حمید درخشان، کاپیتان سابق تیم پرسپولیس و بازیکن تیم ملی فوتبال ایران، در یک مصاحبه جامع با خبرورزشی، به یادآوری خاطرات قهرمانی سرخپوشان در جام در جام باشگاههای آسیا پرداخت.
وی در ادامه به تحلیل وضعیت کنونی پرسپولیس پیش از تقابل با مس شهر بابک پرداخته و نکاتی را به تارتار و شاگردانش گوشزد نمود. درخشان همچنین در بخشی از گفتگو به بحث پاداش تیم ملی اشاره کرد و سوالاتی درباره قرارداد بیرانوند مطرح ساخت.
متن کامل این گفتگو را در ادامه مطالعه نمایید.
یادآوری فینال و گل انصاریفرد
تا آنجا که به یاد دارم، دیدار رفت (فینال جام در جام) بدون گل به پایان نرسیده بود. درست است که همه جا به این صورت ثبت شده، اما من همچنان بر این باور هستم که ما آن بازی را یک - یک تمام کردیم. برای اثبات این ادعا دلیل دارم، زیرا در آن دیدار من ضربه ای به سمت دروازه المحرق زدم که گل شد، اما حسین عبدی اصرار داشت که گل به نام او ثبت شود. گفتم اشکالی ندارد، مهم این بود که گل بزنیم و در منامه به گل برسیم، حالا چه با سر تو باشد چه با پای من، تفاوتی ندارد. به همین دلیل من همواره به آن شکل فکر میکنم که بازی رفت با تساوی یک - یک به پایان رسید اما در بازی برگشت با نتیجه یک بر صفر پیروز شدیم.
در مورد صحبتهای علی پروین در بین دو نیمه، دقیقاً به خاطر ندارم، اما معمولاً همان نصیحتهای همیشگی را میکرد و میگفت: صد هزار تماشاگر در اینجا نشستهاند، همه چشمها به شما دوخته شده، اقدام کنید و کار را تمام کنید، نام پرسپولیس در دستان شماست، نگذارید بازی را سست کنید و از این قبیل. چیزی خاصی که علی پروین در آن میان گفت و در ذهنم حک شده باشد، به یاد نمیآورم.
پاسی برای گل محمدحسن
در آن مسابقه بچهها زحمات زیادی کشیدند. واقعاً تیم المحرق بازی فوقالعادهای به نمایش گذاشت و تیمی سرسخت بود. آن سال آنها به عنوان یک تیم قدرتمند به فینال رسیدند و این نشان میدهد که ما و المحرق با حریفان قویای مواجه بودیم که توانستیم از سد آنها عبور کنیم.
گلی که محمد حسن انصاری فر به ثمر رساند، نتیجه یک ضربه کاشته بود که من برای او فراهم کردم و او با گلزنی آن را به واقعیت تبدیل کرد. در واقع این کار دو ضرب بود: من پاس دادم و او شوت کرد. بعد از به ثمر رسیدن گل، جو استادیوم واقعاً بسیار شگفتانگیز بود. حداقل 80 هزار نفر در آنجا نشسته بودند و 10 تا 20 هزار نفر نیز ایستاده بازی را تماشا میکردند.
پاسخی به انتقادها در مورد مسابقات
برای آنهایی که معتقدند این مسابقات (جام در جام) ارزشی ندارد، باید یادآوری کرد که سال گذشته استقلال در همین سطح از رقابتها (لیگ سطح دو قهرمانان آسیا) با نتیجه 7 بر 1 به الوصل امارات باخت و در مرحله بعد هم باخت را در دو بازی رفت و برگشت به الحسین اردن تجربه کرد و در نهایت حذف شد. ما در همین سطح از مسابقات ظاهر شدیم و به قهرمانی دست یافتیم.
ما که به یاد نداریم استقلال قهرمان آسیا شده باشد، اما پرسپولیس در سالهای اخیر دو بار به فینال لیگ قهرمانان آسیا رسیده که به وضوح نشاندهنده قدرت و عظمت باشگاه پرسپولیس است. فیلمها و عکسهای آن هم موجود است. با وجود تمام مشکلات و مسائلی که تیم داشت، از جمله محدودیتهای پنجره نقل و انتقالات! که در برخی از بازیها تنها 14 یا 15 بازیکن روی لیست ما وجود داشت.
هر زمان که استقلال در جمع 4 تیم پایانی لیگ نخبگان آسیا قرار بگیرد، ما اعلام میکنیم که آنها قهرمان شدهاند. قرار گرفتن در فینال، آن هم دو بار، برای باشگاه پرسپولیس یک بار تصادفی نبوده است.
