یک داروی خوراکی جدید در یک مطالعه بالینی اولیه، نتایج امیدوارکنندهای در درمان سرطان پیشرفته لوزالمعده نشان داده است. بر اساس نتایج این مطالعه، رشد تومورها در حدود ۹۰ درصد بیماران متوقف شده و در بیش از ۶۰ درصد بیماران نیز اندازه تومورها کاهش یافته یا از بین رفته است.
روزنامه گاردین در گزارشی که جمعه ۲۰ نوامبر ۲۰۲۶ (۲۹ آبان ۱۴۰۵) منتشر کرد، نوشت این دارو که «داراکسونراسیب» (Daraxonrasib) نام دارد، در ترکیب با شیمیدرمانی مورد بررسی قرار گرفته است. در این مطالعه ۶۱ بیمار مبتلا به سرطان پیشرفته لوزالمعده شرکت داشتند که بیماری آنها به سایر قسمتهای بدن گسترش یافته بود.
نتایج نشان داد در حدود ۸ درصد بیماران، تومورها در تصاویر سیتیاسکن دیگر قابل مشاهده نبودند. همچنین در ۹۰ درصد شرکتکنندگان، رشد تومورها متوقف شد و در بیش از ۶۰ درصد آنها کاهش اندازه یا ناپدید شدن تومورها مشاهده شد.
بیماران بهطور متوسط به مدت ۱۸ ماه تحت پیگیری قرار گرفتند. یک سال پس از آغاز درمان، ۷۶.۶ درصد شرکتکنندگان همچنان زنده بودند. این رقم در مقایسه با حدود ۴۰ تا ۴۵ درصد بیمارانی قرار میگیرد که تنها شیمیدرمانی دریافت میکنند.
داراکسونراسیب نوعی مهارکننده پروتئین KRAS است که جهشهای خاصی را هدف قرار میدهد. این جهشها در بیشتر موارد سرطان لوزالمعده وجود دارند و با ارسال پیامهایی به سلولها، رشد تومورها را تحریک میکنند. این دارو با مختل کردن این پیامها، مانع رشد سلولهای سرطانی میشود.
دکتر وونگکی پارک، متخصص سرطانهای دستگاه گوارش در مرکز سرطان مموریال اسلون کترینگ نیویورک که نتایج این مطالعه را ارائه کرده است، گفت تاکنون چنین تعداد زیادی از تومورها را در بیمارانی که سرطان آنها به سایر اندامها گسترش یافته بود، ناپدیدشده ندیده است.
این نتایج در سمپوزیوم بینالمللی اهداف مولکولی و درمان سرطان در بارسلونا ارائه شد.
با این حال، پژوهشگران تأکید کردهاند که این نتایج هنوز به معنای درمان قطعی سرطان نیست. مشخص نیست این دارو تا چه مدت میتواند بیماری را تحت کنترل نگه دارد و برای ارزیابی تأثیر بلندمدت آن، مطالعات گستردهتر و طولانیمدتتری لازم است.
میشل میچل، مدیر اجرایی مؤسسه تحقیقات سرطان بریتانیا، این نتایج را یکی از مهمترین پیشرفتهای چند دهه اخیر در درمان سرطان لوزالمعده توصیف کرد، اما تأکید داشت که پیش از بررسی امکان استفاده از این دارو در نظام سلامت بریتانیا، انجام کارآزماییهای بالینی بیشتری ضروری است.
پژوهشگران همچنین امیدوارند این روش درمانی در آینده برای برخی سرطانهای دیگر که دارای جهشهای مشابه هستند، از جمله سرطان ریه و تخمدان، نیز قابل بررسی باشد.
منبع : گاردین
نظرات کاربران