در هفته دوازدهم لیگ برتر ایران، تیم پرسپولیس در ورزشگاه قلعه‌حسن‌خان به مصاف فجر سپاسی رفت و در نهایت با نتیجه 2 بر 1 شکست خورد. این عملکرد نامطلوب برای مهدی تارتار و تیمش عواقب جدی داشت، چرا که نه تنها آن‌ها صدر جدول را از دست دادند، بلکه با نارضایتی و اعتراض هواداران پرشور خود نیز روبرو شدند. بخش قابل توجهی از شعارهای اعتراضی به لزوم احتیاط و عدم رها کردن تیم مربوط می‌شد و برخی دیگر نیز به شیوه بازی و نمایش تیم انتقاد داشتند. افزون بر این، انتشار برخی ویدیوهای دیگر از گروهی از هواداران که به فعل و انفعالات غیراخلاقی نسبت به کادر پرسپولیس می‌پردازند، تجاوز به مرزهای انسانی و اخلاقی تلقی می‌شود.
پروژه‌ای به نام هوادار نابینا
در بارزترین نمونه فحاشی‌های غیراخلاقی، می‌توان به ویدیوی منتشر شده از هوادار نابینای پرسپولیس اشاره کرد که از دیگر هواداران می‌خواست در زمان معین، فحش‌های زشت را به کادر فنی پرسپولیس منتقل کنند. این هوادار نه تنها اولین بار نیست که در کانون توجه قرار می‌گیرد، بلکه قبلاً نیز به یکی از پیشکسوتان این باشگاه توهین کرده و در پی انتشار آن، مورد توجه برنامه‌های ورزشی مختلف قرار گرفته است.
موضوعی که حایز اهمیت است، واکنش هم‌تیمی‌های او در سکو نسبت به این فحاشی‌هاست که با شادی و خنده همراه است. در شرایطی که واقعاً باید این مسائل را جدی تلقی کرد و در مقابلشان گریست، عجیبه که چنین هواداری تبدیل به ابزاری برای جلب توجه در فضای مجازی شده است و برخی افراد از توهین‌های او به عنوان منبعی برای رونق کسب و کار خود استفاده می‌کنند. جالب‌تر آن است که هیچ اقدامی برای مقابله با چنین تماشاگرانی به عمل نمی‌آید.
او را اخراج کنید
فحاشی در هر شکل و شمایلی قابل قبول نیست و این واقعیت سال‌هاست که مسئولین تلاش می‌کنند با تدابیری آن را کاهش دهند. مسأله زمانی وخیم‌تر می‌شود که سال‌هاست قرار است دوربین‌های تشخیص چهره در استادیوم‌ها نصب شود تا با بی‌اخلاقی‌های احتمالی در سکوها مقابله شود؛ اما هر بار مسئولین در انجام این کار تعلل کرده و طفره می‌روند. در نتیجه، هر بار با بهانه اینکه شناسایی افراد توهین‌آمیز در سکوها آسان نیست، هیچ اقدام مؤثری در این زمینه صورت نمی‌گیرد.
این مسأله در خصوص هوادار نابینای پرسپولیس صدق نمی‌کند؛ او به یکی از چهره‌های شناسایی شده در فضای مجازی تبدیل شده و شناسایی‌اش به راحتی امکان‌پذیر است. در این مورد خاص، هیچ بهانه‌ای نمی‌تواند توجیه کننده عدم پیشگیری از ورود او به ورزشگاه‌ها و دیگر اماکن ورزشی باشد. اینکه فردی بخواهد با فحاشی غیراخلاقی برای خود و دیگران شهرتی به ارمغان آورد، زاییده شهرت در محیط‌های ورزشی است که نه تنها زیبنده نیست، بلکه می‌تواند مبدأی برای ایجاد رفتارهایی زشت‌تر محسوب شود و برخی به دنبال معرفی خود از این طریق در فضای مجازی باشند.
درست است که سطح فحاشی و تعداد افرادی که با ادبیات ناپسند در سکوها صحبت می‌کنند، بسیار زیاد و فراتر از آن چیزی است که بتوان به صورت یک به یک با آن‌ها برخورد کرد؛ اما عدم اقدام نیز هیچ معضلی را حل نمی‌کند. نتیجه این بی‌تفاوتی این می‌شود که هواداران تعدادی از باشگاه‌ها به طور علنی علیه یکدیگر و بازیکنان مخالف الفاظی به کار می‌برند که فقط باعث شرمساری بیشتری خواهد شد.
نظرات کاربران