فرارو- آیدا پناهنده با اثر خود «سرخ و سیاه» دوباره به دنیای نمایش خانگی برگشته است؛ کارگردانی که در سال‌های اخیر نشان داده در زمینه روایت داستان‌ها و تعمق در روابط انسانی استعداد و نبوغ بیشتری دارد.
به گزارش فرارو، اما حضور مجدد او با یک سریال جدید، فرصتی فراهم می‌آورد تا به گذشته‌اش نگاهی بیندازیم و برخی پرسش‌های کلیدی را مطرح کنیم: آیا پناهنده در عرصه سریال‌سازی موفق‌تر از فیلم‌سازی عمل می‌کند؟ ویژگی‌های زنان در آثار آیدا پناهنده چیست؟
پناهنده از جمله کارگردانانی است که علاقه‌اش به روایت‌گری به دوران قبل از ورودش به سینما برمی‌گردد. او در سال ۱۳۷۷ به دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر راه یافت و تحصیلاتش را ابتدا در رشته فیلمبرداری و سپس در کارگردانی به پایان رساند. با این حال، نوشتن داستان کوتاه در دوران نوجوانی برای او جدی بود و اولین آثار ادبی‌اش در مجله «کارنامه» به چاپ رسید؛ رسانه‌ای که هوشنگ گلشیری مسئولیت ویرایش آن را بر عهده داشت.
این پیشینه را می‌توان در شیوه روایت آثار پناهنده مشهود یافت. او معمولاً دست به داستان‌هایی می‌زند که به ظاهر ساده و آشنا به نظر می‌رسند، اما در باطن تعارض‌های اجتماعی و انسانی عمیقی دارند. شخصیت‌های او اغلب با گزینه‌هایی روبه‌رو می‌شوند که پاسخ‌های ساده‌ای برای این انتخاب‌ها وجود ندارد. همین نکته باعث شده تا آثارش بیشتر بر تنش‌های انسانی و محدودیت‌های زندگی افراد تکیه کنند تا بر حوادث بزرگ و غیرمنتظره.
جهان وسیع‌تر، فرصت‌های بیشتر برای روایت‌گری
بررسی کارنامه آیدا پناهنده در کنار پخش «سرخ و سیاه» نکته‌ای مهم را برای ما روشن می‌کند؛ به نظر می‌رسد او در فرمت سریال فرصت بیشتری برای نمایش پتانسیل‌های خود پیدا کرده‌است. فیلم‌های سینمایی‌اش از نظر ایجاد فضا و انتخاب موضوع در چارچوب خاصی قرار دارند، اما در آثار تلویزیونی و نمایش‌های خانگی، شخصیت‌ها فرصتی بیشتری برای توسعه پیدا می‌کنند.
«ناهید» به عنوان نخستین فیلم بلند سینمایی آیدا پناهنده، نمونه‌ای بارز از دغدغه‌های اوست. داستان حول زنی مطلقه می‌چرخد که میان مسئولیت‌های مادری، تمایلات شخصی و محدودیت‌های اجتماعی به دام افتاده است. این موضوع بعدها در سریال «در انتهای شب» نیز با جزئیات متفاوت تکرار می‌شود. در این مجموعه نیز زنی محور داستان‌سازی قرار دارد که باید میان آرزوهایش و مسئولیت‌هایی که زندگی برای او تحمیل کرده، انتخاب‌هایی انجام دهد.
تفاوت اصلی در اینجاست که در سریال، پناهنده زمان بیشتری برای بررسی جزئیات روابط و تغییرات تدریجی شخصیت‌ها دارد. تماشاگر تنها با نتیجه یک انتخاب روبه‌رو نمی‌شود، بلکه مسیر رسیدن به آن انتخاب را نیز دنبال می‌کند. این ویژگی در برخی از آثار سینمایی او کمتر مورد توجه قرار گرفته و بروز یافته است.
زنان در چالش انتخاب
یکی از خصوصیات همیشگی آثار پناهنده، قرار دادن زنان در کانون تضادهای داستانی است. این شخصیت‌ها معمولاً در موقعیت‌های غیرمنفعلی قرار می‌گیرند و باید برای تغییر وضعیت موجود یا نجات دیگران تصمیماتی اتخاذ کنند.
فانوس در «سرخ و سیاه» نمونه‌ای تازه از این الگوست. زنی که برای نجات بچه‌هایش به ناچار به موقعیتی برمی‌گردد که ممکن است جان خودش را نیز به خطر بیندازد. همچنین در «تی‌تی»، زنی که در مرکز داستان قرار دارد، با رفتار و نگرش‌های متفاوت از هنجارهای جامعه، به تصویر کشیده می‌شود که او را از دیگران متمایز می‌کند.
با این حال، همین جنبه مثبت می‌تواند به یکی از محدودیت‌های کارنامه پناهنده نیز بدل شود. زنانی که در آثار او با انتخاب‌های دشوار مواجه‌اند، گاهی بیش از حد به الگوهای شناخته‌شده نزدیک می‌شوند. به نظر می‌رسد موقعیت‌ها و جهان داستانی تغییر می‌کنند، ولی هسته اصلی تضاد همچنان ثابت باقی می‌ماند.
از این نظر، «سرخ و سیاه» برای پناهنده به لحاظ خاصی حائز اهمیت است، زیرا او در این اثر بار دیگر زنی را به تصویر می‌کشد که برای حفظ خانواده‌اش و نجات فرزندانش ناچار به پرداخت بهایی سنگین است.
سؤال اصلی این است که آیا پناهنده می‌تواند این شخصیت را به یک قهرمان دراماتیک تبدیل کند؛ چالش اینجاست که آیا او قادر است از دل این الگوی شناخته‌شده، موقعیتی نو و غیرقابل پیش‌بینی خلق کند. موفقیت او در این مرحله به توانایی‌اش در غلبه بر تکرار و توسعه جهان شخصیت‌هایش بستگی شایانی دارد.
فیلم‌های آیدا پناهنده
فیلم سینمایی «ناهید»
فیلم سینمایی «اسرافیل»
فیلم سینمایی «پاییز نیکایدوها»
فیلم سینمایی «تی‌تی»
سریال‌های آیدا پناهنده در شبکه نمایش خانگی
سریال «در انتهای شب»
سریال «سرخ و سیاه»
تله فیلم‌های آیدا پناهنده
فیلم تلویزیونی «قصه داوود و قمری»
فیلم تلویزیونی «آبروی از دست رفته آقای صادقی»
فیلم تلویزیونی «از جنوب شرقی»
نظرات کاربران