به گزارش خبرآنلاین، بوشبی در تاریخ اول نوامبر ۱۹۹۸، در سن ۲۹ سالگی، خانه مادرش واقع در شهر هال انگلستان را ترک نموده و به سوی پونتا آرناس در شیلی، که در ناحیه‌ای دورافتاده در جنوبی‌ترین نقطه آمریکای جنوبی قرار دارد، عزیمت کرد؛ شهری که قرار بود آغازگر سفری بی‌نظیر و تاریخی برای او باشد.
در این ماجراجویی، او دو قانون سخت‌گیرانه برای خود وضع کرده بود: نخست آنکه در سفر از هیچ نوع وسیله نقلیه‌ای بهره نگیرد و دوم اینکه تا زمانی که به خانه‌اش بازنگردد، به زادگاهش بازنگردد. بنابراین، حتی اگر مجبور می‌شد که سفرش را برای ماه‌ها یا حتی سال‌ها متوقف کند، باز هم می‌بایست از نقطه‌ای که پیش‌تر به آن رسیده بود، آغاز کند.
از جنگل‌های خطرناک تا رویارویی با خرس قطبی
مسیر انتخابی بوشبی بسیار فراتر از یک پیاده‌روی ساده و طولانی بود. او باید از آمریکای جنوبی و مرکزی عبور کند، به آمریکای شمالی برسد و سپس از طریق تنگه برینگ به روسیه رفته و نهایتاً خود را به انگلستان برساند.
در طول این سفر، با چالش‌های فراوانی دست و پنجه نرم کرد؛ از عبور از جنگل‌های صعب‌العبور دارین در آمریکای مرکزی و تهدیدات ناشی از گروه‌های مسلح تا بازداشت در پاناما و مشکلات متعدد مرزی.
بخشی از این سفر به سال ۲۰۰۶ باز می‌گردد، زمانی که بوشبی به همراه یک ماجراجوی آمریکایی تلاش کردند از تنگه برینگ، واقع در بین آلاسکا و روسیه، عبور کنند. آن‌ها در میان یخ‌های متحرک و شرایط مرگباری قرار گرفتند. قسمتی از یخ زیر پای آن‌ها شکسته و تجهیزات و مایحتاجشان به دمای زیر صفر افتاد. در این سفر، این دو با یک خرس قطبی نیز برخورد کردند؛ نیرویی که تنها چند لحظه می‌توانست جانشان را بگیرد.
چالش‌های بوشبی فقط به خطرات طبیعی محدود نمی‌شد. دشواری‌های مربوط به صدور ویزا به روسیه، مسائل مالی، پاندمی کرونا و بحران اوکراین مکرراً برنامه سفرش را تحت تأثیر قرار داد و مجبورش ساخت که برای مدت‌های طولانی توقف کند.
۳۱ روز شنا در دریای خزر؛ راهی برای ادامه سفر
یکی از مقاطع جالب توجه سفر بوشبی، عبور از دریای خزر بود. به دلیل محدودیت‌های ژئوپلتیکی و بسته‌شدن مسیرهای زمینی مدنظرش، او تصمیم گرفت به جای استفاده از وسایل نقلیه، این دریا را به سبک خاص خود عبور کند.
این ماجراجو مجموعاً ۳۱ روز را در آب گذراند و با استفاده از تجهیزات شناوری و لباس مخصوص به آب، مسیر میان قزاقستان و جمهوری آذربایجان را طی کرد. او بعدها این روش را با اصطلاح ترکیبی از شنا و شناورماندن توصیف کرد؛ چراکه برخلاف شناگران حرفه‌ای، بخش عمده‌ای از مسیر را با تکیه بر لوازم شناوری و حرکت دست‌ها طی نمود.
پس از عبور از آسیا و ورود به اروپا، محدودیت‌های حضور در کشورهای مختلف چالش‌های جدیدی را برای او پدید آورد. بوشبی ناگزیر بود تا در بازه‌های زمانی خاص سفر کند و برای ادامه مسیرش چندین بار برنامه‌ریزی جدید به عمل آورد.
در نهایت، او در اکتبر ۲۰۲۶، پس از عبور از کانال مانش و ورود دوباره به خاک بریتانیا، آخرین مرحله سفرش را به سمت شهر هال آغاز کرد.
پایان ۲۸ سال دوری؛ استقبال از مردی که به خانه برگشت
در تاریخ دوم نوامبر ۲۰۲۶، بوشبی پس از پیمودن حدود ۵۰ هزار کیلومتر و عبور از ۲۹ کشور در چهار قاره، سرانجام به شهر هال رسید. جمعیت زیادی از مردم برای خوش‌آمدگویی به او در خیابان‌ها و میدان‌های شهر حضور پیدا کردند.
با ورود به مرکز شهر، او مسیر نهایی را به سمت خانه مادرش پیمود و پس از گذشت ۲۸ سال، دوباره در آغوش او قرار گرفت. بوشبی همچنین پس از سال‌ها دوری با پسرش ملاقات کرد و برای نخستین بار نوه ۱۲ ساله‌اش را که در طول سال‌های سفرش به دنیا آمده و بزرگ شده بود، دیدار نمود.
در مراسم استقبال، بوشبی بیان کرد که این سفر را هرگز به تنهایی به پایان نرسانده و همکاری و همراهی مردمان کشورهای مختلف در گذر از موانع، نقشی اساسی ایفا کرده است.
هم‌اکنون که او ۵۷ ساله است، با چالشی نوین روبه‌رو است: بازگشت به زندگی عادی پس از نزدیک به سه دهه سفر. همچنین مستند جدیدی به کارگردانی ورنر هرتسوگ درباره این ماجراجویی در حال تولید است.
سفری که قرار بود در مدت ۱۲ سال به پایان برسد، نهایتاً پس از ۲۸ سال به اتمام رسید؛ ماجرایی که بوشبی آن را به عنوان «اکتشاف زندگی» خودش تعریف می‌کند.
منابع: euronews theguardian
۴۷۴۷
نظرات کاربران