ضرورت افزایش گلزنی تیم تارتار
در خصوص بازی پرسپولیس در برابر مس شهربابک باید بگویم که قطعاً این دیدار نباید هیچ خطری برای پرسپولیس داشته باشد. آنها باید در این مسابقه تمرکز خود را بالا نگهدارند و هر چه بیشتر گل بزنند تا تفاضل گل خود را افزایش دهند. هر چه تعداد گلهای بیشتر برای پرسپولیس حاصل شود، به راحتی میتوانند در ردههای بالای جدول به ادامه مسابقات بپردازند.
بارسلونا 39 گل زده و ما به «امید به گل» افتخار میکنیم
در حال حاضر وضعیت بارسلونا در جدول لالیگا را ببینید. 39 گل زده و تفاضل گل 30 مثبت نشاندهنده برنامههای مدون آنها برای گلزنی است. متأسفانه ما در تیمهای لیگ برتر خود هیچ گونه برنامهای برای گلزنی نداریم و به جایی رسیدهایم که به شمارش «امید به گل» ها پرداخته و با آنها افتخار میکنیم. مثلاً یک تیم به نتیجه 2 بر صفر میباخت، اما در تحلیل عملکرد خود عنوان میکند که ما 2 گل خوردیم، اما 15 «امید به گل» داشتیم. فوتبال باشگاهی و ملی ما به نقطهای رسیده که باید به «امید به گل» ها افتخار کنیم.
نکتهای به پاداش تیم ملی
اینکه سخنگوی فدراسیون فوتبال اظهار کرده که امیر قلعه نویی از شکست ناراحت میشود و به همین خاطر اشتهای خود را برای غذا از دست میدهد، واقعاً کار سختی است. دلم برای قلعه نویی میسوزد! من حاضرم قسم بخورم اگر 140 میلیارد تومان پاداش به من دهند، من هم در اردوی تیم ملی هیچ یک از وعدههای غذایی صبحانه، ناهار و شام را نمیخورم. در 10 بازی جام ملتها، با وجوه صبحانه، ناهار و شام میشود 30 وعده و من حاضرم همه آنها را نخورم و به جای آن پاداش فدراسیون را دریافت کنم. همچنین قول میدهم که آن را به دلار نخواهم گرفت و به ریال دریافت کنم. یک قول دیگر هم میدهم و آن این است که به تعداد قابل توجهی «امید به گل» برای تیم ملی ایجاد خواهم کرد.
ابهام در قرارداد سه ساله بیرانوند
سوالی که این روزها ذهنم را درگیر کرده نحوه تمدید قرارداد سه ساله علیرضا بیرانوند با باشگاه تراکتور است. بازیکنی که در 34 سالگی قرار است خدمت سربازی خود را بگذراند، آیا بناست در 36 سالگی دوباره به تراکتور بازگردد و در آنجا بازی کند؟ از سوی دیگر، مگر قرار نبود بازیکنان بالای 30 سال، قراردادهای آنها به صورت یک ساله بسته شود؟ اما این مورد را نادیده بگیریم و بپرسیم که آیا بیرانوند، بازیکن «نامبر وان» (درجه یک) جهان، میتواند با قراردادی به مدت سه سال به باشگاه ملحق شود؟ نکته دیگر این است که آیا بیرانوند بابت دو سالی که در تراکتور بازی نخواهد کرد و در یک تیم نظامی دیگر نظیر ملوان یا فجرسپاسی خواهد بود، پولی از تراکتور دریافت میکند؟ آیا چنین امکانی وجود دارد؟
بدون شک بیرانوند سرباز تراکتور میشود
با توجه به اینکه پیشتر بازیکنانی مانند امید عالیشاه برای گذراندن خدمت سربازی خود به تیم تراکتور پیوستهاند، من یقین دارم که بعد از حدود یک ماه دوره آموزشی بیرانوند به تراکتور بازخواهد گشت و فعالیت ورزشیاش را در آنجا ادامه خواهد داد تا دوران خدمتش به اتمام برسد. به این ترتیب هم دوره خدمت سربازیاش را پشت سر خواهد گذاشت، هم برای تراکتور بازی خواهد کرد و هم از باشگاه تراکتور حقوق خوبی دریافت خواهد کرد.
بیرانوند و بالاترین حقوق نظامی
اگر آنطور که اعلام شده قرارداد علیرضا بیرانوند معادل 150 میلیارد تومان باشد، باید گفت که هیچ سرلشکر و مقامی در نظامی نیست که بتواند در طول 20 ماه خدمت وظیفه، چنین مبلغی را دریافت کند. واقعاً با توجه به شرایط خدمت سربازی بیرانوند که احتمالاً در باشگاه تراکتور گذرانده خواهد شد، این دوره خدمت، فوقالعاده و مطلوب خواهد بود. چیزی که در نوع خود بینظیر است.
بیشتر بخوانید: «هیچکدام» بیشتر از بیرانوند رأی آورد/ فوتسال در صدر نظرسنجی خبرورزشی
نظرات کاربران