يك پژوهش انجام شده نشان مي‌دهد در حالي كه ۳ گروه كم‌درآمد روستانشين ايران در سال ۱۳۸۷ معادل ۲۱۲۵ كيلوگرم مصرف كرده‌اند اين عدد در سال ۱۳۹۱ به ۲۰۹۶ كيلو كاهش يافته است. دو دهك چهارم و پنجم روستاييان ايران نيز در سال ۱۳۸۷ درقمي معادل ۲۵۴۴ كيلوكالري مصرف كرده بودند كه با كاهشي معادل ۶ درصد به ۲۴۰۴ كيلو رسيده است.
۳ گروه كم‌درآمد شهرنشين ايران نيز در سال ۱۳۸۷ رقمي برابر با ۲۳۲۳ كيلوكالري مصرف كرده‌اند كه در سال ۱۳۹۱ به ۲۰۸۷ كيلوكالري تنزل پيدا كرده است.
در گزارش ارزيابي خوداتكايي كشاورزي و غذايي ايران آمده است متوسط مصرف سالانه خانوارهاي شهري و روستايي در سال ۱۳۸۷ به ترتيب ۳۰۰۵ كيلوكالري و ۲۹۴۴ كيلوكالري بوده است كه در سال ۱۳۹۱ به ترتيب ۲۷۰۸ و ۲۷۰۵ كيلوكالري تنزل پيدا كرده است.
مصرف شير در خانوارهاي روستايي با كمتري درآمد در سال ۱۳۸۸ حدود ۳۰ كيلوگرم، گروه دوم كم‌درآمدها ۵۰ كيلوگرم و سومين گروه از كم‌درآمدترين گروه‌هاي درآمدي روستايي نيز در سال ۱۳۸۸ برابر با ۶۸ كيلوگرم بوده است كه در سال ۱۳۹۲ به ترتيب ۲۴ كيلوگرم، ۴۰ كيلوگرم و ۶۲ كيلوگرم شده است. به اين ترتيب مصرف سرانه ۳ گروه كم‌درآمد روستايي (گروه يكم، گروه دوم و گروه سوم) به ترتيب از ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۲ معادل ۱۹ درصد، ۲۰ درصد و ۱۰ درصد كاهش داشته است.
نتايج تحقيق نشان مي‌دهد مصرف گوشت قرمز، حبوبات و سبزيجات در گروه اول (كم‌درآمدترين) روستانشين ايران ۶.۳ درصد، ۷ درصد و ۱۲ درصد كاهش يافته است.