به نقل از ایسنا، سازمان هواپیمایی کشوری به تازگی در یک بخشنامه به شرکت‌های بهره‌بردار ناوگان MD اعلام کرده است که از تاریخ اول مهر ۱۴۰۵، فروش بلیت و هرگونه تعهد به مسافران جهت پرواز با این هواپیماها تحت محدودیت‌های جدی قرار دارد و ممنوع است.
در این بخشنامه یادآور شده بود که این محدودیت مرتبط با الزامات امریه صلاحیت پروازی FAA AD ۲۰۲۱-۲۲-۱۹ بوده و به موتورهای خانواده JT۸D-۲۰۰ مربوط می‌شود. البته، تمام هواپیماهای MD مشمول این ممنوعیت نیستند؛ هواپیماهایی که الزامات این امریه در مورد موتورهایشان اجرایی شده یا بر اساس سوابق فنی، زمان موعد اجرای آن هنوز فرارسید‌ه نیست، از این محدودیت مستثنی خواهند بود. تشخیص نهایی برای اینکه هر هواپیما مشمول یا غیرمشمول است، به معاونت استاندارد پرواز سازمان هواپیمایی کشوری واگذار شده است.
علاوه بر این، این سازمان به شرکت‌های هواپیمایی تکلیف کرد که وضعیت بلیت‌هایی که پیش از صدور این بخشنامه برای پروازهای مشمول فروش رفته‌اند، مشخص کنند و اعلام کرده است که باید در صورت امکان از هواپیمای جایگزین مجاز استفاده شود یا مسافران را با رعایت حقوقشان به پرواز سایر شرکت‌ها منتقل نمایند؛ در غیر این صورت، پرواز باید لغو شود و مسافران مطلع و مبلغ بلیت به طور کامل مسترد گردد.
واکنش‌های شرکت‌های هواپیمایی به دستورالعمل
مدیران عامل شرکت‌های هواپیمایی در پاسخ به این دستورالعمل سازمان هواپیمایی، در نامه‌ای به رئیس‌جمهور نسبت به پیامدهای احتمالی این تصمیم برای صنعت هوانوردی ابراز نگرانی کردند و خاطرنشان کردند که این تصمیم می‌تواند منجر به کاهش پروازها، افزایش قیمت بلیت‌ها، فشار بیشتر بر ایرلاین‌ها و تهدید معاش خانواده‌های شاغل در صنعت هوانوردی و کاهش تاب‌آوری حمل‌ونقل هوایی و ظرفیت خدمات‌رسانی در مواقع بحران شود.
فعالان این حوزه همچنین از رئیس‌جمهور درخواست کردند تا موضوع ممنوعیت پرواز MDها را پیگیری کند و اعلام کردند که آماده‌اند با همکاری معاونان مهندسی و تعمیرات، مدیران مراکز تعمیرات موتور و کارشناسان مربوطه، مستندات و توضیحات تخصصی را ارائه دهند و پیامدها و راهکارهای حفظ ایمنی در بهره‌برداری را تشریح نمایند.
نظرات فعالان صنعت هوانوردی
برخی از فعالان صنعت هوانوردی معتقدند که این صنعت پس از جنگ تحمیلی دوم و در سال گذشته و همچنین جنگ تحمیلی سوم، خسارات قابل توجهی را متحمل شده و هنوز آثار این آسیب‌ها ادامه دارد. افزون بر این، افزایش قیمت سوخت هواپیما و همچنین نوسانات ارزی هزینه‌های شرکت‌های هواپیمایی را افزایش داده است، در حالی که تحریم‌های اخیر نیز محدودیت‌هایی را در برخی پروازهای خارجی ایجاد کرده و عملاً منابع درآمدی آنها را کاهش داده است.
به گفته این فعالان، ممنوعیت پرواز برای بویینگ‌های MD که ۵۵ فروند از آنها در کشور و در ۱۲ شرکت هواپیمایی موجود است و از این میان ۴۲ فروند عملیاتی هستند، به نوعی می‌تواند به فشار مضاعف دیگری بر این صنعت تبدیل شود و در واقع با این تصمیم، حدود ۴۰ درصد از ناوگان هوایی کشور از چرخه پرواز خارج خواهند شد. علاوه بر این، بعضی از شرکت‌های هواپیمایی دارای تعداد بالایی از این نوع هواپیماها هستند که این ممنوعیت تأثیر بیشتری بر آنها خواهد گذاشت.
دلیل ممنوعیت پرواز برخی بویینگ‌های MD
فعالان صنعت بیان می‌کنند که دلیل این موضوع، صدور امریه فنی از سوی نهادهای جهانی در سال ۲۰۲۱ در مورد بازرسی و تعویض پره‌های مراحل سوم و چهارم توربین کم فشار موتور این ناوگان با پره‌های جدید است. اما شرکت‌های بهره‌بردار اعلام کرده‌اند که پره‌های جدید در بازار وجود ندارد و امکان تأمین آنها نیز مهیا نیست و در انتظار تولید آنها توسط یکی از شرکت‌های داخلی هستند. به همین دلیل، به نظر می‌رسد با توجه به محدودیت‌های موجود، جایگزینی پره‌های قدیمی با نو مستلزم زمان‌بری خواهد بود. همچنین، بهره‌برداری از موتورهای دارای شرایط لازم با انجام بازرسی‌ها و رعایت الزامات مشخص تا یک سال و دو ماه آینده ممکن است.
