فورد موستانگ از زمان تولید خود در سال 1964 همواره با پیکربندی موتور جلو و دیفرانسیل عقب طراحی شده است، اما جالب است که اولین خودرویی که این نام را به دوش کشید، با موتور وسط مجهز شده بود. این کانسپت نوآورانه نشان میدهد که چگونه موستانگ میتواند به این ایده بازگردد و ضمن رقابت با رقبایی چون شورولت کوروت C8، مسیر خود را از نو بیابد.
پیشینههای نادیده: موستانگ موتور وسط در سال ۱۹۶۲
اولین خودرویی که به نام موستانگ خوانده میشد، یک رودستر کوچک و آلومینیومی با موتور وسط بود که فورد در سال 1962 طراحی و تولید کرد. «موستانگ ۱» به یک موتور ۱.۵ لیتری V4 از فورد تائونوس آلمان مجهز بود، که دقیقاً در پشت صندلیها قرار گرفته و به چرخهای عقب نیرو میبخشید. وزن سبکتر از ۷۲۵ کیلوگرمی و شکل بدنهاش که بر مبنای خودروهای مسابقهای اروپایی بوده، ویژگیهای خاص و منحصر به فردی را به آن بخشیده بود.
دن گورنی در اکتبر ۱۹۶۲ این خودرو را در مسابقات جایزه بزرگ ایالات متحده در واتکینز گلن راند و در برابر حدود ۴۰,۰۰۰ تماشاگر، به سرعتی فراتر از ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت دست یافت. اما طبق گزارش Hagerty، هنری فورد دوم یک ماه قبل از آن، طراحی یک خودرو چهارنفره مبتنی بر مدل فالکون لی یاکوکا را تایید کرده بود. این طراحی به موستانگ ۱۹۶۴ تبدیل شد و تنها نام، نشان اسب گالوپ و طراحی دریچه جانبی رودستر را از خود به یادگار گذاشت.
طراحی کانسپت 2028: موستانگ با موتور V8 وسط
کانسپت ویژه HotCars موستانگ 2028، موتور را به همان جایی بازمیگرداند که نخستین موستانگ آن را در خود جای داده بود. در این طرح، کابین به سمت جلو متمایل شده و قسمت عقبی به طرز قابل توجهی کشیده است، که ظاهری شبیه به سوپراسپرتها به این خودرو میبخشد به جای اینکه به یک فستبک شبیه باشد. نمای جلویی هنوز هم یادآور موستانگهای کنونی است که با چراغهای LED سهنوار، نشان اسب در جلوپنجره مشبک و کاپوت با دریچههای هوا تعریف میشود.
نشانهای 5.0 که بر روی درها قرار دارند، به این موضوع اشاره دارند که موتور V8 کایوت در پشت صندلیها قرار دارد. به طور مقایسهای، موستانگ GT موتور جلو کنونی 480 اسببخار قدرت (با اگزوز فعال 486 اسببخار) و مدل دارک هورس 500 اسببخار قدرت با 566 نیوتنمتر گشتاور تولید میکند. ورودیهای بزرگ هوا واقع در پشت درها هوای مورد نیاز برای موتور میانه را تأمین میکنند و به نوعی یادآور دریچه جانبی موستانگ ۱ اولیه هستند که هواداران وفادار موستانگ به سرعت آن را خواهند شناخت.
در قسمت عقب، یک کاور شیشهای مشبک محفظه موتور را نمایان کرده و با چراغهای عقب سهنوار و نشان GT احاطه شده است. چهار سر اگزوز، دیفیوزر عضلانی و یک بال عقب بزرگ، جنبهای از خبرگی خودروهای مسابقهای را به نمایش میگذارد و این طراحی را تکمیل مینماید.
چرا باید به موتور وسط برای موستانگ بازگشت؟
شورولت کوروت C8 در سال ۲۰۲۰ نشان داد که یک خودروی اسپرت آمریکایی میتواند با موتوری در وسط خودرو و بدون نیاز به برچسب قیمت سوپراسپرت، کارایی بالا داشته باشد. این خودرو با قدرت ۴۹۵ اسببخار قادر است در کمتر از سه ثانیه به سرعت ۹۶ کیلومتر بر ساعت دست یابد و قیمت اولیهاش زیر ۶۰,۰۰۰ دلار است. فورد نیز به تدریج به سمت توزیع وزن عقبتر با موستانگ GTD حرکت کرده است.
مدل ۸۱۵ اسببخاری GTD قدرت خود را از طریق یک شفت محرک فیبر کربنی به جعبهدنده ۸ سرعته نصب شده در عقب انتقال میدهد تا توزیع وزن تقریباً ۵۰/۵۰ محقق شود. با این حال، موتور V8 سوپرشارژ ۵.۲ لیتری همچنان در جلو باقی مانده است که این مسئله آن را به یک قدم میانبر برای دستیابی به یک خودروی موتور وسط واقعی تبدیل مینماید. بزرگترین چالش برای تولید فورد موستانگ موتور وسط، صندلیهای عقب میباشد، زیرا تمام مدلهای موستانگ فعلی قابلیت چهار سرنشین را دارند. موقعیت V8 در پشت راننده، این فضای اشغالی را به خود اختصاص خواهد داد و همان معاملهای که در سال ۱۹۶۲ باعث شکست موستانگ ۱ گردید، دوباره تکرار خواهد شد.
فورد قرار است موستانگ کبرا را در سال ۲۰۲۷ معرفی کند تا در میان مدلهای دارک هورس و دارک هورس SC قرار گیرد؛ اما نمیتوان انتظار داشت که پلتفرم موتور وسط به زودی برای موستانگ تولیدی به مرحله اجرا درآید.
نظرات کاربران