به نقل از خبرگزاری مهر، فرزانه صادق، وزیر راه و شهرسازی، در مراسم بزرگداشت سالگرد تأسیس جمهوری ترکیه اظهار داشت: روزهای ملی فرصتی مغتنم برای بزرگداشت تاریخ و هویت ملت‌ها و قدردانی از تلاش‌های آنان در ساخت آینده‌ای بهتر است. این مناسبت همچنین به عنوان فرصتی مهم برای تأمل در اهمیت دوستی و همکاری بین کشورها و نقشی که ملت‌ها می‌توانند در ایجاد جهانی مملو از صلح، ثبات و توسعه ایفا کنند، به شمار می‌آید.

وی با اشاره به اینکه ایران و ترکیه به عنوان دو همسایه با تاریخ کهن، از پیوندهای عمیق فرهنگی، تمدنی و انسانی بهره‌مند هستند، افزود: روابط میان این دو ملت به واسطه تعاملات تاریخی، مناسبات اجتماعی و میراث فرهنگی و دینی غنی فراتر از مرزهای جغرافیایی شکل گرفته و در گذر زمان به استحکام و استمرار رسیده است.

بر اساس اعلام وزارت راه و شهرسازی، صادق تصریح کرد: این روابط باارزش، به عنوان سرمایه‌ای پایدار برای تقویت دوستی و توسعه همکاری‌های متقابل بین دو کشور در جهان امروز محسوب می‌شوند.

وزیر راه و شهرسازی دولت چهاردهم بیان کرد: همکاری‌های اقتصادی و تجاری دو کشور از ارکان حیاتی این ارتباطات به شمار می‌رود. ایران و ترکیه دارای ظرفیت‌های متنوع و مکمل اقتصادی هستند که فرصت‌های قابل توجهی برای گسترش روابط و استفاده از توانمندی‌های دوجانبه ایجاد می‌کند.

وی همچنین تأکید کرد که موقعیت جغرافیایی ایران و ترکیه به همکاری‌های حمل‌ونقلی و ارتباطی میان دو کشور اهمیت ویژه‌ای بخشیده است و توسعه این نوع روابط می‌تواند نقشی کلیدی و سازنده در ارتباطات اقتصادی و بازارهای منطقه‌ای ایفا کرده و پیوندهای برادرانه دو کشور را در تمامی حوزه‌ها تقویت نماید.

وزیر راه و شهرسازی همچنین گفت: ما به این باوریم که توسعه روابط اقتصادی و ارتباطی میان ایران و ترکیه نه تنها می‌تواند منافع متقابل را تأمین کند، بلکه سهمی مؤثر در تقویت همکاری، رفاه و توسعه پایدار در منطقه خواهد داشت.

وی در خاتمه خاطرنشان کرد: آینده‌ این روابط با تکیه بر ظرفیت‌های موجود و اراده مشترک دو کشور می‌تواند فرصتی ارزنده برای توسعه و شکوفایی دو ملت فراهم سازد.

صادق در پایان یادآور شد: تحولات تلخ و بحران‌های اخیر در منطقه دوباره اهمیت صلح، ثبات و مسئولیت مشترک کشورهای مختلف در حفظ امنیت و آرامش را نمایان ساخته است. تجربه این تحولات نشان می‌دهد که امنیت و توسعه به یکدیگر وابسته‌اند و دستیابی به صلح پایدار مستلزم احترام به حاکمیت ملی و تمامیت ارضی کشورها، پایبندی به اصول حقوق بین‌الملل و اولویت دادن به گفتگو و راه‌حل‌های مسالمت‌آمیز است.