div align="justify">این روزها، روزهای عروسی و جشن است؛ روزهای خوشایند و مبارکی که زوج‌ها برای برگزاری جشن عروسی خود انتخاب می‌کنند. بیش از یک قرن است که عکاسی وارد ایران شده تا لحظات خوش را ثبت کند.
این روزها برخی امکانات و به قول خود آتلیه‌داران پکیج‌های خاص برای زوج‌ها طراحی شده است تا ضمن ثبت لحظات شیرینی مراسم عروسی، لحظات هیجان‌انگیزی را برای عروس و داماد فراهم کنند. این پکیج‌ها بسته به پولی که عروس و داماد برای این کار می‌خواهند خرج کنند، متفاوت است. ضمن آن‌که خود زوج نیز می‌توانند پیشنهاداتی را به پکیج‌ها اضافه
یا کم کنند یا برنامه‌ای را از پکیجی به پکیج دیگر انتقال دهند. بنابراین امکانات و خدمات ارایه‌شده و هزینه‌ای که از عروس و داماد گرفته می‌شود، متفاوت است.
به‌گزارش مهرخانه، آنچه که حدود پنج‌سال اخیر بین زوج‌ها رواج پیدا کرده، پخش کلیپ در عروسی، عکس روی شاسی، هدیه عکس عروس و داماد در سایزهای مختلف به میهمانان عروسی، استفاده از دو دوربین و بیشتر، کرین، فیلم پشت‌صحنه عروسی، آلبوم دیجیتال یا ژورنالی، عکس در باغ، هلی‌شات یا فیلم‌برداری هوایی با بالگرد، تهیه کلیپ در کویر یا کنار دریا یا هر جای پیشنهادی دیگر، تهیه کلیپ در خارج از کشور ازجمله دوبی، ترکیه، تایلند، مالزی و عکس‌های اسپرت که گاهی همراه با دیزاینر و میک‌آپ آرتیست است و گاهی بدون دیزاینر انجام می‌شود.
وقتی پولش را داریم چرا که نه!
در این میان از دلایل رواج این خدمات در عروسی زوج‌ها و قیمت‌های زیادی که برای این‌گونه کارها صرف می‌شود، میزان استقبالی است که زوج‌ها از این پدیده دارند و از هر طبقه اجتماعی و هر شرایط مالی برای آن پول صرف می‌کنند. سارا ٢٨ساله؛ معلم زبان است که هشت ماهی است عقد کرده. نامزد سارا در کار ساختمان‌سازی است و به‌گفته سارا وضع مالی خوبی دارد. بنابراین از نظر او اشکالی ندارد اگر برای آتلیه و گرفتن فیلم و عکس خوب، پول صرف کند. سارا می‌گوید: «نامزدم هم معتقد بود باید فیلم و عکس شب عروسی، خاص و بی‌عیب و نقص باشد. فیلم و عکس است که ماندگاری دارد و باید در نوع خود بهترین باشد. از دوست و آشنا سراغ آتلیه خوب را گرفتیم که کار باکیفیت و متفاوتی را ارایه دهد. دوستانم آتلیه‌ای در تجریش را معرفی کردند. چند آتلیه دیگر هم رفتیم اما کار این آتلیه را به دلیل خاص‌بودن انتخاب کردیم.»
از سارا می‌پرسم آیا خود عکاس و فیلم‌بردارتان پیشنهاد خاصی هم به شما ارایه داد؟ او جواب می‌دهد: «پکیج‌های مختلفی به ما معرفی کردند که از دو دوربین به بالا شروع می‌شد و برنامه‌های مختلفی داشت. من و نامزدم هم پکیجی را انتخاب کردیم که تقریبا همه گزینه‌ها را داشت». هزینه حدودی این پکیج به‌گفته سارا بین ٩ تا ١٠‌میلیون است.
یکی از مسائلی که زوج‎ها برای خرج آتلیه خود مطرح می‌کنند این است که وقتی می‌توانیم از پس هزینه‌های آتلیه برآییم، چرا چنین هزینه‌ای نکنیم؟! بدین معنا که صرف داشتن پول، افراد را مجاب می‌کند تا آن را خرج یک شب عکس و فیلم کنند.
فقط یک شب است!
