در عصر روز جمعه، هنگامی که سرگرم تماشای رقابت‌های مختلف فوتبال بودیم، توجه ما به سمت جریانات حاشیه‌ای و گاهاً کم‌اهمیت این ورزش جلب شد که به سرعت به عنوان تیترهای اخبار ورزشی مطرح می‌گردند. در تاریخ ۲۴ مهر نیز این قاعده برقرار بود، اما همزمانی جالبی بین این رویدادها شکل گرفت.
فدراسیون فوتبال کشور ما که در سال‌های اخیر نتوانسته در سطوح پایه به موفقیتی دست یابد، بعد از ناکامی‌های پی‌درپی در جام جهانی و شکست‌های اخیر در فیفادی تنها به برگزاری فشرده مسابقات خود می‌بالد. عصر جمعه، این فدراسیون از ورود کمک داور ویدیویی به دربی فوتبال زنان در کرمان - که شامل بازی خاتون بم مقابل گل گهر سیرجان می‌شود - به عنوان یکی از افتخارات خود و نشانه‌ای از تاریخ‌نگاری فوتبال بانوان یاد کرد!
اما با انتشار اسامی نامزدهای بهترین‌های سال ۲۰۲۶ آسیا، از ارزش و اهمیت این موفقیت تا حدود زیادی کاسته شد. در حالی که در اکثر نقاط جهان، جوایز این‌چنینی تنها در برخی رشته‌ها مورد توجه هستند، ما سال‌هاست که به خاطر ناکامی‌های مکرر نتوانسته‌ایم جایزه توپ طلا برای بهترین بازیکن یا عنوان بهترین تیم ملی یا باشگاه را در آسیا به دست آوریم. حتی عنوان بهترین فدراسیون سال آسیا، که به نوعی نوعی دلجویی از مهدی تاج محسوب می‌شد، امسال نیز از دست ما رفت.
در عرصه فوتسال، توپ طلای مرد سال متعلق به ماست. جایگاه ما در این رشته و فاصله‌ای که با دیگر کشورها داریم، یادآور روزهای درخشان دهه ۷۰ میلادی در فوتبال است. در حالی که ما در فوتبال به خواب رفته‌ایم و دیگران از ما پیشی گرفته‌اند، در فوتسال نیز مشاهده می‌کنیم که کشورهای آسیایی از جمله ژاپن، تایلند و ازبکستان، برای ما رقابت جدی ایجاد کرده‌اند و به زودی ممکن است موفقیت‌های این رشته نیز به آرزو تبدیل شود.
با این حال، اگر به حضور دو ستاره تیم ملی فوتسال در لیست سه نفره نامزدهای توپ طلای ۲۰۲۶ توجه نکنیم، مرضیه جعفری به دفاع از عنوان بهترین مربی زن سال آسیا می‌پردازد و علیرضا بیرانوند، برای دومین بار یکی از سه نامزد نهایی بهترین بازیکن است که باید با دو ستاره عربستان، فارس البریکان و سالم الدوساری رقابت کند و می‌دانیم که شانس او برای کسب این جایزه بسیار اندک است. چه به دلیل نفوذ عربستان، چه به خاطر نوع بازی بیرانوند و افت او در ماه‌های اخیر و چه به دلیل حضور سالم الدوساری به عنوان قهرمان سابق.
در تمامی این سال‌ها که سهم ما از جوایز بهترین‌های آسیا ناچیز بوده، جایزه بهترین فدراسیون سال بدون هیچ دستاوردی به ما تعلق می‌گرفت، اما امسال این وعده نیز با تغییراتی روبرو شد و در چهار دسته ۱۲ فدراسیون کاندیدا شده‌اند که ما در این فهرست جایی نداریم! به جای آن، فدراسیون ما یکی از سه نامزد دریافت لوح تقدیر رئیس AFC بابت فوتبال پایه است! که خود به خوبی می‌دانیم تا چه اندازه بی‌معنا با وضعیت فوتبال ما، فوتبالی که حتی در رده‌های نوجوانان و امیدها نیز قادر به صعود از گروه خود نیست!
جوایز بهترین‌ها در تاریخ بیست و چهارم ماه آینده در تایلند اهدا خواهد شد و اعلام نامزدی سه نفره در هر رشته، در روزی که فدراسیون با کمبود سوژه مواجه بود و ورود VAR به لیگ بانوان را وردی تازه از تاریخ خوانده بود، به نوعی از تلخی‌های روزگار برای فوتبال ایران محسوب می‌شد!
بیشتر بخوانید: لیست کامل نامزدهای کسب جوایز بهترین‌های آسیا/ ۴ ایرانی نامزد جوایز بهترین‌های آسیا؛ بیرانوند در جمع ۳ بازیکن برتر قاره
نظرات کاربران