میراث کاسترو زیر پای گرسنههای کوبایی
«دیوید سی. آدامز» و «آنی کوریل» در گزارشی برای نیویورک تایمز در این باره نوشتند، کوباییها در تظاهرات شبانه قابلمه و ماهیتابه به هم میکوبند و شعارهای دیواری ضد دولتی روی دیوارها ظاهر شده است. شاید قابلتوجهترین نشانه افزایش خشم این بود که مردم در شهر مرکزی «مورون» در ماه مارس به یک دفتر مرکزی حزب کمونیست حمله کردند.
کارشناسان امور کوبا گفتند که این اولین بار است که در تقریبا ۷۰ سال گذشته از زمان به قدرت رسیدن فیدل کاسترو، به یک دفتر دولتی حمله شده است. «آلینا لوپز»، مورخ و فعال در ماتانزاس، شهری بندری در شرق هاوانا، گفت: «جامعه مدنی - به تدریج و همانطور که در چنین سیستمهایی اتفاق میافتد - در حال ظهور است».
با این حال، کوبا فاقد یک جنبش مخالف قابلتوجه است زیرا بسیاری از چهرههای مخالف یا زندانی شده یا مجبور به تبعید شدهاند. خانم لوپز گفت، خروج بیش از یکمیلیون نفر از این جزیره از سال ۲۰۲۰، کوبا را به یکی از پیرترین جمعیتهای منطقه تبدیل کرده و تعداد بسیار کمتری از جوانان را برای رهبری این جریان به همراه داشته است.
با این حال، تعداد اعتراضات مردمی در حال افزایش است. به گفته «کوبالِکس» - یک گروه حقوق بشری کوبایی که دفتری مرکزی در ایالات متحده دارد - از ۳۰ مورد در ژانویه به ۲۲۹ مورد در ماه مارس رسید.
رئیسجمهور کوبا، میگل دیاز-کانل، ناامیدی مردم از خاموشیها و کمبود سوخت و غذا پس از اعتراض مورون را تصدیق کرد، اما تقصیر را به گردن محاصره نفتی ایالات متحدهانداخت. به نوشته «آدامز- کوریل»، اعتراضات امسال اگرچه کوچک بودهاند، اما برخی از کارشناسان میگویند که اینها نشانهای از شعلهور شدن اعتراضات بیشتر در صورت وخیم ماندن شرایط هستند.
«مایکل جی. بوستامانته»، استاد تاریخ و رئیس مطالعات کوبا-آمریکا در دانشگاه میامی، گفت: «اگر شهروندان، حداقل در یک شهر نسبتا کوچک به نام مورون، پس از گذشت کمتر از سه ماه از این اعتراضات، سعی در آتش زدن مقر حزب کمونیست دارند، پنج یا شش ماه دیگر چه فایدهای دارد؟»
اگرچه تبعیدیان کوبایی از اعتراضات ضد دولتی جدید استقبال کردهاند، اما کارشناسان میگویند بعید است که این اعتراضات به یک قیام مردمی تبدیل شود که رژیم کوبا را تهدید کند.
بوستامانته گفت هیچ اپوزیسیون سیاسی قابل اعتمادی، هیچ رهبری با شبکهای قوی یا برنامهای برای به دست گرفتن قدرت وجود ندارد. او با اشاره به رهبر اصلی مخالفان ونزوئلا گفت: «ماریا کورینا ماچادو وجود ندارد». دولت کوبا همچنین پس از آغاز اعتراضات گسترده در سال 2021، اقداماتی را اتخاذ کرد که مخالفت، از جمله سخنرانی آنلاین را بیشتر جرمانگاری میکرد.
جرایمی مانند «افترا»، «تحقیر» و «تروریسم سایبری» مجازات زندان دارند. شرایط امروز کوبا شبیه به شرایطی است که اعتراضات ۲۰۲۱ را آغاز کرد. خاموشی، گرسنگی و بحران بهداشتی وجود دارد اما این بار، از بیماریهای انتقال یافته از پشه مانند «چیکونگونیا». اگرچه دولت کوبا گفته که برخی از زندانیان سیاسی را آزاد خواهد کرد، اما نیروهای امنیتی بار دیگر در حال سرکوب هستند.
