هنگامی که نام افشین قطبی به ذهن خطور می‌کند، به‌طور خودکار به یاد قهرمانی او با تیم پرسپولیس در لیگ هفتم، ناکامی‌هایی که در تیم ملی داشت و همچنین ادعاهای عجیب و غریبش می‌افتیم.

اما روز ۱۸ آبان سال ۱۳۸۹، ما مصاحبه خاصی از قطبی منتشر کردیم که به یادآوری دوران سخت زندگی و به ویژه طفولیتش می‌پرداخت:

  • از کودکی علاقه زیادی به غذا و به‌خصوص چای داشتم. در کره جنوبی از چای سبز به‌وفور استفاده می‌کردم. به نظر من هیچ‌کجا نمی‌توان نمونه میوه‌ها و سبزیجات ایرانی را پیدا کرد.
  • فامیلم قطبی است اما هرگز به قطب شمال یا جنوب نرفته‌ام؛ نزدیک آن‌ها شده‌ام، اما تجربه سفر به خودشان را ندارم. شمالی‌ترین کشوری که به آن سفر کرده‌ام نروژ است و جنوبی‌ترین کشور آفریقای جنوبی.
  • مدتی را با پدرم در یکی از کلاس‌های مدرسه می‌خوابیدیم و از سن ۱۴سالگی در آمریکا مشغول کار شدم، اما هرگز ناامید نشدم.
  • زمانی در کودکی چند جوراب را به‌هم می‌چسباندم تا شبیه توپ شوند و با آن شوت بزنم. به‌خاطر دارم که یک بار با توپ پلاستیکی شیشه را نیز شکستم.
  • مایکل جردن، اسطوره بسکتبال آمریکا، می‌گفت که همه اوج‌هایش را می‌بینند اما شکست‌هایش را هیچ‌کس نمی‌بیند و نمی‌دانند چه مشکلاتی را تحمل کرده است تا به این سطح از موفقیت دست یابد.
  • گاهی به جای ناهار، هندوانه را با نان و پنیر می‌خوردم. شاید برای برخی شگفت‌انگیز باشد، اما تا ۱۴سالگی هیچ وقت کفش فوتبال نداشتم و نیز در خانه‌مان تلویزیون وجود نداشت، به همین خاطر فوتبال را فقط از طریق رادیو پیگیری می‌کردم و هر بار که حسین کلانی گل می‌زد، از شوق به هوا می‌پریدم.

بیشتر بخوانید: می‌ترسیدیم به عراق گل بزنیم، صدام اسرای ما را شکنجه کنند!