حکمرانان از مسیر مشارکت مردمی دورشده‌اند

امروز 12 بهمن سالروز ورود امام خمینی به ایران و لازم است یکبار دیگر مروری داشته باشیم بر فلسفه وجودی انقلاب اسلامی و چرائی تاسیس نظام جمهوری اسلامی که برآمده از این انقلاب است. با این مرور می‌توانیم به سوال مهمی که اکنون ذهن بسیاری از مردم را به خود مشغول کرده و می‌پرسند آیا این نظام در همان مسیری که قرار بود حرکت کند قرار دارد یا از آن مسیر منحرف شده است؟ پاسخ دهیم.

فلسفه وجودی انقلاب اسلامی را باید از خود امام خمینی شنید که در تمام سخنرانی‌ها و پیام‌هایش همواره بر اداره کشور براساس تعالیم اسلامی و اجرای عدالت در جامعه تاکید می‌کرد.

قانون اساسی نظام جمهوری اسلامی بر همین دو اصل تکیه کرده و در مقدمه با صراحت اضافه می‌کند «با توجه به ماهیت این نهضت بزرگ، قانون اساسی تضمین‌گر نفی هرگونه استبداد فکری و اجتماعی و انحصار اقتصادی می‌باشد و در خط گسستن از سیستم استبدادی و سپردن سرنوشت مردم به دست خودشان تلاش می‌کند وَیَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَ الْاغْلالَ الَّتِی کانَتْ عَلَیْهِمْ».*

همانگونه که از این فراز صریح و روشن قانون اساسی مشخص است، نفی استبداد، نفی انحصار اقتصادی و سپردن سرنوشت مردم به دست خودشان خطوط اصلی و محوری اهداف نظام جمهوری اسلامی را تشکیل می‌دهند. خلاصه این سه محور همانست که در شعار اصلی مردم در روزهای اوج انقلاب اسلامی در زمستان 1357 از زبان مردم سراسر کشور در راه‌پیمائی‌ها، تظاهرات و تجمعات شنیده می‌شد «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی».

با استقرار نظام جمهوری اسلامی، استبداد و استعمار از ایران طرد و استقلال و آزادی جایگزین آن‌ها شدند، جمهوریت که همان سپردن سرنوشت مردم به دست خودشان است محقق شد و اسلامیت که مظهر عدالت همه‌جانبه اجتماعی و سیاسی است نیز به جریان افتاد. فداکاری‌های مردم ایران در دفاع مقدس 8 ساله و مقابله با توطئه‌های داخلی و خارجی، نشان‌دهنده استقبال گرم آن‌ها از محتوای نظام جمهوری اسلامی بود کمااینکه مشارکت بالای مردم در انتخابات‌ها نیز بر همین واقعیت مهر تایید می‌زد.

اگر مشارکت مردمی را به عنوان یک معیار اصلی نشانه حرکت نظام سیاسی در مسیر صحیح بدانیم، باید اعتراف کنیم در دهه‌های اخیر، حکمرانان ما از این مسیر فاصله گرفته و به تدریج از اهداف اصلی انقلاب و نظام جمهوری اسلامی دور شدند.

شرایط اقتصادی و فقدان عدالت از بارزترین نشانه‌های این انحراف است. این، واقعیتی است که خود مسئولین نیز به آن اعتراف می‌کنند. در بخش آزادی و جمهوریت، با عملکردهای انحصارطلبانه، غیرمنطبق با عدالت اسلامی و خلاف قانون اساسی عقبگردهای زیادی به وجود آمد که خلاف مسیر پیش‌بینی شده برای نظام جمهوری اسلامی بود. جمع‌بندی عملکردها در بخش‌های مختلف متاسفانه پاسخ مثبتی برای این سوال که آیا نظام جمهوری اسلامی در مسیر مقرر حرکت می‌کند یا نه؟ ندارد.

اعتراف به این واقعیت تلخ باید اولین اقدام حکمرانان باشد. همین اقدام است که راه را برای تصحیح عملکردها باز می‌کند و به جلب رضایت مردم منتهی می‌شود. برخلاف نظر کسانی که اصل نظام را به دلیل این عملکردها نفی می‌کنند، راه صحیح در این مرحله اینست که برای اصلاح نظام تلاش شود و از طریق بازگرداندن آن به مسیر واقعی، بدخواهان خارجی که برای بلعیدن ایران آماده شده‌اند ناکام بمانند.

جمهوری اسلامی