براساس گزارش خبرآنلاین و به نقل از فارس، کارکرد رزمی یک مین دریایی به موقعیت‌یابی آن در دریاها بستگی دارد. طراحان نظامی با توجه به عمق ناحیه عملیاتی، ویژگی‌های هیدرولوژیک محیط و آبخور کشتی‌های متخاصم، این سلاح‌ها را در یکی از سه نوع ساختاری اصلی قرار می‌دهند.
نوع اول، مین‌های مهارشده یا متصل به بستر دریا هستند که شامل یک محفظه شناور برای حمل سر جنگی و یک لنگر با کابلی فولادی می‌باشند. این لنگر با بهره‌گیری از حسگرهای مکانیکی و فشارسنج‌های هیدرواستاتیک، عمق آب را اندازه‌گیری کرده و طول کابل را به حالت متناسب تنظیم می‌کند تا مین در ارتفاع مشخصی که معادل با زیر بدن کشتی‌هاست، معلق بماند.
دسته دوم، مین‌های کف‌خواب هستند که دارای وزن بیشتری بوده و مستقیماً بر بستر دریا قرار می‌گیرند. این نوع مین‌ها به‌ویژه برای مناطقی همچون تنگه‌های حیاتی، ورودی خلیج‌ها و آب‌های عمیق کمتر از ۶۰ متر طراحی شده‌اند؛ جایی که امواج ناشی از انفجار در بستر دریا می‌تواند به آسانی سطح آب را تحت تأثیر قرار دهد.
مدل پیشرفته‌تر این تسلیحات، مین‌های جهنده یا راکتی می‌باشند که در اعماق بیشتر کمین کرده و پس از شناسایی علائم صوتی یا مغناطیسی هدف، کپسول حاوی اژدر یا پرتابه راکتی را به سمت بالا پرتاب می‌کنند تا با سرعت به زیر شناور اصابت کند.
مغز متفکر مین
بزرگ‌ترین پیشرفت فناوری در مین‌های دریایی مدرن، در زمینه فیوزهای اثرگذار یا غیرتماسی به وقوع پیوسته است. هر شناوری که از سطح آب عبور می‌کند، ردپاهای فیزیکی یا امضای خاصی را به جا می‌گذارد که برای شناسایی نیازمند حسگرهای حساس است.
بدنه فلزی سنگین شناورها باعث دگرگونی در خطوط یکنواخت میدان مغناطیسی زمین می‌شود. حسگرهای مغناطیسی فلاکس‌گیت نصب‌شده در بدنه مین، این تغییرات را به سرعت رصد و ثبت می‌کنند.
در کنار اثر مغناطیسی، حسگرهای آکوستیک که به هیدروفون‌های دکترموج صوتی زیرآب متصل هستند، فرکانس‌های خاص ارتعاش پروانه‌ها، فعالیت موتورخانه‌ها و حتی جریان تلاطم آب اطراف شناور را شنود می‌کنند. همچنین حرکات یک جرم بزرگ در سطح آب افت و خیز سنگینی در فشار هیدرودینامیکی ستون آب زیرین به وجود می‌آورد که این موارد توسط حسگرهای دیافراگمی تفاضل فشار ثبت می‌شود.
امروزه در پردازنده‌های پیشرفته، فناوری ادغام داده‌های الحسگری به کار رفته است. رایانه داخلی مین، امضای سه‌گانه صوتی، مغناطیسی و فشاری را با داده‌های از پیش تعیین‌شده کشتی‌های نظامی تطبیق می‌دهد. این الگوریتم‌ها قادرند بین شناورهای جنگی واقعی و کشتی‌های غیرنظامی کوچک یا شبیه‌سازهای مین‌روبی تمییز قائل شوند.
وجود مکانیزم شمارشگر عبور به مین این امکان را می‌دهد که از عبور شناورهای اسکورت پاک‌سازی یا ناوچه‌های پیشرو غافل شده و انفجار را برای ناو فرماندهی یا ناو اصلی که در میانه ستون قرار دارد، اولویت‌بندی کند.
مکانیزم فعال‌سازی فیزیکی در مین‌های تماسی
با وجود پیشرفت در حسگرهای دیجیتال، انواع تماسی همچنان به عنوان سلاحی کم‌هزینه و ویرانگر در استراتژی‌های دفاع ساحلی مورد استفاده قرار می‌گیرند. این تجهیزات به شاخک‌هایی از جنس سرب موسوم به شاخک‌های هرتز مجهز می‌باشند.
در داخل هر شاخک، یک لوله مورب شیشه‌ای حاوی الکترولیت گنجانده شده است که در اثر برخورد با بدنه سخت کشتی شکسته می‌شود. نشت اسید به محفظه زیرین، باتری شیمیایی خفته را به سرعت فعال کرده و جریان الکتریکی حاصل، بلافاصله سیگنال انفجار را به چاشنی می‌فرستد؛ فرایندی که وابستگی به باتری‌های توانمند خارجی را حذف کرده و به مین این قابلیت را می‌دهد که برای دهه‌ها در حالت عملی باقی بماند.
هیدرودینامیک تخریب
هدف از طراحی سر جنگی مین‌های ضدکشتی تخریب استخوان‌بندی اصلی سازه است. این تخریب هیدرودینامیکی ناشی از پدیده‌ای به نام اثر حباب انفجاری می‌باشد. در زمان انفجار، مقدار زیادی ماده منفجره با انرژی بالا، ابتدا موج ضربه‌ای فوق‌صوتی را در بستر آب به وجود آورده و آن‌را به پوسته زیرین کشتی منتقل می‌کند. سپس گازهای داغ، یک حباب گازی بزرگ را ایجاد کرده که با انبساط فوری خود، بدنه شناور را به سوی بالا پرتاب می‌کند.
پس از بیشینه انبساط، حباب گازی تحت فشار آب منقبض شده و یک حفره موقت خلأ در زیر بخش مرکزی بدنه ایجاد می‌کند. در این مرحله، وزن دو بخش دماغه و پاشنه کشتی که بر روی سطح آب باقی مانده‌اند، فشار قابل توجهی به بخش میانی که تکیه‌گاه آبی ندارد وارد می‌کند. این گشتاور خمشی شدید باعث شکست کیل یا تیرک اصلی کف کشتی خواهد شد. در نتیجه، سازه فلزی شناور از وسط شکسته و کشتی به‌سرعت غرق می‌شود.
۵۸۵۸
نظرات کاربران