طبق گزارشی از ایسنا، درمانهای فعلی برای این بیماری خودایمنی با توجه به خصوصیات آن طراحی شدهاند تا فعالیت بیش از حد سیستم ایمنی بیماران را کنترل کنند.
در پژوهش جدیدی که در نشریه «گزارشهای علوم اعصاب ایبرو» به چاپ رسیده است، متخصصان ترکیب «اِناستیلسیستئین» (N-acetylcysteine) را به درمانهای معمول بیماران اضافه کردند و در بسیاری از موارد نتیجههای بهتری مشاهده کردند.
اِناستیلسیستئین که به اختصار انایسی (NAC) نامیده میشود، به هدف قرار دادن استرس اکسیداتیو پرداخته و بر یکی از مسیرهای زیستی مرتبط با آسیبهای عصبی ناشی از اماس تأثیر میگذارد. این دارو بهراحتی در دسترس است و عوارض جانبی کمتری دارد، بهصورت مکمل خوراکی نیز عرضه میشود، اما در محیطهای درمانی غالباً بهصورت وریدی تجویز میگردد.
دکتر دنیل مونتی، استاد و رئیس گروه پزشکی تلفیقی و علوم تغذیه دانشگاه توماس جفرسون، تأکید میکند که این دارو در تمامی بیمارستانها موجود است و از آن برای درمان مسمومیتهای ناشی از مصرف بیشازحد تایلنول (استامینوفن) استفاده میشود؛ مسمومیتی که استرس اکسیداتیو یکی از عوامل ایجادکننده نارسایی کبد در آن است.
این دارو با افزایش سطح گلوتاتیون، که یک آنتیاکسیدان طبیعی در بدن است، عمل میکند. سطوح این ترکیبات محافظ معمولاً در بیماران اماس کاهش یافته است.
مونتی میافزاید: با این رویکرد بهجای استفاده از مکملها، سعی داریم تا کمبود یکی از مواد طبیعی بدن را جبران کنیم.
به نقل از مدیکالاکسپرس، در مطالعات اولیه با اِناستیلسیستئین، بیماران مبتلا به اماس نتایج مثبتی مانند بهبود در عملکرد شناختی، کاهش خستگی و کاهش اضطراب را گزارش کردند. در تحقیق حاضر، تغییرات عملکرد مغز از طریق تصویربرداری با روش پتاسکن (توموگرافی گسیل پوزیترون) اندازهگیری شد.
این گروه محققین با استفاده از پتاسکن، بهبود ارتباط عملکردی بین نواحی مختلف مغز را مشاهده کردند. دکتر اندرو نیوبرگ، مدیر برنامه تصویربرداری پت/امآرآی دانشگاه جفرسون و عضو هیأت علمی پزشکی تلفیقی که با مونتی همکاری دارد، بیان میکند: این شاخص نشان میدهد که نواحی مختلف مغز چگونه با یکدیگر تعامل دارند. اماس این وابستگیها را مختل کرده و اِناستیلسیستئین به احیای آنها کمک میکند. به طور خلاصه، این دارو به بهینهسازی عملکرد مغز کمک میکند.
اِناستیلسیستئین در دیگر بیماریهای مغزی و عصبی نظیر پارکینسون نیز نتایج امیدوارکنندهای را به نمایش گذاشته است. این ترکیب به مغز نفوذ کرده و سطح گلوتاتیون را افزایش میدهد.
مونتی تأکید میکند: به دلیل اینکه این ترکیب بسیار کمخطر است، عوارض منفی ناشی از استفاده از آن بسیار ناچیز به نظر میرسد.
با این حال، کارشناسان بر این باورند که برای تأیید یافتهها و تعیین دوز و برنامه تجویز به مطالعات وسیعتری نیاز است. با این وجود، نتایج بهدستآمده، مونتی را به پیگیری این آزمایشات، از جمله بررسی اثر این ترکیب بر بیماران دچار آسیب مغزی ناشی از ضربه ترغیب کرده است. او میگوید اِناستیلسیستئین تا به امروز نتایج قابلتوجهی داشته است.
اماس یا مولتیپل اسکلروزیس یک بیماری خودایمنی مزمن است که موجب تحلیل سیستم عصبی شده و به بینایی، هماهنگی عضلات و عملکرد شناختی آسیب میزند.
انتهای پیام
نظرات کاربران