به نقل از Greek City Times، باستانشناسان در جریان کاوشهای محوطه تاریخی در تپه دراگوس (Dragos Hill) در منطقه کارتال استانبول، بقایای یک گرمابه باستانی متعلق به قرن ششم میلادی را بررسی کردهاند که سامانه گرمایش از کف آن، نمونهای از تداوم مهندسی روم در دوران بیزانس است.
مهمترین ویژگی این گرمابه، سامانهای به نام «هیپوکاست» (Hypocaust) است که برای گرمکردن فضای داخلی بنا استفاده میشد. در این روش، کوره هوای داغ تولید میکرد و هوا از فضاهای خالی زیر کف مرتفع ساختمان عبور میکرد تا اتاقهای حمام را گرم نگه دارد.
این سامانه فقط به تولید گرما محدود نبود؛ بلکه گردش هوا، مصالح ساختمانی و چیدمان اتاقها بهگونهای طراحی شده بودند که در هماهنگی با یکدیگر کار کنند. چنین ترکیبی، هیپوکاست را به یکی از فناوریهای پیشرفته گرمایشی دوران باستان تبدیل کرده بود.
محوطهای فراتر از یک گرمابه باستانی
گرمابه دراگوس بخشی از یک محوطه باستانی بزرگتر از اوایل دوره بیزانس است. کاوشهای این منطقه از سال ۲۰۱۰ و زیر نظر موزه باستان شناسی استانبول از سر گرفته شد. در جریان این پژوهشها، بقایای یک کلیسا در جنوب گرمابه و ساختمانی مسکونی در غرب آن نیز کشف شد.
ساختمان مسکونی کفپوشی تزئینی از نوع «اوپوس سکتیله» (Opus Sectile) داشت؛ روشی در معماری باستانی که در آن قطعات سنگهای رنگی و مصالح مختلف را با برشهای دقیق کنار هم قرار میدادند و نقشهای هندسی یا تصویری میساختند.
این یافتهها نشان میدهند که مهارتهای معماری و فناوری دوران باستان در خارج از مرکز تاریخی قسطنطنیه (استانبول امروزی) نیز رواج داشته است.
میراث گرمابهسازی در جهان بیزانس
گرمابه دراگوس بخشی از سنت گسترده حمامسازی در جهان بیزانس و مناطق یونانینشین به شمار میرود. حمام بیزانسی در منطقه آنو پولی (Ano Poli) شهر تسالونیکی یونان نیز یکی دیگر از نمونههای کمشمار باقیمانده از این معماری است که در مجموعه آثار ثبتشده در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد.
نظرات کاربران