین ۳۰ تا ۵۰ درصد گزارش شده است.
این قارچ قادر است در محیط‌های پزشکی باقی بماند و به آسانی میان بیماران منتقل شود. سازمان بهداشت جهانی در سال ۲۰۲۲ به علت توانایی‌های منحصر به فرد در مقاومت دارویی و قابلیت گسترش وسیع، این قارچ را به‌عنوان یکی از پاتوژن‌های قارچی با اولویت بالا معرفی کرد.
سویه خاصی از این قارچ که در یک مطالعه جدید مورد بررسی قرار گرفته، ویژگی بسیار نگران‌کننده‌ای را نشان می‌دهد؛ آزمایش‌های انجام شده در آزمایشگاه نمایانگر این است که این سویه به تمامی چهار دسته اصلی داروهای ضدقارچی مقاوم است.
این آیزوله از یک زن ۲۸ ساله‌ای گرفته شد که پس از انجام یک عمل جراحی انتخابی در یک بیمارستان در نایروبی کنیا، دچار عفونت محل جراحی (عفونت بیمارستانی) گردید. این مورد به‌عنوان نخستین گزارش از نوع خود در قاره آفریقا محسوب می‌شود.
کشت نمونه از زخم این زن در نهایت منجر به رشد قارچ «C. auris» گشت و آزمایش‌های ژنومی نشان دادند که این قارچ مربوط به یکی از کلادهای (شاخه‌های تکاملی) مرتبط با سطوح بالای مقاومت ضدقارچی است.
محققان این سویه خاص را به‌عنوان «مقاوم به تمام داروها» یا PDR معرفی می‌کنند؛ بدین معنا که این قارچ به داروهای ضدقارچی شناخته شده‌ای چون فلوکونازول، کاسپوفانجین، میکافانجین، آمفوتریسین بی و فلوسیتوزین مقاوم است.
مقاومت به همه داروها (Pan-drug resistance) در چنین سطحی به‌شدت نادر است. محققان این نمونه کنیایی را نخستین «C. auris» با ویژگی PDR در آفریقا و تنها دومین مورد ثبت شده در دنیا می‌شمارند. مورد دیگر پیشتر در سال ۲۰۲۲ در نیویورک گزارش شده بود.
برای درک بهتر این مقاومت، تیم پژوهشی توالی‌یابی کامل ژنوم این قارچ را انجام داد. آنها چندین جهش را شناسایی کردند که پیشتر با مقاومت به داروهای ضدقارچ نظیر تغییراتی در ژن‌های ERG11 و CDR1 (مرتبط با مقاومت به داروهای آزول)، تغییر در ژن FKS1 (مرتبط با مقاومت به اکیناکاندین‌ها) و یک جهش «ایجاد کدون پایان» (stop-gain) در ژن FUR1 که در پردازش داروی فلوسیتوزین نقش دارد، ارتباط داشتند.
تحلیل ژنتیکی این سویه ممکن است سرنخ‌هایی درباره چگونگی ظهور مقاومت در آن ارائه دهد.
پژوهشگران تأکید می‌کنند که این جهش‌ها با جهش‌های مشاهده شده در سویه‌هایی که پیشتر در نیویورک گزارش شده بودند، متفاوت هستند. این امر احتمال مستقل بودن ظهور مقاومت به طیف وسیعی از داروها (pan-drug resistance) را مطرح می‌کند، نه اینکه تنها ناشی از انتقال از ایالات متحده به کنیا باشد. با این وجود، امکان انتقال همچنان وجود دارد.
علاوه بر این، آنها قادر به تعیین اینکه آیا مواجهه قبلی بیمار با داروهای ضدقارچی نقشی در شکل‌گیری این مقاومت ایفا کرده است یا خیر، نیستند. سوابق بالینی بیمار نشان می‌دهد که او در طول دوره بیماری خود چندین داروی ضدقارچی دریافت کرده است، اما پژوهشگران اطلاعات دقیقی در مورد دوزها و زمان درمان در دست نداشتند تا بتوانند ارتباط آن داروها با تکامل مقاومت در این عفونت خاص را مشخص کنند.
نویسندگان این مطالعه را نگران‌کننده ارزیابی می‌کنند، به‌ویژه در مناطقی که دسترسی به داروهای جدید ضدقارچی ممکن است محدود باشد. آنها در مقاله خود به «تهدید روزافزون عفونت‌های قارچی غیرقابل درمان» اشاره کرده و خواستار نظارت دقیق‌تر بر ژنوم قارچ‌ها و ایجاد «سازمان‌های تشخیصی سریع به‌منظور جلوگیری از گسترش سویه‌های بسیار مقاوم "C. auris" در مراکز درمانی » شده‌اند.
در حال حاضر، این سویه بسیار مقاوم "C. auris" به شدت نادر است؛ اما این قارچ پیشتر توانایی خود را در انتشار میان بیمارستان‌ها، کسب مقاومت و تکامل در برابر درمان نشان داده است.
قارچی که می‌تواند در برابر تقریباً تمامی سلاح‌های استاندارد ضدقارچ دوام بیاورد، به‌روشنی نشان‌دهنده این نکته است که دشمن در رقابت میکروبی الزامی ندارد تا شایع یا فراوان باشد تا تأثیرات مهمی را به دنبال داشته باشد.
این تحقیق در نشریه Scientific Reports منتشر شده است.
انتهای پیام
نظرات کاربران