طبق گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، ما معمولاً به افرادی که مشغول کار و همواره در حال فعالیت هستند، احترام می‌گذاریم و بی‌تحرکی را نشانه‌ای از تنبلی تلقی می‌کنیم؛ اما تحقیقات حوزه علوم اعصاب نگاهی دیگر به این موضوع می‌اندازند. مغز انسان به‌طور مداوم بررسی می‌کند که آیا ادامه یک فعالیت توجیه‌پذیر است و بر این اساس تصمیم می‌گیرد که آیا ادامه دادن آن انرژی صرف کند یا خیر.

در پژوهشی که ناتالی آندره در دانشگاه پواتیه هدایت کرده است و بر مبنای اصول علوم اعصاب محاسباتی بنا شده، این نتیجه حاصل شده است که تلاش در ذات خود آزاردهنده نیست؛ اما هنگامی که هزینه‌های آن به مراتب از پاداش‌های احتمالی بیشتر شود، مشکل آغاز می‌گردد. این هزینه‌ها تنها به انرژی فیزیکی مرتبط نیستند، بلکه شامل زمان، تمرکز، خستگی، درد، ناامیدی و حتی اضطراب نیز می‌شوند.

نکته جالب این است که بررسی‌ها در مورد کودکان نشان می‌دهد که آن‌ها معمولاً بعد از انجام فعالیت‌های چالش‌برانگیز، حس رضایت و شادی بیشتری نسبت به اتمام کارهای ساده را تجربه می‌کنند؛ به‌ویژه هنگامی که از راه تلاش خود، آموخته جدیدی کسب کرده باشند.

از این رو، در بعضی مواقع، دست کشیدن از تلاش‌های بی‌نتیجه و ذخیره انرژی برای اهداف مهم‌تر، می‌تواند یک واکنش منطقی باشد. با این حال، پرهیز دائمی از هرگونه تلاش نیز می‌تواند منجر به بروز مشکلاتی در سازگاری با محیط گردد.

برای مطالعه ادامه این مقاله، اینجا کلیک کنید.

۲۲۷۲۲۷