تابا تا کی و کجا باید جنگ ادامه یابد؟ تقابل دو دیدگاه نظامی‌گرایی و صلح‌طلبی در کشور/ نمی‌توان آینده یک ملت را به آرزوها پیوند داد
بر اساس گزارش خبرآنلاین، روزنامه جمهوری اسلامی اشاره کرده است که در شرایط کنونی، ما در سطح نمایندگان و دستگاه‌های دولتی با دو پدیده متناقض رو به رو هستیم. گروهی از مسئولان معتقدند که باید جنگ را به صورت فرسایشی ادامه داد تا دوره ریاست جمهوری ترامپ به پایان برسد، زیرا پس از خروج او از قدرت، تسلط بر آمریکا آسان‌تر خواهد شد. در عین حال، برخی هم شرایط کنونی کشور را نادیده گرفته و اوج‌گیری قدرت ایران در این مرحله از جنگ را به عنوان یک رویه مشخص برای آینده ترسیم می‌کنند.
این آرزو از نظر خوبی برخوردار است، اما نمی‌توان سرنوشت یک ملت و کشور را بر اساس آرزوها بنا نهاد. باید همیشه به دشمن به عنوان یک تهدید سازمان یافته و در حال تقویت نگریست و هرگز او را دست‌کم نگرفت. عشق به جنگ و آرزوی طولانی شدن آن امری غیرعاقلانه است.
عقل، دین و تجربه همگی بر این نکته تأکید دارند که صلح برتر از جنگ است و تنها در مواقع حمله، دفاع از کشور و ملت ضرورت دارد. در نتیجه، کشاندن جنگ به درازا نمی‌تواند به نفع هیچ کشوری باشد و افرادی که خواهان ادامه آن هستند، بر خلاف منافع ملی سخن می‌گویند و نباید به آنها اجازه داد که خواسته‌هایشان را به مرحله اجرا درآورند.
نکته حائز اهمیت برای این افراد این است که ایران به دلیل ناآرامی‌ها، جنگ‌ها، تحریم‌ها، کارشکنی‌ها و قدرت‌طلبی‌های داخلی در موقعیتی قرار ندارد که باید با توجه به منابع طبیعی، ثروت‌های زیرزمینی و روی زمین، نیروی انسانی، موقعیت جغرافیایی، تاریخ غنی و آموزه‌های اسلامی به آن دست یابد. انقلاب اسلامی می‌توانست فرصتی باشد تا ایران به قله‌های علم و پیشرفت‌های اقتصادی و صنعتی نائل آید و به الگویی برای سایر ملت‌ها تبدیل شود. در چنین حالتی، نه تنها ملت‌های دیگر به دنبال الگو گرفتن از ایران خواهند بود، بلکه هیچ قدرتی نیز جرأت حمله نظامی به این کشور را نخواهد داشت.
اجتناب از جنگ قدرت و استفاده از تمامی امکانات برای ایجاد اتحاد و انسجام به منظور فراهم ساختن زمینه‌های پیشرفت کشور، وظیفه‌ای ملی است که پشتوانه مذهبی و عقلانی دارد. برای تحقق این هدف ارزشمند، باید افرادی که به دنبال جنگ و درگیری هستند و دشمن را نادیده می‌گیرند، از فرآیندهای تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری کنار گذاشته شوند. حضور چنین افرادی در نهادهای کلیدی تصمیم‌گیری و سیاست‌گذاری برای کشور خطرناک است. مدیریت تمام ابعاد کشور باید در دست افراد باشد که به ساختن و پیشرفت کشور و رساندن آن به جایگاهی شایسته ایران و ملت ایران اهمیت می‌دهند.
17302