جوایز اسکار، بهعنوان یکی از معتبرترین و پرطرفدارترین رویدادهای سینمایی در سطح جهانی، تاریخچهای جذاب و بحثبرانگیز دارد که همیشه مورد توجه و کنجکاوی قرار گرفته است. این مراسم، که بهطور اولیه به منظور کنترل و نظارت بر صنعت فیلم و جلوگیری از ظهور اتحادیهها توسط لوئیس بی. مایر تأسیس شد، به مرور زمان به نمادی از اعتبار و ارزش هنری در دنیای سینما تبدیل گردید.
دلایل تأسیس آکادمی توسط لوئیس بی. مایر
آکادمی علوم و هنرهای سینمایی در سال ۱۹۲۷ به وسیله لوئیس بی. مایر، مدیر استودیو مترو-گلدوین-مایر، بنیانگذاری شد. هدف اصلی مایر، مقابله با فعالیتهای اتحادیهای بود که در آن زمان به دنبال بهبود وضعیت حقوقی و معیشتی کارگران سینما بودند. او با اهدا جوایز و ایجاد شهرت برای هنرمندان، تلاش داشت تا تمرکز آنها را از مشکلات مالی به سمت شهرت و افتخار تغییر دهد. مایر معتقد بود که «بهترین روش برای نظارت بر فیلمسازان، اعطای مدال به آنهاست»؛ ازاینرو، این جامعه هنری به تحصیل بر روی جایزه و شهرت خود متمایل میشدند.
افسانههای گوناگون پیرامون نامگذاری اسکار
اما نام «اسکار» اصلاً بخشی از طرح اولیه مایر نبود و منشاء آن در ابهام و تردید قرار دارد. کتاب «آکادمی و جایزه» نوشته بروس دیویس به بررسی سه روایت اصلی در رابطه با چگونگی نامگذاری تندیس اسکار میپردازد:
بتی دیویس و هارمون اسکار نلسون
گفته شده است که در سال ۱۹۳۲، بتی دیویس، بازیگر معروف، پس از دریافت جایزه بهترین بازیگر زن برای فیلم «خطرناک» در سال ۱۹۳۵، تندیس را به همسرش، هارمون اسکار نلسون، تشبیه کرده است. او در زندگینامهاش نوشت: «پشت تندیس دقیقاً شبیه به پشت همسرم بود. از آنجا که حرف O در نام هارمون O. نلسون به معنای اسکار نیز اشاره داشت، از آن زمان به این جایزه اسکار گفتم.» گرچه او بعداً اعتراف نمود که این روایت را تنها بهعنوان افسانهای از خود ساخته و شواهدی وجود دارد که نشان میدهد نام اسکار پیش از این که او جایزه را دریافت کند، هم در بین عموم مردم رایج بوده است.
مارگارت هریک، کتابدار آکادمی
روایت دیگری درباره نامگذاری، به مارگارت هریک، کتابدار آکادمی اشاره دارد که در سال ۱۹۳۱، پس از مشاهده تندیس، اظهار داشت که آن بسیار به داییاش، اسکار، شباهت دارد. این داستان هرچند جذاب به نظر میرسد، اما مشخص شده که او دارای داییای به نام اسکار نبود.
سیدنی اسکولسکی و کمدی وودویل
سیدنی اسکولسکی، خبرنگار، ادعا کرد که در سال ۱۹۳۴، در حین نگارش گزارشی بهسرعت، این نام را بهعنوان یک شوخی قدیمی وودویل (کمدی موزیکال) به کار برده است. این شوخی حاوی عبارتی مشابه «آیا یک سیگار میخوری، اسکار؟» بوده است. با این حال، اخبار آن سال هم نشان میدهد که نام «اسکار» در آن زمان، پیش از ادعای اسکولسکی، در بین مردم رایج بوده است.
- هوش مصنوعی به جایگاه اسکار نرسید؛ این جایزه تنها به «انسانها» تعلق دارد
- اسکار، ضوابط ارائه فیلمهای بینالمللی را دگرگون کرد
- 25 مورد از بهترین فیلمنامههای برنده اسکار در طول تاریخ
حقیقتی ممکن درباره نام اسکار
بروس دیویس در پژوهشهای خود به النوره لیلبیرگ، منشی نروژی در آکادمی، اشاره میکند. او در نخستین سالها، مسئولیت نگهداری از تندیسهای اولیه را بر عهده داشته و بهطور شوخی آنها را «اسکار» نامیده است. دیویس با برادر النوره، آینار، گفتگو کرده و او تأیید کرده که خواهرش با یک سرباز بازنشسته به نام اسکار آشنا بوده که همیشه بهطور درست و ایستاده میایستاده است. این روایت که تاکنون مورد رد واقع نشده است، بهعنوان معتبرترین داستان در خصوص منشأ نام اسکار مطرح است.