بر اساس گزارش خبرآنلاین و به نقل از زومیت، استان یوننان در جنوب غرب چین به خاطر تنوع قابلتوجه قارچهایش شناخته شده است. اخیراً، دانشمندان موفق به شناسایی یک گونه تازه و منحصربهفرد شدند که ابعادی چشمگیر دارد. این قارچ جدید با نام دیانجونوس رکس (Dianjunus rex) یا به اختصار دی. رکس شناخته میشود. معنای واژه «رکس» در این نام، پادشاه است.
تحقیقات انجامشده بر روی دیانای این گونه در مقایسه با صدها قارچ دیگر که دارای تاریخ تکاملی مشخصی هستند، نشان میدهد که خانوادهاش، یعنی دیانجوناسه، حدود ۶۵ میلیون سال پیش از نزدیکترین خویشاوندان شناسایی شدهاش جدا شده است. این زمان سؤالی کلیدی را مطرح میکند: آیا تغییرات زیستمحیطی پس از انقراض دایناسورها تأثیری بر تکامل این گروه قارچها داشته است؟
اندامهای بارده این قارچ دی. رکس سفید و شباهتهایی به گرما دارند و ارتفاع آنها به نیم متر میرسد. اما ابعاد غیرمعمول این گونه تنها ویژگی جالب آن نیست؛ تحلیل ژنهای این قارچ اطلاعاتی در مورد تاریخ تکامل قارچها و تغییرات اکوسیستمها پس از یکی از بزرگترین انقراضهای تاریخ کره زمین به دانشمندان ارائه میدهد.
خانواده دیانجوناسه حدود یک میلیون سال پس از وقوع برخورد سیارک چیکشلوب شکل گرفته، رخدادی فاجعهبار که منجر به انقراض دستهجمعی تقریباً ۷۵ درصد از گونههای گیاهی و جانوری زمین شد و تمام دایناسورهای غیرپرنده طی این رویداد منقرض گردیدند.
به گفته سنایایکه، جنگلها پس از این انقراض دچار تغییرات قابلتوجهی شدند و حجم زیادی از مواد گیاهی مرده در محیط به جا ماند. او تصریح میکند که این تغییرات ممکن است فرصتهای جدیدی را برای قارچهای چوبزی و تجزیهکننده فراهم آورده باشد.
افزایش فعالیت قارچها پس از برخورد سیارک چیکشلوب پیش از این نیز مطرح شده است. فسیلهای یافتشده در داکوتای شمالی، کلرادو و نیوزیلند نشان دهندۀ افزایش قابلتوجه فعالیت قارچها پس از انقراض دستهجمعی هستند.
قارچها معمولاً محیطهای خنکتر و اسیدی را ترجیح میدهند. برخورد سیارک چیکشلوب احتمالاً با پخش ذرات در جو، شرایطی تاریکتر و سردتر ایجاد کرده و این مسأله میتوانست به رشد قارچها کمک کند و زمینه را برای یک دوره فراهم آورد که در آن این موجودات در برخی اکوسیستمها نقش حیاتیتری ایفا کنند.
قارچ دی. رکس از شاخه قارچهای کیسهای (Ascomycota) محسوب میشود که شامل گونههایی چون مورلها (قارچهای خوشهای)، ترافلها و کوردیسپسها نیز میشود. بخش عمدهای از حیات این قارچها در قالب شبکهای از رشتههای بسیار ریز به نام میسلیوم سپری میشود. ساختار میسلیوم در اعماق خاک یا درون بستر تغذیهای شامل چوب و مواد آلی در حال تجزیه، گسترش مییابد.
این قارچ دی. رکس بیشتر در پای درختان بلوط، به ویژه بلوط چوبپنبهای چینی (Quercus variabilis)، در جنگلهای یوننان قابل مشاهده است.
۵۸۵۸
نظرات کاربران