فرارو- دنیس سیترونوویچ، عضو اندیشکده شورای آتلانتیک، با اشاره به تداوم تنش‌ها میان ایران و آمریکا هشدار داد که در صورت نبود چشم‌انداز توافق سیاسی، احتمال ازسرگیری درگیری‌ها همچنان بالاست. او معتقد است فاصله زمانی میان انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا و آغاز به کار کنگره جدید در ماه ژانویه، می‌تواند به دوره‌ای خطرناک تبدیل شود؛ زمانی که احتمال افزایش تمایل دونالد ترامپ به اقدام نظامی علیه ایران وجود دارد.

به گزارش فرارو، سیترونوویچ در تشریح دیدگاه‌های خود درباره تنش‌های ایران و آمریکا، در مطلبی نوشت که اگرچه احتمال تشدید قابل‌توجه تنش‌ها پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا بالا نیست، اما وضعیت موجود در خلیج فارس همچنان بی‌ثبات است و نبود چشم‌انداز روشن برای دستیابی به توافق سیاسی، خطر شعله‌ور شدن دوباره درگیری‌ها را افزایش می‌دهد.

او در توضیح وضعیت پیش روی دو کشور نوشت: «احتمال تشدید قابل‌توجه تنش‌ها پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا بالا نیست، اما در نبود چشم‌اندازی برای دستیابی به توافق سیاسی، وضعیت موجود در خلیج فارس بی‌ثبات است و احتمال شعله‌ور شدن دوباره درگیری‌ها بالاست.»

شرط‌بندی ایران روی نفت و انتخابات آمریکا

این عضو شورای آتلانتیک در ادامه، محاسبات تهران و واشنگتن را یکی از عوامل تعیین‌کننده در تحولات پیش رو دانست و نوشت: «ایران روی قیمت نفت و بی‌میلی ترامپ به کشیده شدن به جنگ پیش از انتخابات شرط‌بندی کرده است.»

به نوشته سیترونوویچ، حملات علیه نفتکش‌ها در تنگه هرمز با هدف افزایش فشار اقتصادی بر واشنگتن انجام می‌شوند. او در عین حال تأکید کرد که تهران آمادگی نظامی خود را برای احتمال ازسرگیری درگیری‌ها افزایش می‌دهد؛ وضعیتی که می‌تواند هم‌زمان با تلاش برای اعمال فشار اقتصادی، خطر بازگشت به تقابل نظامی را نیز حفظ کند.

چرا فاصله انتخابات تا ژانویه خطرناک است؟

سیترونوویچ در ارزیابی خود از زمان‌بندی احتمالی تشدید تنش‌ها، فاصله میان انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا و آغاز به کار کنگره جدید در ماه ژانویه را دوره‌ای حساس توصیف کرد.

او نوشت: «دوره به‌ویژه خطرناک، فاصله زمانی میان انتخابات میان‌دوره‌ای و آغاز به کار کنگره جدید در ماه ژانویه است. در این بازه زمانی، احتمال دارد تمایل ترامپ به اقدام نظامی علیه ایران افزایش یابد؛ اقدامی که می‌تواند شامل گسترش فهرست اهداف برای حمله و هدف قرار دادن زیرساخت‌های راهبردی نیز باشد.»

این ارزیابی بر احتمال تغییر محاسبات دولت آمریکا پس از انتخابات میان‌دوره‌ای متمرکز است؛ تغییری که به گفته این تحلیلگر، می‌تواند دامنه گزینه‌های نظامی مطرح‌شده علیه ایران را گسترش دهد. با این حال، او چنین اقدامی را به معنای دستیابی قطعی به اهداف راهبردی واشنگتن نمی‌داند.

گسترش حملات چه نتیجه‌ای خواهد داشت؟

عضو شورای آتلانتیک در بخش دیگری از تحلیل خود، این پرسش را مطرح کرد که دور تازه درگیری‌ها چه دستاوردی خواهد داشت که در رویارویی‌های قبلی حاصل نشده است. از نگاه او، افزایش دامنه حملات و وارد کردن خسارات بیشتر به ایران، لزوما به تغییر سیاسی یا راهبردی مورد نظر آمریکا منجر نمی‌شود.

سیترونوویچ نوشت: «بااین‌حال، پرسش کلیدی همچنان بی‌پاسخ مانده است: دور دیگری از درگیری‌ها چه دستاوردی خواهد داشت که در دورهای قبلی به دست نیامده است؟ می‌توان دامنه حملات را گسترش داد و خسارات سنگین‌تری به ایران وارد کرد، اما این امر تضمینی برای سرنگونی حکومت یا ایجاد تغییری راهبردی نیست.»

او در ادامه درباره پیامدهای احتمالی حمله به زیرساخت‌های ایران هشدار داد و نوشت: «در مقابل، حمله به زیرساخت‌های ایران ممکن است به واکنشی شدید و گسترش چشمگیر دامنه درگیری‌ها منجر شود.»

بر این اساس، از دیدگاه این تحلیلگر، حتی اگر عملیات نظامی گسترده‌تری علیه ایران انجام شود، نتیجه آن لزوما با اهداف سیاسی و امنیتی اعلام‌شده آمریکا همخوان نخواهد بود. افزون بر این، حمله به زیرساخت‌های راهبردی می‌تواند به تشدید واکنش تهران و گسترش دامنه تقابل در منطقه بینجامد.

شکاف میان موفقیت نظامی و دستاورد راهبردی

سیترونوویچ مهم‌ترین نکته در ارزیابی وضعیت کنونی را تداوم تهدیدها، با وجود دو دور درگیری نظامی و دستاوردهای عملیاتی مورد ادعای طرف مقابل، دانست. او این وضعیت را نشانه‌ای از فاصله میان موفقیت در میدان نظامی و دستیابی به نتیجه‌ای پایدار در سطح راهبردی توصیف کرد.

او نوشت: «و مهم‌ترین نکته: اینکه پس از دو دور درگیری نظامی و با وجود دستاوردهای عملیاتی چشمگیر، بار دیگر درباره احتمال حمله ایران به اسرائیل و ازسرگیری جنگ صحبت می‌کنیم، نشان‌دهنده شکاف میان موفقیت نظامی و دستاورد راهبردی است.»

این عضو شورای آتلانتیک در جمع‌بندی تحلیل خود تأکید کرد: «جنگ‌ها با تعداد اهدافی که نابود کرده‌اند سنجیده نمی‌شوند، بلکه معیار سنجش آن‌ها واقعیت امنیتی و سیاسی‌ای است که پس از خود بر جای می‌گذارند. از این منظر، تهدید ایران همچنان پابرجاست.»

او در نهایت، پیش از هرگونه تصمیم‌گیری درباره دور تازه درگیری‌ها، بر ضرورت روشن شدن اهداف تأکید کرد و نوشت: «بنابراین، پیش از صحبت درباره دور بعدی درگیری‌ها، بهتر است نه‌تنها بپرسیم چه اهدافی را می‌توان مورد حمله قرار داد، بلکه مشخص کنیم دقیقاً چه هدفی را دنبال می‌کنیم و چرا قرار است این بار نتیجه متفاوت باشد.»