به نقل از خبرگزاری خبرآنلاین، در این گزارش رئیس سازمان اداری و استخدامی کشور تاکید کرده است که توزیع پرداخت‌ها باید بر اساس میزان و کیفیت کارایی کارکنان انجام شود. علاءالدین رفیع‌زاده در این راستا توضیح داده که در گام نخست، دستگاه‌هایی که پرداخت‌های رفاهی غیرحکمی آن‌ها از ۳۰ میلیون تومان بیشتر است، در اولویت قرار دارند، و وزارتخانه‌های بهداشت و آموزش و پرورش نیز در این دسته قرار گرفته‌اند. او همچنین مثالی از این موضوع بیان کرده است که چنانچه عملکرد یک کارمند یک‌ونیم برابر همکارش باشد، می‌تواند دریافتی بیشتری به همین نسبت کسب کند.

با این حال، بخش وسیعی از نظرات موجود نشان‌دهنده تردید مخاطبان درباره اجرای منصفانه این سیستم است.

چه کسی مسئول ارزیابی عملکرد کارکنان است؟

یکی از اصلی‌ترین محورهای انتقادی کاربران، عدم وضوح در تعیین مرجع و معیار ارزیابی عملکرد می‌باشد. برخی از کاربران بر این باورند که تا زمانی که مشخص نشود چه کسی و بر اساس چه معیارهایی عملکرد کارکنان را ارزیابی می‌کند، پرداخت‌های متفاوت نه تنها عدالت را ایجاد نمی‌کند، بلکه ممکن است به تبعیض منجر شود.

یکی از کاربران با پرسش «معیار ارزیابی عملکرد در دستگاه چیست؟» نگرانی خود را از انجام این طرح بیان کرده است. کاربر دیگری نیز اظهار داشته که «ابتدا باید شفاف کنید که تشخیص و ارزیابی عملکرد افراد بر اساس کدام معیارها برای شماست؟» بر این نگرش تاکید دارد که ارزیابی باید توسط متخصصان بی‌طرف و بدون جانب‌داری و برخورد سلیقه‌ای انجام شود؛ در غیر این صورت، به زعم او، زمینه برای نفوذ و فساد بیشتر فراهم خواهد شد.

برخی نظرات همچنین به نقش مدیران انتقاد کرده‌اند. یک مخاطب نوشته است: «پس چه کسی عملکرد کارکنان را ارزیابی می‌کند؟ مدیران به طور معمول برای دوستان خود بیشتر امتیاز قائل می‌شوند.» کاربر دیگری نیز نسبت به این نگرانی اشاره کرده که کارمندی که مطابق میل مدیر رفتار کند، ممکن است شایسته دریافت حقوق بالاتر محسوب شود.

نگرانی از گسترش رانت و رقابت ناسالم در ادارات

نگرانی از اینکه این طرح به ابزاری برای توزیع امتیاز بر اساس رابطه‌های اداری تبدیل شود، در نظرات متعددی ابراز شده است. یک مخاطب این برنامه را به‌عنوان مسیری برای «رانت‌خوری در ادارات» توصیف کرده و کاربر دیگری نیز آن را مسبب رقابت ناسالم و ایجاد رانت دانسته است.

در یکی از نظرات، با استناد به تجربه‌های پیشین، این سوال مطرح شده که آیا اجرای این نوع پرداخت‌ها واقعاً به معنای تقویت شایسته‌سالاری خواهد بود یا آنکه کارکنانی که نزد مدیران هماهنگ‌تر هستند، حقوق بیشتری خواهند گرفت. برخی کاربران نیز با اشاره به تجربیات مرتبط با رتبه‌بندی معلمان، نگرانی خود را از تکرار ارزیابی‌های سلیقه‌ای بیان کرده‌اند.

تردید درباره امکان سنجش عملکرد تک‌تک کارکنان

بخشی از انتقادات به دشواری‌های اجرایی این طرح مربوط می‌شود. یکی از مخاطبان اذعان دارد که ارزیابی جداگانه از عملکرد تعداد زیادی از کارکنان و تعیین حقوق متفاوت برای هر فرد در پایان ماه، فرایندی بسیار دشوار و پیچیده است. او پیشنهاد کرده است که به جای این شیوه، باید با کارکنان کم‌کار مقابله شود و در صورت لزوم از حقوق آن‌ها کسر گردد.

