بر اساس گزارش ایسنا؛ دکتر یسنا بهمنش، متخصص گروه تجویز و مصرف معقول و اطلاع‌رسانی محصولات سلامت در سازمان غذا و دارو، در خصوص استفاده صحیح از سرم بیان کرد: آمار موجود نشان می‌دهد که سرم نمکی یکی از داروهای با هزینه بالا در کشور به شمار می‌رود و علی‌رغم این‌که در بسیاری از موارد نیازی به درمان با آن وجود ندارد، مصرف این ماده به‌طور فزاینده‌ای در حال افزایش است. در واقع، بخش عمده‌ای از بیماران نیازی به دریافت سرم برای بهبودی وضعیت خود ندارند.

وی به برخی باورهای غلط پیرامون تزریق سرم اشاره کرد و افزود: برخلاف اعتقاد بعضی افراد، سرم تزریقی نه یک معجون تقویتی است و نه داروی شفابخش، بلکه صرفاً در شرایط خاص پزشکی و با تشخیص پزشک مورد استفاده قرار می‌گیرد. به عنوان مثال، زمانی‌که بیمار به دلایل مختلفی از جمله عدم توانایی در دریافت مایعات، غذا یا دارو از راه خوراکی، در موقعیت‌های اورژانسی یا در بیماری‌های خاص قرار داشته باشد، ممکن است تجویز سرم ضروری شود.

بهمنش به ادامه سخنانش پرداخت و تأکید کرد: در بیماری‌هایی مانند سرماخوردگی یا آنفلوآنزای خفیف، ضعف و خستگی، تب کم، بدن‌درد، اسهال و استفراغ خفیف، به‌ویژه در مواردی که دفعات این علائم محدود باشد، معمولاً استراحت کافی و مصرف مایعات خوراکی کافی است و نیازی به تزریق سرم وجود ندارد. همچنین در مواردی که افراد به‌طور موقت بی‌اشتهایی دارند، نباید تزریق سرم به‌عنوان یک راه‌حل عمومی در نظر گرفته شود.

این متخصص در زمینه تجویز و مصرف معقول و اطلاع‌رسانی محصولات سلامت در سازمان غذا و دارو به عوارض احتمالی تزریق غیرضروری سرم اشاره کرد و گفت: عفونت، التهاب و آبسه در محل تزریق، تجمع مایعات و بروز ورم، تشدید نارسایی‌های قلبی و کلیوی در افراد مستعد و به‌علاوه اختلال در تعادل الکترولیت‌های بدن از جمله عوارضی است که ممکن است در نتیجه تزریق غیرضروری سرم به وجود آید.

وی بر لزوم اعتماد بیماران به تشخیص پزشکان تأکید کرد و گفت: در صورتی‌که سرم تجویز نشود، بیماران باید این تصمیم را بپذیرند؛ زیرا خودداری از تزریق غیرضروری نه تنها می‌تواند از بروز هزینه‌های اضافی جلوگیری کند بلکه احتمال بروز عوارض ناخواسته را نیز کاهش می‌دهد.

به نقل از سازمان غذا و دارو، بهمنش در ادامه بیان کرد: استفاده منطقی از سرم نه‌تنها به حفظ سلامت بیماران و جلوگیری از مداخلات درمانی غیرضروری کمک می‌کند، بلکه به مدیریت منابع درمانی کشور نیز یاری می‌رساند؛ منابعی که باید به‌طور منطقی برای پاسخگویی به نیاز بیماران واقعی که به دریافت سرم احتیاج دارند، تخصیص یابند.

پایان پیام