به گزارش ایسنا، ینس اسکلوند، با اشاره به این عبارت معروف که «اگر نمی‌توانی حریفت را شکست دهی، با او همراه شو»، گفت شرکت‌های اروپایی فعال در چین اکنون به این فکر افتاده‌اند که شاید رویکرد «ساخت چین برای چین» جای خود را به فلسفه «ساخت چین برای جهان» بدهد.

اسکلوند که ریاست اتاق بازرگانی اتحادیه اروپا در چین (مستقر در پکن) را بر عهده دارد، اظهار کرد که تولیدکنندگان اروپایی ممکن است تا پایان دهه با یک دوراهی حیاتی روبرو شوند و از خود بپرسند: «تجارت چه فایده‌ای دارد؟»

در حالی که اتحادیه اروپا در برابر چین موضعی سخت‌گیرانه اتخاذ کرده است — وضعیتی که با کسری تجاری رکوردشکن ۱.۱۸ میلیارد یورو در روز و افزایش گرایش به سیاست‌های حمایت‌گرایانه در بروکسل، برلین و پاریس همراه است — اسکلوند معتقد است کشورهای اروپایی شاید ناچار شوند سیاست‌های خود را تغییر دهند تا تولیدکنندگان داخلی‌شان بتوانند به جای رقابت با شرکت‌های چینی، به بخشی از زنجیره تامین آنها تبدیل شوند.

اسکلوند، که هم‌زمان مدیرعامل بخش عملیات چین در گروه کشتیرانی «مرسک» (Maersk) است، به گزارشی از بانک «گلدمن ساکس» اشاره کرد. طبق این گزارش، صادرات چین می‌تواند تا پایان دهه جاری، تولید ناخالص داخلی اتحادیه اروپا را ۰.۵ درصد و تولید ناخالص داخلی آلمان را تا ۰.۹ درصد کاهش دهد.

این تهدید وجودی، هم‌اکنون در بخش‌های خودرو، مواد شیمیایی و انرژی‌های تجدیدپذیر اروپا احساس می‌شود. صنعت خودروسازی آلمان به‌ویژه تحت فشار مضاعفی قرار گرفته و از یک سو با کاهش سودآوری در چین و از سوی دیگر رقابت با محصولات ارزان‌قیمت شرکت‌های چینی نظیر «بی‌وای‌دی»، «جیلی» و «سایک موتور» در بازار داخلی آلمان دست و پنجه نرم می‌کند.

اسکلوند چندان طرفدار اصطلاح «شوک چین ۲.۰» نیست؛ اصطلاحی که به تاثیرات افزایش عظیم صادرات خودرو، مواد شیمیایی و قطعات از چین به اتحادیه اروپا در پنج سال اخیر بر صنایع بومی اشاره دارد. به گفته او، این تحولات نباید مایه تعجب باشند، چرا که برنامه‌های پکن برای جایگزینی واردات، محور ثابت سه برنامه پنج‌ساله اخیر بوده است؛ یعنی از زمانی که راهبرد «ساخت چین» در سال ۲۰۱۵ تصویب شد.

گزارش اخیر «مرکز اصلاحات اروپایی» (CER) از آلمان خواسته است که دست از تحسین پکن بردارد و راهبرد خود را تغییر دهد؛ به‌ویژه آنکه جدیدترین برنامه پنج‌ساله چین (۲۰۲۶ تا ۲۰۳۰) بر رویکرد «خوداتکایی» تاکید و تمرکز بیشتری دارد. طبق گزارش «سی‌ای‌آر»، این کشور متعهد است که در معدود بخش‌هایی که هنوز به تامین‌کنندگان خارجی وابسته است، واردات را جایگزین کند.

بخش‌هایی که در جدیدترین برنامه پنج‌ساله چین مشخص شده‌اند شامل هوش مصنوعی، رایانش کوانتومی، رباتیک، فناوری‌های هوشمند و سبز، زیست‌تولید، رابط‌های مغز و رایانه، و ارتباطات نسل ششم (۶G) هستند.

پنل‌های خورشیدی، توربین‌های بادی، ربات‌ها، خودروهای خودران و تراشه‌های پیشرفته، همگی بخشی از استراتژی جدید چین برای تسلط بر جهان هستند.

توصیه «اسکلوند» به صنایع اروپایی این است که به جای پنهان شدن، خود را برای اقدامات عملی چین آماده کنند. او می‌گوید وقتی راهبردی در پکن تعیین می‌شود، مشوق‌ها، معافیت‌های مالیاتی و یارانه‌ها به ترتیب از سطوح منطقه‌ای تا شهرها و روستاها سرازیر می‌شوند. مقامات در سراسر کشور به‌خوبی می‌دانند که باید بر چه چیزی تمرکز کنند و چه اقداماتی انجام دهند.

بر اساس گزارش گاردین، توصیه او به رهبران اتحادیه اروپا این است: «با چین تعامل  و گفتگو کنید تا به نقطه‌ای برسید که در آن، همگان دریابند برای هر دو طرف ارزش‌آفرینی می‌شود»؛ موضوعی که به باور او، پکن نیز آن را درک می‌کند.

اگرچه این نکته ممکن است بدیهی به نظر برسد، اما اسکلوند معتقد است که اروپا نیازمند تغییری بنیادین در رویکرد خود است.

انتهای پیام