در کنار این انتقاد، برخی مخاطبان از کثرت تصمیم‌ها و طرح‌های اداری نیز ابراز نارضایتی کرده‌اند. عباراتی چون «هر روز یک قانون» و «همه چیز تنها در حد حرف است» نشان‌دهنده تردید برخی از کاربران در خصوص عملیاتی شدن تصمیمات جدید و تداوم آن‌ها است.

اختلاف دریافتی دستگاه‌ها و وضعیت کارکنان مشاغل سخت

موضوع پرداخت‌های رفاهی بالای ۳۰ میلیون تومان و انتخاب دستگاه‌های مشمول مرحله نخست نیز مورد توجه کاربران قرار گرفته است. یکی از مخاطبان پرسیده است که چرا وزارت آموزش و پرورش در این طرح گنجانده شده است در حالی که به ادعای او، پرداخت‌های رفاهی این وزارتخانه به هیچ‌وجه با برخی از دستگاه‌های دیگر قابل مقایسه نیست.

در مقابل، یک کاربر با اشاره به وضعیت کارکنان شیفت شب و مراقبان کودک در مراکز بهزیستی، عنوان کرده است که این کارکنان با وجود نداشتن تعطیلات آخر هفته و امکان دورکاری، تنها حدود ۲۰ میلیون تومان حقوق دریافت می‌کنند و خواستار توجه به شرایط کاری و دشواری‌های آنان شده است.

نظرات دیگر نیز به تفاوت دریافتی مدیران و کارکنان عادی پرداخته‌اند. یک مخاطب با مقایسه حقوق نگهبان و مدیر نوشته که در پرداخت‌ها هیچ تفاوتی میان این دو وجود ندارد و این مسئله انگیزه کارکنان را کاهش داده است. در حالی که کاربر دیگری بر این باور است که حقوق معلمان بسیار بالا است و نیاز به کاهش دارد؛ نظری که نشان‌دهنده اختلاف دیدگاه مخاطبان درباره سطوح مختلف دریافتی شغلی است.

بازنشستگان و سایر شهروندان چه سهمی دارند؟

موضوع بازنشستگان نیز در چندین نظر بیان شده است. چند مخاطب با پرسش «بازنشسته‌ها چه می‌شوند؟» خواستار روشنگری درباره وضعیت این گروه در تصمیم جدید شده‌اند و یکی از کاربران بر لزوم فراموش نکردن بازنشستگان تاکید کرده است.

علاوه بر این، یکی از نظرات از زاویه‌ای دیگر به این موضوع پرداخته و پرسیده است: «مگر چند نفر کارمند هستند؟ بقیه مردم چه می‌شوند؟» این پرسش به محدوده خاص طرح و ارتباط آن با وضعیت اقتصادی سایر شهروندان اشاره دارد.

همه مخاطبان مخالف پرداخت مبتنی بر عملکرد نیستند

با وجود اینکه نگاه انتقادی در نظرات غالب است، برخی کاربران با اصل تفاوت‌گذاری میان کارکنان بر اساس کیفیت کار توافق دارند. یکی از مخاطبان اظهار داشته است که اگر حقوق بر مبنای عملکرد تعیین شود، کارمند دیگر نمی‌تواند پاسخ ارباب‌رجوع را به تعویق بیندازد و باید بین کارمندی که به‌خوبی کار خود را انجام می‌دهد و برخورد مناسبی با مردم دارد و کارمندی که باعث نارضایتی مراجعین می‌شود، تفکیک قائل شد.

کاربر دیگری نیز با بیان اهمیت عدالت و رقابت در این زمینه، از توجه به این مقوله ابراز خرسندی کرده است. این نظرات نشان می‌دهد که بخشی از مخاطبان نسبت به اصل پرداخت بر اساس عملکرد مشکلی ندارند، اما موفقیت آن را به وجود معیارهای شفاف و معتبر وابسته می‌دانند.

223223