شهروندان ایرانی هر روز با بدترشدن مناسبات در کسب‌وکار و معیشت و نیز ازدست‌رفتن قدرت خرید آسایش مادی نیز ندارند. این ادعایی نیست که از سوی گروه خاصی باشد بلکه حرف هر دقیقه و ساعت شهروندان است.
در چنین شرایطی است که اعضای مجلس قانونگذاری که برآمده از اراده نهادهای حکومتی و نیز رای‌دهندگان به حساب می‌آیند، بیشتر از بقیه گروه‌ها گلایه دارند. به‌طورمثال سلمان اسحاقی، سخنگوی کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی باتوجه به اطلاعاتی که از کمیسیون اصلی خود به دست آورده گفته است: «آرزو می‌کنیم مردم مریض نشوند زیرا اگر مریض شوند، انتهای این مریضی درمان نیست؛ مرگ است.»
از سوی دیگر روح‌الله عباسپور، نماینده بوئین‌زهرا وی نیز گفته است «به ریاست‌جمهوری و بانک مرکزی تذکر می‌دهم، در شرایطی که کشور دچار عسر و هرج شده است. ارزپاشی برای کشور معنا ندارد.» همچنین نماینده مردم هریس و اهر در مجلس نیز گفته است افزایش تورم به شدت قدرت خرید مردم را کاهش داده و بر معیشت مردم اثرگذار است. کارکنان دولت، معلمین، بازنشستگان و اقشار مختلف دیگر جامعه در تامین حداقل‌های نیازهای زندگی با سختی مواجه هستند.»
در صورتی که سخنان منتقدان دولت در این روزها را به سخنان اعضای مجلس دایر اضافه کرده و آمارهای ارائه‌شده از نرخ تورم و فشار تورمی بر گروه‌های کم‌درآمد را نیز به این داستان اضافه کنیم تصویری بهت‌برانگیز از روزگار مردم به دست می‌آید.
در چنین شرایطی است که گروهی از منتقدان دولت چهاردهم بدون اینکه واقعیت‌ها را قبول کنند با بی‌اعتنایی به پیامدهای جنگ، محاصره دریایی و نیز تشدید تحریم‌ها می‌خواهند توپ را به زمین دولت چهاردهم بیندازند.
این را نمی‌توان رد کرد که دولت چهاردهم در مجموع ضعیف‌ترین کابینه به ویژه در بخش‌های تولیدی را دارد اما نمی‌توان چشم‌ها را بر واقعیت‌های سیاست خارجی بست. هنگامی که راه‌های صادرات نفت و نیز دیگر کالاهای صادراتی بسته شده‌اند و نمی‌توان انتظار داشت درآمد صادراتی همانند سال‌های پیش باشد آیا باید دولت خودش برود مسیرها را باز کند؟
اداره‌کنندگان جنگ و کشور باید چشم‌ها را بر واقعیت تمام‌عیار کشور باز نگه دارند و ببینند و بشنوند وضعیت چیست؟ باید دید و شنید که شهروندان کم‌درآمد هر روز و هر ساعت نگران افزایش بیشتر قیمت کالاها هستند؟ زندگی مردم را نمی‌توان به‌آسانی نادیده گرفت و آنها را به حال خود رها کرد.
اقتصاد کشوری همانند ایران نباید این‌گونه باشد که مردم گرفتار کم‌آبی، قطعی برق و گاز باشند. ادامه این وضعیت بدون چون و چرا پیامدهای ناشناسی در پی خواهد داشت.
نظرات کاربران