به نقل از ایسنا، مهدی رضایی در خصوص تقاضاهای القایی و تجویزهای اجباری به پزشکان بیان کرد: در برخی موارد به‌منظور تجاری‌سازی محصولات و داروها، تقاضاهایی ایجاد می‌شود که به باور عمومی تبدیل می‌گردد. این مشکل ممکن است به وابستگی افراد به دارو منجر شود. به‌عنوان مثال، داروهای خواب‌آور می‌توانند وابستگی ایجاد کنند و بیمار ناچار به افزایش دوز مصرف خواهد بود.

وی افزود: آمار خودسرانه مصرف دارو در کشور بیش از ۵۰ درصد گزارش شده و حتی تا ۵۸ درصد نیز تخمین زده می‌شود که این میزان دو برابر رقم‌های جهانی است. بر اساس تحقیقات سازمان جهانی بهداشت، این آمار در سایر کشورها به حدود ۳۰ درصد می‌رسد.

معاون سازمان بیمه سلامت ایران تصریح کرد: یکی از رویه‌های نادرست فرهنگی این است که اگر یکی از افراد آشنا از دارویی استفاده کرده و آن را در درمان یک بیماری مؤثر دانسته است، به دیگران توصیه به مصرف همان دارو می‌کنند. تطبیق دادن بیماری‌ها برای استفاده از یک دارو به‌هیچ‌وجه صحیح نیست و باید تنها تحت نظر پزشک انجام پذیرد.

رضایی در مورد استفاده از هوش مصنوعی برای درمان بیماری‌ها اظهار کرد: حداکثر ۵۰ درصد از پاسخ‌های هوش مصنوعی در حوزه پزشکی ممکن است صحیح باشد و فاصله زیادی بین پاسخ‌های هوش مصنوعی و نیاز واقعی بیمار وجود دارد؛ چرا که بیمار قادر به تشخیص و انتقال اطلاعات صحیح درباره خود نیست و هوش مصنوعی نیز نمی‌تواند این اطلاعات را با تمامی دیتابیس‌ها تطبیق دهد. بنابراین با وجود تمامی پیشرفت‌ها، تا به امروز تجویز توسط هوش مصنوعی نمی‌تواند نیازهای بیماران را برآورده سازد و توصیه نمی‌شود.

معاون توسعه مدیریت و منابع سازمان بیمه سلامت ایران افزود: بازار دارویی کشور ما تقریباً ۸ میلیارد دلار در سال ارزیابی می‌شود. به‌علاوه، حدود ۹۵ تا ۹۷ درصد داروهای مورد استفاده در کشور در داخل تولید می‌شود. چنانچه داروها به‌درستی مصرف نشوند، ممکن است منجر به محدودیت در دسترسی به داروهای ضروری شود. لذا باید تلاش کنیم تا تقاضاهای القایی کاهش یابد تا به خدمات به‌روزتری در زمینه دارو دسترسی پیدا کنیم.

انتهای پیام