فرارو– استفن کالینسون، خبرنگار بخش بین الملل شبکه سی ان ان
به گزارش فرارو به نقل از شبکه سی ان ان، دونالد ترامپ بار دیگر پذیرش نتیجه انتخابات را به «منصفانه‌بودن» آن مشروط کرده است. سابقه انکار شکست در سال ۲۰۲۰، مداخله دولت در روندهای انتخاباتی و فشار بر مقام‌های مسئول نشان می‌دهد که این اظهارات را نباید صرفاً تهدیدهایی لفظی دانست.
وقتی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا احتمال می‌دهد نتیجه یک انتخابات را نپذیرد، باید حرفش را جدی گرفت. او اکنون در پنجمین انتخابات سراسری خود به‌عنوان رهبر حزب جمهوری‌خواه، الگویی شناخته‌شده دارد: ماه‌ها به نظام رأی‌گیری و سلامت عملکرد مسئولان انتخاباتی بدگمانی دامن می‌زند، دموکرات‌ها را به تقلب متهم می‌کند و پیش از شمارش آرا، اعتبار انتخابات را زیر سؤال می‌برد. یک هفته مانده به انتخابات میان‌دوره‌ای، این صحنه بیش از هر چیز یادآور تکرار اتفاقات گذشته است.
روز سه‌شنبه از ترامپ پرسیدند آیا نتیجه انتخابات را، فارغ از اینکه چه اتفاقی بیفتد، خواهد پذیرفت؟ پاسخ او با قیدی نگران‌کننده همراه بود: «اگر انتخابات صادقانه باشد، بله.» مشکل فقط دوپهلو بودن این پاسخ نیست. ترامپ عملاً خود را داور نهایی سلامت انتخابات معرفی می‌کند؛ همان‌طور که پس از شکست در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۰، بدون ارائه شواهد معتبر مدعی تقلب گسترده شد، درحالی‌که مقام‌های جمهوری‌خواه، دادگاه‌ها و حتی وزارت دادگستری دولت خودش وجود چنین تخلفاتی را تأیید نکردند.
زمینه‌سازی برای زیر سؤال بردن نتیجه
تردیدافکنی اخیر ترامپ در شرایطی صورت می‌گیرد که او طی ماه‌های گذشته تلاش کرده است موازنه انتخابات میان‌دوره‌ای را به سود جمهوری‌خواهان تغییر دهد. تلاش برای تغییر مرز حوزه‌های انتخاباتی در تگزاس و ایالت‌های دیگر، یکی از این اقدامات بوده است. او همچنین از کنگره خواسته قانونی درباره ثبت‌نام رأی‌دهندگان و ارائه مدارک هویتی تصویب کند؛ قانونی که منتقدان می‌گویند می‌تواند میلیون‌ها شهروند را از حق رأی محروم کند.
دولت او در اقدامی کم‌سابقه، از وزارت دادگستری خواسته است برای جلوگیری از تأیید نتیجه انتخابات سنای آلاسکا، در صورت شکست دن سالیوان، سناتور جمهوری‌خواه شکایت کند؛ اقدامی که با توجه به اختیارات محدود قانون اساسی رئیس‌جمهور در اداره انتخابات، پرسش‌های جدی حقوقی ایجاد کرده است.
ترامپ مدعی است حضور نامزد دیگری به نام دنیل جی. سالیوان ممکن است رأی‌دهندگان را سردرگم کند و نامزدی او بخشی از توطئه دموکرات ها است. بااین‌حال، دیوان عالی آلاسکا حکم داده است که این نامزد حق قانونی شرکت در انتخابات را دارد.
وزارت دادگستری همچنین از کالیفرنیا خواسته است افراد مظنون به نداشتن تابعیت آمریکایی را در فهرست رأی‌دهندگان شناسایی کند و آرای پستی آنان را کنار بگذارد. این وزارتخانه هشدار داده است مقام‌هایی که آگاهانه آرای غیرشهروندان را بشمارند، ممکن است با مسئولیت کیفری مواجه شوند. اما دادگاه تجدیدنظر فدرال مانع اجرای این اقدام شد.
در آلاسکا نیز مری پلتولا، نامزد دموکرات سنا از دادگاه خواسته است پیش از روز انتخابات، اقدام وزارت دادگستری را لغو کند. بااین‌حال، این تحرکات احتمال درگیری حقوقی پس از انتخابات را افزایش داده‌اند؛ به‌ویژه آنکه وزارت دادگستری کنونی، برخلاف دوره نخست ریاست‌جمهوری ترامپ، ممکن است تمایل کمتری به رد ادعاهای او داشته باشد.
سایه ششم ژانویه
خاطره حمله ششم ژانویه ۲۰۲۱ به ساختمان کنگره، به اظهارات اخیر ترامپ معنایی فراتر از یک مناقشه انتخاباتی می‌دهد. چند ماه پیش از آن حمله، ترامپ با زبانی مشابه، اعتماد هوادارانش به انتخابات ۲۰۲۰ را تضعیف کرده بود. او در نخستین مناظره ریاست‌جمهوری با جو بایدن در سپتامبر ۲۰۲۰ گفت امیدوار است انتخابات منصفانه باشد، اما اگر ببیند ده‌ها هزار رأی دست‌کاری شده‌اند، نتیجه را نخواهد پذیرفت.
