رضوان حکیمزاده در مصاحبه با ایسنا، با اشاره به این نکته که فرآیند رشد کودکان شامل ابعاد عاطفی، اجتماعی، حرکتی، زبانی و شناختی است، تصریح کرد که این که کودکی بتواند برخی مهارتهای شناختی را در زمانی زودتر از موعد یاد بگیرد، به معنای آمادگی او در تمامی جوانب برای تعامل با کودکان بزرگتر نیست. وی افزود: یکی از پیشنیازهای رشد سالم کودکان این است که بتوانند با همسالان خود بازی کنند و ارتباط برقرار نمایند و بدون نگرانی از تفاوت سنی، احساس امنیت کنند.
وی همچنین به پژوهشهای بینالمللی در این زمینه اشاره کرد و گفت: در دوران بزرگسالی، تفاوت معناداری میان افرادی که یکی یا دو سال زودتر وارد مدرسه شدهاند و کسانی که روند عادی رشد را گذراندهاند، دیده نمیشود. تمایل برخی از خانوادهها به تحصیل زودهنگام عمدتاً ناشی از مقایسه و حس حسادت و تمایل به برچسبزنی به فرزند به عنوان یک فرد باهوش و تیزهوش است.
معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش بر اهمیت سواد تربیتی والدین تأکید کرده و افزود: سواد تربیتی به معنای برخورداری از دانش، بینش، نگرش و مهارتهای لازم برای اتخاذ تصمیمات صحیح در مورد تربیت فرزندان است و لزوماً ارتباطی با سواد دانشگاهی و تحصیلات آکادمیک ندارد.
حکیمزاده خاطرنشان کرد: ممکن است والدینی در یک زمینه خاص تخصص داشته باشند، اما از نظر سواد تربیتی کمبود داشته باشند و فشارهای زیادی به فرزند خود وارد کنند که با شرایط او سازگار نیست.
معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش گفت: سال گذشته، ما دبیرخانه سواد تربیتی والدین را تأسیس کردیم و برنامهریزی دقیقی برای افزایش آگاهی خانوادهها در این زمینه تدوین شد تا آنها بفهمند که تحصیل زودهنگام، رقابت برای رفتن به کلاسهای مختلف و آزمونها و مقایسه کودکان با یکدیگر لزوماً با رشد طبیعی آنان همخوانی ندارد.
انتهای پیام
نظرات کاربران