به نقل از خبرآنلاین، کیومرث اشتریان، استاد علوم سیاسی در دانشگاه تهران، در گفتگو با روزنامه فرهیختگان اظهار داشت:

در عرصه سیاست خارجی، گاهی لازم است صبر پیشه کنید و منتظر بمانید که موقعیت مناسب فراهم شود؛ اما رویکردی که در آن یک گروه اعلام کند «ما فقط به جنگ ادامه خواهیم داد و حتی اگر دیگران به دنبال صلح باشند، باز هم به نبرد ادامه می‌دهیم»، نگرشی است که آن را نمی‌پذیرم و شک دارم که در درون حاکمیت نیز طرفداران زیادی داشته باشد. در مجادلات سیاسی ممکن است عده‌ای چنین سخنانی بر زبان آورند، اما نظام جمهوری اسلامی در طول ۴۷ سال گذشته نشان داده است که در نهایت، با نوعی «عمل‌گرایی» به پیش می‌رود. به ویژه اینکه در پایان جنگ ایران و عراق و همچنین در پذیرش اصول کلی تفاهم‌نامه اسلام‌آباد، شاهد به کارگیری این نوع عمل‌گرایی از سوی حاکمیت بودیم.

البته در اینجا لازم است که نقش‌ها را تفکیک کنیم؛ در حوزه عمومی، وظیفه یک فرمانده نظامی این است که با روحیه‌ای حماسی حاضر شود و به استحکام پایبند باشد و نباید درباره صلح و مصالحه سخن بگوید. این بخشی از ذات کار نظامی است؛ اما مقامات سیاسی اگر دیدگاه‌هایی دارند که مربوط به مذاکرات یا طراحی‌های دیپلماتیک است، باید آن را در پس پرده و در اتاق‌های فکر مطرح کنند، نه این که با اظهارات بی‌پایه و اساس، نگرانی‌های مردم را افزایش دهند. ما در حال حاضر در وضعیتی بسیار بحرانی هستیم و با طرفی روبرو هستیم که به هیچ‌گونه قاعده یا قانونی در سطح بین‌المللی پایبند نیست و اهمیت کمتری به حاکمیت ملی کشورها می‌دهد. شرایط جدیدی پدید آمده و نمی‌توانید با چنین طرفی که رفتارهای طغیان‌گری از خود نشان می‌دهد، به روشی عادی و با رویکردهای متداول دیپلماتیک برخورد کنید.