فاطمه ویسمهای در گفتوگوی خود با ایسنا، به این نکته اشاره کرد که نامناسب بودن رژیم غذایی یا کمبود برخی ویتامینها ممکن است به ضعف حافظه منجر شود. او تاکید کرد که برخی از کمبودهای تغذیهای واقعاً میتوانند بر روی عملکرد شناختی تاثیر بگذارند و یکی از شناختهشدهترین این موارد، کمبود ویتامین B۱۲ است. با این حال، این موضوع به این معنا نیست که هر فردی که فراموشکاری دارد، باید به سمت مصرف انواع مکملها برود.
وی افزود: در صورتی که فراموشکاری بهصورت مکرر و قابلتوجه اتفاق بیفتد، بهتر است ابتدا دلیل آن شناسایی شود و در صورت نیاز، پزشک مربوطه به بررسی کمبودهای احتمالی بپردازد. استفاده از مکملها همیشه به معنای بهبود حافظه نیست و ما میدانیم که مصرف خودسرانه این نوع محصولات ممکن است کمک زیادی هم نکند. برخی داروها میتوانند بر روی تمرکز، هوشیاری و در نتیجه عملکرد حافظه تاثیرگذار باشند، بهویژه داروهایی که موجب خوابآلودگی یا کندی میشوند. در مواردی که فرد پس از شروع یک داروی جدید متوجه تغییراتی در تمرکز یا حافظهاش میشود، اهمیت زمان شروع علائم غیرقابل انکار است و بهتر است این موضوع را با یک پزشک یا داروساز در میان بگذارد. البته بهخاطر این احتمال نباید مصرف دارو را بهصورت خودسرانه متوقف کرد. معمولاً با تغییر دوز یا زمان مصرف میتوان مشکل را حل و مدیریت کرد.
راهبردهایی برای تقویت حافظه و کاهش فشار بر آن
ویسمهای در رابطه با اقداماتی که برای تقویت حافظه و کاهش فراموشی میتوان انجام داد، بیان کرد: بعضی از سادهترین اقدامات میتوانند از تاثیرگذارترینها باشد؛ خواب کافی، فعالیت بدنی منظم، تغذیه سالم و شرکت در فعالیتهای ذهنی و اجتماعی. از سوی دیگر، نیازی نیست که تمام اطلاعات را به حافظه بسپاریم؛ استفاده از تقویم، یادآورهای تلفن هوشمند، ثبت کارها روی کاغذ و حتی قرار دادن وسایل مهم در نقاط ثابت میتواند فشار زیادی را از روی حافظه بردارد.
وی افزود: چنانچه فراموشکاری جدید و مشهود باشد، بهتر است بهجای اینکه تنها به دنبال تقویت حافظه باشیم، ابتدا نگاه کنیم که کدام جنبه از عملکرد حافظه دچار اختلال است؛ یعنی آیا مشکل در دریافت و ذخیره اطلاعات، پردازش یا بازیابی آنهاست؟
روش صحیح برخورد خانواده با فرد دچار فراموشکاری
این روانشناس در زمینه رفتار اطرافیان با فردی که مبتلا به فراموشی است، گفت: اولین گام برای آنها این است که فراموشی را به موضوعی برای سرزنش و تحقیر تبدیل نکنند. عباراتی مانند «چند بار گفتم، چرا فراموش میکنی؟» نهتنها کمکی به بهبود وضعیت حافظه نمیکند بلکه ممکن است اضطراب فرد را افزایش دهد و اضطراب نیز میتواند مشکلات حافظه را در تمامی مراحل (ثبت، پردازش و بازیابی) تشدید کند.
ویسمهای ادامه داد: باید تا حد امکان یادآورهایی در محیط اطراف ایجاد کنیم، محیطی آرام فراهم آوریم و اطلاعات را تکرار کنیم؛ همچنین استقلال فرد را نباید نادیده گرفت. اگر فراموشی واقعاً رو به افزایش باشد، خانواده میتواند بدون ایجاد ترس یا برچسبزنی، او را به انجام ارزیابیهای تخصصی تشویق کند. بهجای انجام کارهای او، باید به او در انجام آنها کمک کرد.
وی در پایان گفت: ایجاد محیطی آرام، اجتناب از سرزنشهای مخرب و استفاده هوشمندانه از ابزارهای کمکی به همراه مشاورههای تخصصی، بهترین روش برای حفظ سلامت حافظه و حفظ کرامت انسانی فرد است.
انتهای پیام
نظرات کاربران