چهار سال بعد نیز، وقتی در مناظره انتخاباتی از او پرسیدند آیا نتیجه انتخابات را صرف‌نظر از برنده آن قبول خواهد کرد، پاسخ داد: «اگر انتخاباتی منصفانه، قانونی و درست باشد، قطعاً» ترامپ نتیجه انتخابات ۲۰۲۴ را زیر سؤال نبرد، زیرا در آن پیروز شد. اما شکست سال ۲۰۲۰ را همچنان نپذیرفته است. این رفتار پرسشی اساسی مطرح می‌کند: چرا او نمی‌تواند واقعیت دموکراتیک را قبول کند که گاهی در انتخابات شکست می‌خورند؟
یک توضیح این است که ترامپ بارها نشان داده قدرت را بر اصل انتخاب رهبران از سوی مردم مقدم می‌داند. توضیح دیگر به تصویری مربوط می‌شود که او از خود ساخته است: فردی که همیشه برنده می‌شود و پذیرش شکست با این هویت سیاسی سازگار نیست.
آیا می‌توان نتیجه انتخابات را تغییر داد؟
اگر جمهوری‌خواهان شکست بخورند، فشار بر مقام‌های انتخاباتی و مسئولان ایالتی ممکن است افزایش یابد. تلاش ناموفق ترامپ در سال ۲۰۲۰ برای واداشتن مقام‌های جمهوری‌خواه جورجیا به «پیداکردن» آرای بیشتر، نمونه‌ای از نوع فشاری است که احتمال دارد دوباره تکرار شود.
تاد بلانش، دادستان کل کنونی آمریکا در گذشته حاضر نشده تضمین کند که وزارت دادگستری همیشه مستقل از ترامپ عمل خواهد کرد. او اخیراً دفاع از اقدامات دولت در آلاسکا را تکرار کرده و گفته است هدف صرفاً تضمین پیروزی نامزد شایسته است نه تصاحب کنترل انتخابات ایالت. بلانش همچنین نگرانی‌ها درباره اظهارات ترامپ را به بحران ششم ژانویه مرتبط ندانسته است.
در سال ۲۰۲۰، موانع حقوقی و قانون اساسی آمریکا در برابر تلاش‌های ترامپ مقاومت کردند. اما این بار رئیس‌جمهور با محدودیت کمتری از سوی مشاورانی روبه‌رو است که ممکن است بخواهند گرایش‌های ضددموکراتیک او را مهار کنند. در مقابل، دموکرات‌ها و مسئولان انتخاباتی هر دو حزب ماه‌ها فرصت داشته‌اند برای مقابله با تهدیدهای احتمالی آماده شوند.
اگر دموکرات‌ها پیروزی بزرگی به دست آورند، امکان مداخله برای تغییر نتیجه محدودتر خواهد بود. اما رقابت نزدیک می‌تواند به هفته‌ها اختلاف حقوقی بر سر سرنوشت سنا منجر شود. حکیم جفریز، که در صورت پیروزی دموکرات‌ها احتمالاً رئیس مجلس نمایندگان خواهد شد، هشدار داده است که جمهوری‌خواهان ممکن است برای جلوگیری از برگزاری انتخاباتی آزاد و منصفانه، به هرگونه طرح مخرب متوسل شوند.
ترامپ انگیزه‌های سیاسی قدرتمندی برای مقابله با شکست احتمالی دارد؛ به‌ویژه آنکه دموکرات‌ها وعده داده‌اند تحقیقات گسترده‌ای درباره کاخ سفید، اعضای کابینه و مناسبات مالی خانواده او انجام دهند. بااین‌حال، مشخص نیست رئیس‌جمهوری که محبوبیتش به محدوده ۳۰ درصد سقوط کرده و حزبش یک انتخابات مهم را باخته است، از قدرت سیاسی کافی برای پیشبرد چنین طرحی برخوردار باشد. ترامپ همچنین در کارزار انتخاباتی خود توجه چندانی به جمهوری‌خواهان آسیب‌پذیر نشان نداده و ممکن است زمانی که نام خودش در برگه رأی نیست، کمتر به سرنوشت آنان اهمیت بدهد.
او روز سه‌شنبه احتمال همکاری دشوار با کنگره‌ای تحت کنترل دموکرات‌ها را نیز مطرح کرد و گفت در صورت وقوع چنین وضعیتی، از حق وتوی قدرتمند خود استفاده خواهد کرد. اما سابقه ترامپ نشان می‌دهد تهدیدهای او را نمی‌توان به‌سادگی نادیده گرفت. مشروط‌کردن پذیرش نتیجه انتخابات به منصفانه‌بودن آن، بار دیگر نشان می‌دهد که او همچنان شکست انتخاباتی خود را نشانه‌ای از بی‌عدالتی می‌داند.
نظرات کاربران