بر اساس گزارش ایسنا، فرخ طایراو، نماینده سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) در جمهوری اسلامی ایران، در گردهمایی روز جهانی غذا که با حضور مقامات، پژوهشگران، تولیدکنندگان و نمایندگان نهادهای جهانی برگزار گردید، در خصوص شعار امسال این روز با عنوان «نوآوری امروز، تغذیه فردا» اظهار داشت: نوآوری فقط در صورتی می‌تواند به تقویت امنیت غذایی بپردازد که علم و تجارب عملی به شیوه‌هایی برای بهبود معیشت مردم، بهبود نظام‌های غذایی و حفاظت از منابع طبیعی برای آینده تبدیل گردد.

وی در ادامه به پیشرفت‌های جهانی در تولید محصولات کشاورزی اشاره کرد و گفت: طبق اطلاعات فائو، تولید غلات در سطح جهانی در سال ۲۰۲۴ به حدود ۳.۱ میلیارد تن خواهد رسید که این امر نسبت به سال ۲۰۱۰ نشان‌دهنده افزایشی معادل ۲۷ درصد است. با این حال، چالش اصلی این است که چگونه این دستاوردها می‌توانند دسترسی پایدار تمام خانوارها به غذاهای سالم، مغذی و همچنین اقتصادی را تضمین کنند.

نماینده فائو در ایران به این نکته نیز تاکید کرد که امنیت غذایی فقط به افزایش مقدار تولید محصولات کشاورزی مربوط نمی‌شود و شامل چهار بُعد کلیدی است: وجود غذا، دسترسی به غذا، بهره‌مندی تغذیه‌ای و پایداری. تحقق این ابعاد مستلزم توجه همزمان به پایداری بلندمدت و مشارکت فعال جوامع است.

طایراو چالش‌های موجود در عرصه کشاورزی ایران را یادآوری کرد و گفت: کمبود آب، تغییرات اقلیمی، فرسایش خاک و محدودیت در زمین‌های زراعی از جمله مشکلاتی هستند که نیاز به گسترش راهکارهای نوآورانه و متناسب با شرایط محلی را بیشتر می‌کنند. در چنین وضعیتی، بهره‌گیری از فناوری‌های نوین در کنار دانش بومی می‌تواند به افزایش بهره‌وری و پایداری در تولیدات کمک کند. مهارت‌ها و روش‌های سنتی کشاورزی سرمایه‌های گرانبهایی هستند که تجربیات مواجهه با شرایط دشوار زیست‌محیطی را در خود جای داده‌اند. همان‌طور که نسل‌های پیشین با خلاقیت به حل مسائل خود پرداخته‌اند، امروز نیز باید با تکیه بر دانش بومی و استفاده از یافته‌های علمی، به دنبال راه‌حل‌های جدید برای مشکلات نوظهور باشیم.

این نماینده بر لزوم توسعه فناوری‌هایی تأکید کرد که به کشاورزان در بهبود بهره‌وری مصرف آب، حفاظت از اکوسیستم‌ها و افزایش تاب‌آوری کمک می‌کنند و گفت: اقدامات همچون بهبود کیفیت خاک، اصلاح زمان‌بندی آبیاری، محاسبه دقیق منابع آب، توسعه سیستم‌های هشدار اولیه و کاربردی کردن پیش‌بینی‌های آب و هوایی و داده‌های ماهواره‌ای می‌تواند در مدیریت پایدار منابع کشاورزی تأثیرگذار باشد.

طایراو همچنین به همکاری‌های فائو و دولت ایران در زمینه حوضه آبریز دریاچه ارومیه اشاره کرد و توضیح داد که در این راستا، شناسایی و اجرای روش‌های نوآورانه‌ای که با ابزارهای کشاورزی هوشمند ترکیب می‌شوند، در دستور کار قرار دارد. به کارگیری فناوری‌های سنجش از دور، پیش‌بینی‌های دقیق و سامانه‌های اطلاعاتی دیجیتال با هدف افزایش بهره‌وری آبیاری و کمک به احیای پایدار حوضه آبریز دریاچه ارومیه نیز مدنظر قرار گرفته است.

نماینده فائو در ایران به سایر زمینه‌های همکاری این سازمان با جمهوری اسلامی ایران اشاره کرد و افزود: برنامه‌های متعددی به منظور افزایش تاب‌آوری کشاورزی در برابر تغییرات اقلیمی، مدیریت پایدار منابع طبیعی و ارتقای بهره‌وری در حال پیگیری است که شامل مدیریت تلفیقی آفات نخیلات، حفاظت از نژادهای بومی دام که در معرض خطر قرار دارند، توسعه محصولات کشاورزی سازگار با اقلیم و سرشار از مواد مغذی و مدیریت منابع آب کشاورزی در حوضه آبریز دریاچه ارومیه می‌باشد.

طایراو همچنین بر اهمیت ارتباط میان پژوهش‌های علمی و نیازهای واقعی تولیدکنندگان تأکید کرد و خاطرنشان کرد: وزارت جهاد کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی در انتقال یافته‌های علمی به عرصه تولید نقش بسزایی دارند و باید به کشاورزان کمک کنند تا راهکارهای متناسب با شرایط محلی، اقتصادی و مؤثر را شناسایی و به کار بگیرند.

وی در ادامه صحبت‌های خود بر اهمیت حمایت از جوامع آسیب‌دیده از بحران‌ها تأکید کرد و اعلام کرد که پروژه جدید فائو تحت عنوان «حمایت اضطراری برای احیای اولیه معیشت‌های شیلات و آبزی‌پروری در استان هرمزگان» آغاز شده است. این پروژه با هدف کمک به جوامع صیادی آسیب‌دیده از درگیری‌ها، احیای ظرفیت‌های اساسی معیشتی و تقویت امنیت غذایی اجرا می‌شود و در تلاش است تا زمینه‌ساز بازگشت این جوامع به شرایط پایدار باشد.

طایراو در خصوص اقدامات در نظر گرفته شده در این پروژه توضیح داد: ارزیابی نیازهای فوری جوامع صیادی، تدوین برنامه‌های عملی برای آمادگی در شرایط اضطراری و تداوم خدمات، تقویت ظرفیت‌های محلی و تعیین اولویت‌های مالی برای برنامه‌های احیا براساس ارزیابی‌های تخصصی از جمله مهم‌ترین محورهای این طرح هستند. انتظار می‌رود اجرای این پروژه، اطلاعات و شواهد مورد نیاز برای هدایت اقدامات حمایتی، برنامه‌ریزی احیای معیشت، تقویت مهارت‌های محلی و آماده‌سازی جوامع برای مقابله با بحران‌های آینده فراهم آورد.

نماینده سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد در نهایت تأکید کرد که حمایت از معیشت جوامع آسیب‌دیده باید با رویکردی پایدار مدنظر قرار گیرد و افزود: نوآوری در فرآیند احیا نمی‌تواند صرفاً محدود به استفاده از فناوری باشد، بلکه باید شامل تلفیق ارزیابی‌های فنی، دانش و تجربه جوامع محلی و افزایش آمادگی برای اداره شرایط بحرانی باشد.

او در پایان بر ضرورت تقویت همکاری‌های مشترک برای توسعه کشاورزی پایدار و افزایش تاب‌آوری نظام‌های غذایی تأکید کرد و گفت: بهره‌گیری از نوآوری، علم و تجربیات محلی می‌تواند به ارتقاء معیشت تولیدکنندگان، حفاظت از منابع طبیعی و دستیابی به امنیت غذایی پایدار منجر شود.

انتهای پیام