طبق گزارش خبرآنلاین، تصویری که از یک فضاپیمای مرموز چینی در مدار زمین به نمایش درآمده، دوباره توجهات را به سمت برنامه فضایی نظامی و تکنولوژی‌های پیشرفته چین معطوف کرده است. این تصویر که در گزارشی از آژانس اطلاعات دفاعی ایالات متحده (DIA) در تاریخ ۲۶ اکتبر منتشر شده، نمایی از فضاپیمایی با محفظه بار باز را به تصویر می‌کشد که احتمالاً به برنامه فضایی شن‌لونگ (Shenlong) چین تعلق دارد. با این وجود، هویت دقیق فضاپیمای موجود در این تصویر نه تنها از سوی پکن، بلکه همچنین از طرف آژانس اطلاعات دفاعی آمریکا تایید نشده است.

در همین راستا، روزنامه SCMP به یک تحقیق جدید از محققان چینی اشاره کرده که امکان به کارگیری ۴۰ فضاپیمای مداری برای دسترسی سریع به نقاط مختلف زمین را بررسی می‌کند.

در این مطالعه، محققان دانشگاه پلی‌تکنیک شمال‌غربی چین به رهبری دو چونگ‌روی یک شبکه متشکل از ۴۰ فضاپیمای بدون سرنشین را شبیه‌سازی کرده‌اند. هدف آنها این بوده که کشف کنند با چه آرایشی می‌توان این فضاپیماها را در مدار قرار داد تا زمان انتظار برای حرکت به سمت مقاصد مختلف به حداقل برسد.

یافته‌های شبیه‌سازی نشان می‌دهد چنین منظومه‌ای می‌تواند زمان انتظار برای شروع بازگشت به جو زمین را در سطح جهانی به حداکثر ۲.۵ دقیقه کاهش دهد. این مدت برای بیشتر مناطق پرجمعیت جهان حالتی حدود یک دقیقه خواهد داشت.

مهم است بدانیم که این اعداد به معنای رسیدن فضاپیما به مقصد در یک یا دو دقیقه نیست، بلکه نشان‌دهنده حداکثر مدتی است که یک وسیله مداری باید منتظر بماند تا موقعیت مناسب برای آغاز حرکت به سمت مقصد پیش آید.

محققان در انجام این محاسبات از الگوریتم‌های هوش مصنوعی و مدلی از یک گلایدر مافوق صوت بهره‌برداری کرده‌اند. در این مدل، فضاپیماها در مدارهایی با ارتفاع تقریباً ۴۰۰ کیلومتر قرار داشتند. نتایج هم‌چنین نشان داد که آرایش بهینه پیشنهادی می‌تواند به‌طور قابل توجهی فاصله زمانی میان فرصت‌های دسترسی جهانی را نسبت به یکی از مدل‌های رایج استقرار ماهواره‌ها کاهش دهد.

کاربرد نظامی

سودمندی نظامی این تکنولوژی به قابلیت نگهداری وسایل نقلیه قابل مانور در مدار زمین مربوط می‌شود. بر خلاف موشک‌های بالستیک که باید از پایگاه‌های زمینی پرتاب شوند، فضاپیماهای مستقر در مدار می‌توانند پس از دریافت فرمان، ناگهان به مسیر بازگشت به جو زمین آغاز کنند.

علاوه بر این، توانایی تغییر جهت در حین حرکت و نزدیک شدن به مقصد از زوایای مختلف، می‌تواند شناسایی و ردیابی آنها را برای سیستم‌های هشدار و دفاع موشکی به مراتب دشوارتر نماید.

اما نباید تصور کرد که نتایج این پژوهش به معنی توانایی عملیاتی چین برای حمله سریع به هر نقطه‌ ای از زمین است. طرح شبیه‌سازی ۴۰ فضاپیما هنوز در قالب یک سناریوی آزمایشی قرار دارد و قابلیت اجرای چنین ماموریتی در شرایط واقعی به‌طور عملی سنجیده نشده است.

این فن‌آوری همچنین می‌تواند کاربردهای غیرنظامی داشته باشد، مانند انتقال سریع تجهیزات و ارائه کمک در زمان بروز حوادث و بلایای طبیعی. لذا آنچه این پژوهش نشان می‌دهد بیشتر از آنکه گواه بر شکل‌گیری یک سیستم تسلیحاتی جدید باشد، تصویر روشنی از قابلیت‌های بالقوه فضاپیماهای مداری در آینده حمل‌ونقل و رقابت‌های نظامی فضایی ارائه می‌کند.

۵۸۵۸