تنها زوج‌هایی که وضع مالی خوبی دارند از این پکیج‌ها سفارش نمی‌دهند. مهناز ٣٢ساله و عکاس خبری است که همسرش در یک شرکت خصوصی حسابدار است. مهناز می‌گوید وضع مالی نامزدم معمولی است اما قرار شده پدر همسرم بخش بیشتر هزینه‌های عروسی ازجمله هزینه عکاسی و فیلم‌برداری را بدهد. مهناز هزینه حدودی عکاسی و فیلم‌برداری مراسم خود را بین ٥ تا ٦‌میلیون تومان می‌داند. وقتی از او می‌پرسم چرا با وجود وضع مالی معمولی قصد دارد چنین هزینه‌ای برای آتلیه بدهد، می‌گوید: «برای این‌که یک شب است؛ یک شبی که دیگر تکرار نمی‌شود. من خودم عکاس خبری هستم و دلم می‌خواهد عکس‌های عروسی‌ام به بهترین شکل باشند. به‌هرحال دوست و آشنا مرا می‌بینند و می‌شناسند و دلشان می‌خواهد بدانند من چه نوع عکس‌هایی برای عروسی‌ام انتخاب می‌کنم.»
زوج‌های بسیاری معتقدند که عروسی اتفاقی است که یک‌بار رخ می‌دهد و باید به بهترین شکل ممکن باشد. عکس و فیلم نیز جزو جدایی‌ناپذیر عروسی است و به هر طریق ممکن هزینه آتلیه را فراهم می‌کنند تا آن شب را به‌ باور خودشان در عکس و فیلم‌ ماندگار کنند.
بقیه می‎‌گیرند؛ چرا من نگیرم؟!
لیلا ٢٩ساله و کتابدار است و همسرش محسن تورلیدر یک آژانس هواپیمایی است. لیلا می‌گوید: «هر چه در این سال‌ها من و همسرم پس‌انداز کرده‌ایم را برای خرج عروسی‌مان باید بدهیم. عکاسی و فیلم‌برداری هم که جزو ثابت خرج عروسی است. هزینه آتلیه بالاست اما وقتی بقیه می‌گیرند، چرا من نگیرم؟! هر دوست و آشنایی را که می‌دیدم، عکس اسپرت و باغ و حداقل دو دوربین را در عروسی‌اش داشت. چرا من نباید داشته باشم؟!»
لیلا ادامه می‌دهد: «اصلا امکان ندارد هیچ‌کدام از گزینه‌های عکاسی و فیلم‌برداری را کم کنم. هر چند من تلاش کردم همه چیز در حداقل خود باشد. عکس اسپرت و باغ و کلیپ که حتما باید باشد؛ چون هر کدام از دوستان و اقوام را که نگاه می‌کنم این موارد را دارند اما کرین و فیلم‌برداری هوایی را حذف کردم تا هزینه‌های‌مان کمتر شود. با این حال حدود ٣ و نیم‌میلیون تومان هزینه آتلیه شد.»
به‌طورکلی چشم‌وهم‌چشمی پدیده‌ای است که این روزها در هر مقوله‌ای رواج پیدا کرده است و وارد عکس و فیلم عروسی نیز شده است. عکاسی و فیلم‌برداری به شیوه جدید آن نیز به‌تازگی امری رایج میان زوج‌های جوان شده است و رایج‌بودن، مستمسکی است که زوج‌ها به واسطه آن هزینه‌های بعضا بالای آتلیه را با آن توجیه می‌کنند؛ هزینه‌هایی که ابتدای امر زوج‌های جوان را متضرر می‌کند. از طرفی آتلیه‌داران نیز از این وضع استقبال می‌کنند و سعی می‌کنند موارد گنجانده‌شده در پکیج‌ها را بیشتروبیشتر کنند.
آقای میم، مسئول آتلیه‌ای در میدان هروی تهران است که برای عروس و دامادها ٦ پکیج مختلف را طراحی کرده است. قیمت پکیج‌ها از ٢ و نیم‌میلیون شروع می‌شود تا ١٢ و نیم میلیون. آقای میم می‌گوید: «این روزها کمتر زوجی از پکیج اول استقبال می‌کند؛ چراکه تنها فیلم‌برداری تک‌دوربینه و عکاسی معمولی را شامل می‌شود. پکیج آخر حتی می‌تواند از این قیمت هم بیشتر شود و آن زمانی است که زوج‌ها به جای رفتن به ترکیه و دوبی و مالزی، کشوری اروپایی را برای گرفتن کلیپ و عکس انتخاب کنند اما به‌طور معمول آن پکیجی که زوج‎‌ها امروزه انتخاب می‌کنند، بین ٥ تا ٧‌میلیون تومان است که عکاسی در باغ و عکس اسپرت و دو دوربین و کرین را شامل می‌شود.»
تناسب بین انتخاب امکانات فیلم و عکس عروسی و هزینه آن
عکاسی سین در غرب تهران آتلیه‌ای است که تمام کادر پرسنلی آن را زنان تشکیل می‌دهند، از عکاس و فیلم‌بردار گرفته تا تدوین‌کار. خانم حبیبی مدیر این عکاسی چندین ‌سال است که کار عکاسی را به همراه همسرش انجام می‌دهد. همسرش تنها کار فیلم‌برداری قسمت مردانه عروسی‌ها را بر عهده دارد. خانم حبیبی می‌گوید: «تمام کادرمان خانم هستند و این مزیت ما نسبت به سایر آتلیه‌هاست. حتی اگر بخواهیم کلیپی در خارج از کشور هم تهیه کنیم، عکاس و فیلم‌بردارمان خانم است. کار تدوین و فتوشاپ فیلم و عکس را هم کادر خانم انجام می‌دهد».
