به گزارش ایسنا و به نقل از ایندیپندنت، تحقیقات فزایندهای حاکی از آن است که کسانی که از داروهای جیالپیــ۱ استفاده میکنند، ممکن است با کمبود مواد مغذی مواجه شوند؛ موضوعی که میتواند تأثیرات منفی بر سلامت کلی بیماران برجای بگذارد.
یک تحقیق که توسط کارشناسان دانشکده بهداشت عمومی «تی.اچ. چان» دانشگاه هاروارد و دانشگاه کپنهاگ در ماه اوت از طریق بررسی مطالعات مختلف صورت گرفت، نشان داد که کاربران داروهای جیالپیــ۱ در معرض کمبود ویتامین ب۱۲ که به حفاظت از اعصاب کمک میکند، پروتئین که در ترمیم عضلات و اندامها مؤثر است و فیبر که از کارکرد بهینه دستگاه گوارش پشتیبانی میکند، قرار دارند.
متخصصان در این راستا تأکید کردند که با در نظر گرفتن اینکه داروهای جیالپیــ۱ به میلیونها بیمار در شرایط درمانی متنوعی تجویز میشوند که اغلب با کمبود منابع مالی و انسانی روبرو هستند، گنجاندن تغذیه مناسب در برنامههای درمانی ضروری بوده و باید به عنوان یک اولویت فوری مد نظر قرار گیرد.
بر پایه یافتههای دانشمندان دانشگاه ایالتی اوهایو، حدود ۱۰ میلیون نفر در ایالات متحده به اندازه کافی ویتامین ب۱۲ دریافت نمینمایند.
ویتامین ب۱۲ معمولاً در محصولات غذایی حیوانی یافت میشود. به همین دلیل، افرادی که رژیمهای گیاهی را دنبال میکنند، در صورت استفاده از داروهای جیالپیــ۱ بیشتر در معرض خطر کمبود این ویتامین قرار دارند.
این تحقیق همچنین نشان داد که ۴۳ درصد از افرادی که از داروهای جیالپی––۱ استفاده میکنند، به اندازه کافی پروتئین مصرف نمیکنند و کمبود فیبر میتواند باعث بروز عوارضی مانند تهوع، نفخ و یبوست شود که این وضعیت ممکن است منجر به یک چرخه معیوب گردد که در آن بیماران کمتر غذا میخورند.
مطالعات انجام شده در مرکز تخصصی «مایوکلینیک» نیز اشاره دارند که بدن برای حفظ وزن سالم و جلوگیری از افزایش ناگهانی قند خون که میتواند خطر ابتلا به دیابت را افزایش دهد، به پروتئین و فیبر نیاز دارد.
نگرانیزا است که کمبود مواد مغذی تنها بزرگسالان را در برنمیگیرد. میزان تجویز داروهای جیالپی-۱ برای درمان چاقی در کودکان زیر ۱۲ سال آمریکایی در مقایسه با هفت سال پیش، به طرز قابلتوجهی بالغ بر ۳۰۰ برابر افزایش یافته است. یک مطالعه منتشر شده توسط دانشگاه نورتوسترن در سپتامبر، نشان داد که تقریباً از هر شش کودک ۱۰ تا ۱۷ ساله که به مدت یک سال داروهای جیالپی-۱ مصرف کردهاند، یک نفر دچار کمبود مواد مغذی شده است.
شایعترین نوع کمبود، عدم وجود ویتامین دی (D) بود. این ویتامین که به مواد غذایی مانند شیر و غلات صبحانه اضافه میشود، به حفظ سلامت استخوانها و تقویت سیستم ایمنی کمک میکند.
نویسندگان این تحقیق خاطرنشان کردند که تأمین نیازهای تغذیهای مانند ویتامین دی، آهن و کلسیم در دوران نوجوانی بسیار حیاتی است، زیرا کمبود این مواد مغذی میتواند عواقب دائمی در زمینه سلامت استخوانها و رشد کلی به همراه داشته باشد.
بزرگسالان میانسال و سالخورده نیز با همان کمبود مواجه بودهاند. این وضعیت نگرانکننده است چرا که این ماده مغذی برای استحکام استخوانها حیاتی میباشد، به ویژه در دورهای از زندگی که استخوانها به تدریج شروع به تحلیل رفتن میکنند.
یک مطالعه که در ژانویه منتشر شد، نشان داد که پس از یک سال درمان، ۱۳.۶ درصد از بیش از ۴۸۰ هزار بزرگسال مصرفکننده این داروها دچار کمبود ویتامین دی شدهاند.
در نهایت، هر یک از این کمبودهای تغذیهای میتواند عواقبی فراتر از کاهش وزن به همراه داشته باشد. با اینکه تحقیقات بیشتری در این زمینه مورد نیاز است، متخصصان کلینیک کلیولند بیان کردند که کمبود مواد مغذی غیرمرتبط با داروهای جیالپی-۱ میتواند منجر به نرمشدن استخوانها، اختلال در رشد و پوکی استخوان شود. نشانههای اولیهای که میتواند نشانهای از وجود این کمبودها باشند شامل ضعف، خستگی، افت تمرکز، خشکی پوست یا بروز جوشهای پوستی، ریزش مو و شکنندگی موها، افزایش احتمال ابتلا به عفونتها، کاهش دما و کاهش ضربان قلب است.
انتهای پیام
نظرات کاربران