کاهش ترس از شکست با تجدید نظر در خاطرات دوران کودکی

طبق گزارش ایسنا، این تحقیق که بر روی ۱۸۰ جوان انجام شده، روش‌هایی نظیر بازسازی تصویر ذهنی (Imagery Rescripting) را بررسی کرده است. در این روش، فرد تصور می‌کند یک «مدافع» به خاطره‌ای دردناک وارد می‌شود. همچنین، مواجهه‌سازی تصویری (Imagery Exposure) نیز در کاهش ترس، احساس گناه و واکنش‌های فیزیولوژیکی ناشی از استرس تاثیرگذار بوده و توانسته تأثیرات قابل توجهی به همراه داشته باشد. این آثار و نتایج در ارزیابی‌های صورت‌گرفته سه و شش ماه بعد نیز به طور مشخص مشهود بودند.

به نقل از ساینس‌دیلی، این مطالعه نشان می‌دهد که موفقیت درمان با روش بازسازی تصویر ذهنی ممکن است تا حد زیادی به یک پدیده به نام خطای پیش‌بینی (prediction error) و عنصر غافلگیری وابسته باشد. این عنصر غافلگیری می‌تواند به ناپایداری الگوهای هیجانی منفی جاافتاده کمک کند و به ذهن این فرصت را بدهد که واکنش‌های ایمن‌تری را جایگزین آنها کند. به این ترتیب، خاطرات دردناک لزوما به‌طور دائم بار هیجانی ثابتی نخواهند داشت.

برخی از روش‌های روان‌درمانی که بر اساس تصویرسازی ذهنی شکل گرفته‌اند، می‌توانند به کاهش ترس از شکست مرتبط با تجربیات دردناک دوران کودکی کمک کنند.

تجربیات سخت در سال‌های اولیه زندگی، از جمله انتقاد، بی‌توجهی یا واکنش‌های شدید مراقبان به اشتباهات کودک، می‌توانند تأثیرات عمیقی بر سلامت عاطفی و کیفیت زندگی فرد در سال‌های بعد برجای بگذارند. نحوه برخورد بزرگسالان با اشتباهات کودکان از اهمیت زیادی در شکل‌گیری الگوهای فکری و هیجانی آینده برخوردار است. در برخی موارد، این تجربه‌ها می‌توانند به ترس از شکست بینجامند؛ این ترس ناشی از این باور است که اشتباه کردن، باعث کاهش ارزش فرد در نظر دیگران می‌شود.

پژوهشگران از سه رویکرد مبتنی بر تصویرسازی ذهنی استفاده کردند و هر سه روش توانستند به گونه‌ای قابل توجه و پایدار ترس از شکست را کاهش دهند. شرکت‌کنندگان همچنین از کاهش احساسات منفی نظیر غم و احساس گناه خبر دادند.

بدن آن‌ها نیز واکنش‌های متفاوتی از خود نشان داد. واکنش‌های فیزیولوژیکی در هنگام یادآوری خاطرات انتقادی کاهش یافت؛ به این معنی که یادآوری تجربه‌های ناراحت‌کننده دیگر همان حجم واکنش شدید استرسی را ایجاد نمی‌کرد.

این بهبودها در ارزیابی‌های انجام‌شده سه و شش ماه بعد همچنان دیده شد و نشان داد که آثار روان‌شناختی این مداخلات به‌طور مداوم باقی مانده‌اند.

پژوهشگران متوجه شدند که اثربخشی بازسازی تصویر ذهنی زمانی بیشتر نمایان می‌شود که در آن لحظه‌ای غافلگیرکننده شکل بگیرد. این غافلگیری غیرمنتظره می‌تواند به تخریب الگوهای هیجانی ثابت کمک کرده و به ذهن این امکان را بدهد که واکنش‌های قدیمی و آسیب‌زننده را با پاسخ‌های جدیدی جایگزین کند.

نتایج همچنین بیانگر این نکته است که تجربیات دشوار و خاطرات مربوط به شکست نباید به‌طور دائم با همان بار هیجانی اولیه مواجه شوند.

انتهای پیام