سازمان هواپیمایی: ایمنی جای مذاکره ندارد
ابوذر شیرودی، رئیس سازمان هواپیمایی کشوری در یک نشست خبری اخیر در پاسخ به سوالات خبرنگاران در خصوص ممنوعیت پروازهای MD تاکید کرد که موضوع ایمنی برای ما قابل چانه‌زنی نیست. هیچ فشاری از جانب دستورهای اداری یا رسانه‌ای در رابطه با اینکه این نوع هواپیما باید پرواز کند یا نه، در تصمیم ما تأثیری نخواهد داشت؛ بنابراین هر تصمیمی که در مورد ناوگان و نوع هواپیماها گرفته می‌شود، کاملاً بر اساس تحلیل‌های کارشناسی انجام می‌گیرد. ما در مورد هواپیماهای MD به مدت سه سال و نیم با بخشنامه‌ها و دستورالعمل‌ها همکاری کرده‌ایم تا ایمنی را رعایت کنند. در حال حاضر نیز در حال انجام بررسی‌های لازم در خصوص ایمنی این پروازها هستیم.
بر اساس اظهارات او، هر شرکت هواپیمایی که دستورالعمل‌های صادر شده از سوی سازنده MD، که مورد تأیید سازمان هواپیمایی نیز هست، را رعایت کند، مجاز به پرواز خواهد بود. این نکته به این معنا نیست که MD ایمن نیست یا صلاحیت پروازی ندارد. در حال حاضر ۵۴ فروند از این هواپیماها در کشور وجود دارد که ۴۱ فروند آنها در حال فعالیت‌اند و حدود ۲۲ درصد از ظرفیت‌های عملیاتی کشور را تشکیل می‌دهند.
شیرودی در پاسخ به پرسش ایسنا درباره اینکه چرا سازمان هواپیمایی بر واردات هواپیماها نظارت بیشتری ندارد تا شرکت‌ها با چالش‌هایی مواجه نشوند، بیان داشت: شرکت‌های هواپیمایی به عنوان بنگاه‌های اقتصادی بر اساس توجیهات اقتصادی تصمیم می‌گیرند که چه نوع هواپیمایی را وارد کنند. بنابراین انتخاب نوع هواپیما به عهده خود شرکت‌هاست. البته برای دریافت مجوز، شرکت هواپیمایی موظف است مستندات مربوط به هواپیما را به سازمان هواپیمایی کشوری ارائه دهد. سازمان نیز تیم نظارت خود را به کشور مبدأ هواپیما اعزام می‌کند تا وضعیت ایمنی، استانداردها و انجام آزمایشات و چک‌های لازم را بررسی کنند.
شیرودی در پایان افزود که پس از بررسی مستندات و همچنین ارزیابی فیزیکی و میدانی هواپیما، اگر مشخص شود که این هواپیما از لحاظ ایمنی و استانداردهای لازم در وضعیت مناسبی قرار دارد، پروانه ورود آن به کشور صادر می‌شود؛ بنابراین وظیفه سازمان هواپیمایی کشوری این نیست که نوع مشخصی از هواپیما را برای شرکت‌ها تعیین کند، بلکه وظیفه‌اش اطمینان از ایمنی و شرایط فنی هواپیماهایی است که به چرخه پروازی کشور وارد می‌شوند. در حال حاضر هیچ منعی برای پرواز این بویینگ‌های MD وجود ندارد و هر هواپیمایی که مجاز به پرواز باشد و بخشنامه مربوط به آن صادر شده باشد، می‌تواند مطابق قواعد جاری فعالیت داشته باشد.
او همچنین بر رعایت صلاحیت و الزامات ایمنی توسط شرکت‌های هواپیمایی تأکید کرد و گفت: هیچ فشاری از جانب رسانه‌ها، افراد، ارگان‌ها یا سازمان‌های دیگر نمی‌تواند سازمان هواپیمایی کشوری را وادار کند که هواپیمای فاقد شرایط ایمنی را به چرخه پرواز وارد کند. اگر ظرفیت کشور کاهش پیدا کند، باید این کاهش را به خاطر ایمنی تحمل کنیم تا ظرفیت جدید و ایمن ایجاد شود، اما نمی‌توانیم برای جبران کمبود ظرفیت، اجازه پرواز به هواپیمایی بدهیم که شرایط ایمنی و استانداردهای لازم را ندارد.
بدین ترتیب، در حالی که سازمان هواپیمایی کشوری بر اولویت ایمنی و لزوم رعایت الزامات فنی برای ادامه پرواز هواپیماهای MD تأکید می‌کند، نگرانی‌های شرکت‌های هواپیمایی در مورد پیامدهای کاهش ظرفیت ناوگان همچنان به قوت خود باقی است. حال باید دید که آیا می‌توان قطعات مورد نیاز را تأمین کرد و محدودیت‌های موجود بر روی هواپیماهای مشمول ممنوعیت را برطرف نمود تا این هواپیماها بتوانند با حفظ ایمنی به چرخه پرواز بازگردند؟
انتهای پیام
نظرات کاربران