بر اساس گزارشی از خبرآنلاین و به نقل از زومیت، هنگامی که خودرو در وضعیت دنده قرار دارد و راننده پای خود را از روی پدال گاز برمی‌دارد، سیستم مدیریت موتور می‌تواند به طور کامل جریان سوخت را قطع کند؛ این ویژگی تحت عنوان «قطع سوخت در زمان کاهش سرعت» شناخته می‌شود.

این مسئله به نحوه عملکرد موتور بستگی دارد. هنگامی که خودرو خلاص می‌شود، ارتباط بین موتور و چرخ‌ها قطع گردیده و موتور باید در حالت دور آرام به کار خود ادامه دهد. در این حالت، واحد کنترل الکترونیکی موتور (ECU) سوختی را تزریق می‌کند تا موتور خاموش نشود.

اما در شرایطی که خودرو در دنده قرار دارد و راننده پا را از روی پدال گاز برمی‌دارد، چرخ‌ها از طریق گیربکس به چرخش موتور ادامه می‌دهند. در خودروهای انژکتوری که از چنین قابلیتی بهره‌مند هستند، ECU در شرایط خاصی تزریق سوخت را متوقف می‌سازد و موتور بدون مصرف سوخت به چرخش خود ادامه می‌دهد.

این سیستم معمولاً در زمان‌هایی فعال می‌شود که چندین شرط همزمان برآورده شده باشد: موتور به دمای عملیاتی خود رسیده باشد، پدال گاز رها شده باشد و دور موتور از محدوده دور آرام بالاتر باشد. در چنین وضعیت‌هایی، ECU دستور قطع پاشش سوخت را به انژکتورها ارسال می‌کند.

به محض اینکه راننده دوباره پدال گاز را فشار دهد یا دور موتور به محدوده نزدیک دور آرام برسد، تزریق سوخت دوباره آغاز می‌شود. به این ترتیب، موتور در زمان کاهش سرعت نه تنها سوختی مصرف نمی‌کند، بلکه همچنین به سرعت ‌آماده شتاب‌گیری مجدد می‌شود.

البته این قابلیت در تمامی خودروها تحت شرایط یکسانی فعال نمی‌شود و محاسبه آستانه دور موتور و دمای لازم به طراحي و تنظیمات سازنده بستگی دارد.

در خودروهای قدیمی که از کاربراتور استفاده می‌کنند، کنترل پاشش سوخت به اندازه سیستم‌های انژکتوری امروزی دقیق نبود. در بسیاری از این موتورها، حتی در صورت رها کردن پدال گاز توسط راننده، سوخت همچنان به داخل موتور تزریق می‌شد. به همین خاطر، در برخی شرایط، خلاص کردن خودرو در سرازیری می‌توانست به کاهش مصرف سوخت منجر شود.

اما در خودروهای انژکتوری جدید، این توصیه معمولاً بازخورد معکوس دارد. به‌علاوه مصرف سوخت بیشتر در حالت خلاص، راننده بخشی از کنترل خودرو را نیز از دست می‌دهد. وقتی خودرو در دنده قرار دارد، مقاومت موتور به کاهش سرعت کمک کرده و فشار کمتری به سیستم ترمز وارد می‌شود؛ این ویژگی تحت عنوان «ترمز موتوری» شناخته می‌شود.

در سرازیری‌های طولانی، استفاده از دنده مناسب و ترمز موتوری می‌تواند از داغ شدن بیش از حد ترمزها جلوگیری کند. در حالت خلاص، خودرو شتاب بیشتری پیدا می‌کند و راننده باید بیشتر از سیستم ترمز استفاده نماید. به علاوه، برای شتاب‌گیری ناگهانی یا واکنش سریع به خطرات، دیگر نیروی موتور به صورت مستقیم در دسترس راننده نمی‌باشد.

بنابراین، در خودروهای انژکتوری امروزی، پایین آمدن از سرازیری با دنده مناسب معمولاً هم از لحاظ مصرف سوخت بهینه‌تر است و هم کنترل بیشتری در اختیار راننده قرار می‌دهد. البته همواره باید از دنده‌ای استفاده کرد که سرعت خودرو را در محدوده‌ای ایمن نگه داشته و از ترمزگیری مداوم و شدید پرهیز نماید.

۵۸۵۸