واکنشها به کافه بابک زنجانی؛ «این نشاندهنده تفاوتها و رنجهای ماست»
فرارو- بابک زنجانی، فردی شناختهشده در عرصه اقتصادی، آخرین پروژه کسبوکاری خود را با یک افتتاحیه حضوری آغاز نمود. این کافهقنادی در شهرک غرب تهران با همان نامی که در دهه ۹۰، قبل و بعد از بازداشتش در این منطقه فعالیت میکرد و بسیار محبوب بود، در دسترس عموم قرار گرفت.
به گزارش فرارو، زنجانی به واسطه بالا و پایینهایش در سالهای اخیر، همواره طبق معمول چهرهای جنجالی بوده و هر اقدام یا سخن او در شبکههای اجتماعی و رسانهها مورد توجه قرار میگرفته است. اما در ماههای اخیر، این روند دچار کاهش شد و زنجانی کمتر مورد توجه قرار گرفت. با این حال، پس از افتتاح این کافه، او دوباره به یکی از موضوعات داغ شبکهها و رسانههای اجتماعی تبدیل شد؛ این افتتاحیه با حضور برخی بلاگرها، اینفلوئنسرها و خود او برگزار گردید.
زنجانی، ساعدینیا و دیگران
بررسی واکنشهای منتشر شده در مورد ماجرای کافه بابک زنجانی در شبکه ایکس (توییتر) نشان میدهد که هیچگونه واکنش مثبت یا حتی خنثایی به این رویداد ابراز نشده است. بخشی از واکنشها منفی بوده و متعلق به کاربران منتقد داخلی و همچنین عدهای از اکانتهای شناختهشدهای که به جریان برانداز مرتبطاند، میباشد.
در شرایطی که اخیراً موضوع حجاب در شبکههای اجتماعی و برخی تجمعات شبانه به شدت مورد بحث قرار گرفته است و کنشهای متعددی درباره آن بوجود آمده، اکانتهای مشهور سایبری که معمولاً در این موقعیتهای حساس دربارهی حجاب فعال بودهاند، هیچ اشارهای به وضعیت حجاب کارکنان کافه و مهمانان در افتتاحیه نداشتند. چند نفر از کاربران به مقایسه وضعیت زنجانی با کافههای ساعدینیا پرداخته و بعضی اکانتها نیز به موضوع پلمبهای جدیدی که برای کافهها در تهران و برخی از شهرها انجام شده است، اشاره کردند.
در بین همه واکنشهای ویژهای که به این رویداد ابراز شد، پست یکی از کاربران که به تازگی کافهاش را افتتاح کرده، بسیار جلب توجه کرد:
«ما مراسم افتتاحیه را لغو کردیم. حتی دوستان بلاگر و اینفلوئنسرم را هم دعوت نکردم. نگران بودم ویدیویی ضبط شود که به چشمشان بیاد و آنها دوباره بخواهند ما را پلمب کنند. دیشب با مراسمی کوچک و خودمانی، جشن خود را با اعضای تیم برگزار کردیم. بدون سر و صدا. در این میان، بابک زنجانی به تعداد زیادی بلاگر دعوت کرده و افتتاحیهای بزرگ برپا میکند! این چیزی است که ما را متمایز میکند و درد ماست.»