او درخصوص خرج‌هایی که این روزها زوج‌ها برای عکاسی و فیلم‌برداری می‌کنند، معتقد است: «این کار، دیگر مساله‌ای است که در جامعه جا افتاده و نمی‌توان کاری کرد. ما سعی کردیم خدماتی که ارایه می‌دهیم، قیمت مناسبی داشته باشد و این بسته به انتخاب خود زوج‌هاست که چه امکاناتی را بخواهند در فیلم و عکس مراسم خود داشته باشند. هر چقدر امکانات کمتری تدارک ببینند، خرج کمتری هم خواهند داشت و لزومی ندارد همه موارد را با هم داشته باشند. به همین علت نمی‌توانم قیمت مشخصی برای کارهایم بگوم. تماما بسته به نوع انتخاب مشتری است.»
از بین رفتن اصالت در عکس و فیلم عروسی
عکس‌ها و فیلم‌های خاص مراسم عروسی باعث شده است آتلیه‌های زیادی به کسب درآمد از این طریق فکر کنند و حتی آتلیه‌هایی که سابقا کارهایی ساده و معمولی را برای عروسی انجام می‌دادند، به سمت یاد گرفتن ایده‌های جدید و خلاقانه بروند تا از قافله چنین کسب درآمدی عقب نمانند اما این میان آتلیه امیر در خیابان دولت (شهید کلاهدوز) که یکی از قدیمی‌های این حرفه است، بعد از ٤٠‌سال کار عکاسی و فیلم‌برداری مراسم عروسی، این روزها این حرفه را کنار گذاشته و تنها به عکس و فیلم معمولی بسنده کرده است. وقتی از مدیر کهنه‌کار و باسابقه آتلیه امیر علت را جویا می‌شوم، می‌گوید: «این روزها عکاسی و فیلم‌برداری عروسی اصالت خود را از دست داده است. من ٤٠‌سال کار عکاسی و فیلم‌برداری عروسی را انجام می‌دادم، اما دقیقا ٦‌سال است که این کار را کنار گذاشته‌ام.»
از مدیر آتلیه امیر که مردی است حدود ٦٠ ساله می‌پرسم ایراد عکس‌ها و فیلم‌های عروسی امروزی چیست که او دیگر کار نمی‌کند، پاسخ می‌دهد: «عکاسی و فیلم‌برداری عروسی امروزی تنها شوآف شده و تماما کپی‌برداری از اینترنت و ماهواره است. در گذشته تنها چند عکس بود و یک فیلم یادگاری، بعد زوج‌ها رفتند شمال عکس و فیلم گرفتند و حالا تایلند را به‌عنوان مقصد عکاسی خود انتخاب می‌کنند.»
از او می‌پرسم اشکال این کارها را چه می‌داند، می‌گوید: «ما قرار است عکسی بگیریم که به یادگار برایمان بماند. باید عکسی بگیریم که اگر به فرض ١٠‌سال دیگر همان عروس در عکس، خواست عکس و فیلم را نشان پسرش بدهد، عکس بااصالتی باشد. ما جزو دین و مکتبی هستیم که باید به آن پایبند باشیم.»
حرف پایانی
از عهد ناصری تاکنون که عکاسی تقریبا همزمان با کشف آن در جهان به ایران آمد، عکس‌گرفتن و عکاسی تبدیل به پدیده‌ای جالب و جذاب برای مردمان این سرزمین شد تا عکس‌هایی بگیرند که آن زمان راه و رسم مردم را به آیندگان نشان می‌داد؛ هرچند کسانی که عکس می‌گرفتند یا در عکس‌ها بودند، چنین قصدی نداشتند اما اکنون آن عکس‌ها تاریخچه مهم سرزمین ما شده است و اطلاعاتی وافر درخصوص نحوه زندگی دوران خود از مراسم عروسی گرفته تا بناهایی تاریخی و لباس و غذای مردم زمانه خود ارایه می‌دهند. با خود فکر کنیم که آیا عکس‌های امروزی نیز چنین کاربردی را در آینده خواهند داشت؟ آیا نمی‌توان در هزینه‌ای که برای این عکس‌ها و فیلم‌ها صرف می‌شود، صرفه‌جویی کرد و تنها عکس و فیلمی گرفت که یادگار یک شب شاد و شیرین باشد؟