دلیل غیرمعمول پرسپولیسیها برای عدم جذب سه ملیپوش معروف
جوانگرایی یک روند مثبت به حساب میآید و داشتن تیمی با ترکیب جوان و یکدست میتواند برای آینده باشگاه امتیاز بزرگی محسوب شود؛ اما در تیمهای معتبر و بزرگی مانند پرسپولیس، وجود چند بازیکن باتجربه و قدیمی نیز الزامی است.
سن به تنهایی نمیتواند معیاری دقیق برای سنجش کیفیت یک بازیکن باشد. فقط به این دلیل که فردی از مرز ۳۰ سالگی گذشته، نباید اینگونه تصور کرد که کاهش کیفیت پیدا کرده یا توانایی کمتری دارد، و باید این نکته را در نظر گرفت که قطعا بازیکن جوانتر از او برتر خواهد بود. درصورتیکه یک بازیکن جوان واقعاً لایق باشد، باید با عملکردش در میدان توانایی خود را ثابت کند و جایگزین بازیکن با تجربهتر شود، نه اینکه صرفاً به واسطه سیاست سنی باشگاه، از ابتدا امکان جذب بازیکنان با تجربه مسدود گردد.
این مسئله اخیراً در مورد سیاست نقلوانتقالات پرسپولیس به بحث گذاشته شده است. یکی از مقامات این باشگاه به تازگی درباره عدم جذب بازیکنانی همچون سامان قدوس، علیرضا جهانبخش و حتی رامین رضاییان اعلام کرد که رویکرد باشگاه عدم جذب بازیکنان بالای ۳۰ سال است به همین دلیل از جذب این نفرات صرفنظر کردهاند.
در حالی که قدوس و جهانبخش در جام جهانی اخیر برای تیم ملی بازی کردهاند و همچنان قادرند تاثیرگذارترین عناصر در بالاترین سطح فوتبال ایران باقی بمانند. رامین رضاییان نیز نمونه دیگری است که نمیتوان صرفاً بر اساس عدد سنش، کیفیت فنیاش را زیر سؤال برد.
در صورتی که پرسپولیس به دنبال جوانگرایی است، این اقدام به خودی خود میتواند مثبت باشد؛ اما شاید بهتر باشد که جوانگرایی به معنای حذف کامل تجربه نباشد. یک تیم بزرگ به هر دو عنصر، یعنی جوانان با انگیزه و همچنین بازیکنانی که سالها در سطوح بالا بازی کردهاند و در وضعیتهای دشوار میتوانند مسئولیت تیم را به عهده بگیرند، نیاز دارد.
بیشتر بخوانید: سپاهان دستبردار مدافع پرسپولیس نیست