سیمان، بتن و تیرآهن در شش ماه اخیر چه میزان افزایش قیمت داشتهاند؟ + جدول
بر اساس گزارش ایسنا، بازار ساختوساز در تهران در سال ۱۴۰۵ با یک جهش چشمگیر در قیمت نهادههای ساختمانی روبهرو شده است. آخرین آمار ارائهشده توسط مرکز آمار ایران نشاندهنده این است که شاخص قیمت نهادههای ساختوساز مسکونی شهر تهران در فصل بهار ۱۴۰۵ به عدد ۳۳۶.۴ واحد رسیده که نشاندهنده افزایشی معادل ۱۰۶.۸ درصد نسبت به فصل مشابه سال گذشته است.
در نتیجه، قیمت نهادههای ساختمانی در بهار امسال به بیش از دو برابر میزان بهار ۱۴۰۴ رسیده است. البته این افزایش به معنای دو برابر شدن تمام مصالح یا هزینه کلی ساخت یک واحد مسکونی نیست، زیرا هزینههای نهایی ساخت تحت تأثیر عواملی چون قیمت زمین، دستمزد، عوارض، هزینههای مالی و سایر عوامل پروژه نیز قرار دارد.
افزایش ۲۰.۷ درصدی شاخص در یک فصل
طبق گزارش «شاخص و متوسط قیمت نهادههای ساختمانی تهران» مربوط به بهار ۱۴۰۵، شاخص کلی قیمت نهادههای ساختمانی مسکونی تهران نسبت به فصل قبل ۲۰.۷ درصد رشد داشته است. در حالی که تورم فصلی این نهادهها در زمستان ۱۴۰۴ حدود ۳۶ درصد بوده است. بنابراین، اگرچه سرعت رشد قیمتها در بهار کاهش یافته، اما روند صعودی قیمتها همچنان ادامه دارد.
از سویی دیگر، تورم نقطهبهنقطه از ۹۶.۸ درصد در زمستان ۱۴۰۴ به ۱۰۶.۸ درصد در بهار ۱۴۰۵ رسیده است. این نکته نشان میدهد که اگرچه سرعت رشد فصلی کاهش یافته است، اما سطح قیمتها نسبت به سال قبل همچنان با شتاب زیاد افزایش یافته است. همچنین، تورم سالانه نهادههای ساختمانی تهران در بهار ۱۴۰۵ به ۸۰ درصد رسید که در مقایسه با ۶۱.۸ درصد در زمستان ۱۴۰۴، افزایش چشمگیری را نشان میدهد.
روند افزایشی هزینه ساخت از پاییز تا بهار
نمودار کلی تغییرات طی چند فصل اخیر نیز نشاندهنده فشار فزاینده هزینهای در صنعت ساختوساز است. شاخص قیمت نهادههای ساختمانی تهران در پاییز ۱۴۰۴ به ۲۰۴.۸ واحد رسید و این عدد در زمستان به ۲۷۸.۶ واحد افزایش یافته و سرانجام در بهار ۱۴۰۵ به ۳۳۶.۴ واحد رسید.
این بدین معناست که در میانمدت، از پاییز ۱۴۰۴ تا بهار ۱۴۰۵، شاخص قیمت نهادههای ساختمانی به طرز قابلملاحظهای افزایش یافته است؛ امری که برای سازندگان به معنای بالا رفتن میزان سرمایه مورد نیاز و دشواری در برآورد هزینه پروژههاست.
افزایش قیمت سیمان، بتن و مصالح پایه
یکی از عوامل کلیدی در افزایش هزینه ساخت، افزایش قیمت مصالح پایه است. گروه سیمان، بتن، شن و ماسه در بهار ۱۴۰۵ شاخص ۳۰۲.۱ را ثبت کرده و تورم فصلی آنها ۳۶.۳ درصد و تورم سالانهاش ۴۲.۹ درصد است. همچنین، گروه گچ و گچکاری نیز به شاخص ۴۱۳.۱ رسیده که با تورم فصلی ۳۸.۶ درصدی و تورم سالانه ۶۹.۱ درصدی همراه بوده است.
به علاوه، شاخص گروه انواع بلوکهای سفالی و آجر به ۳۰۱.۷ و تورم سالانه آن به ۴۷.۷ درصد رسیده است. افزایش قیمت این مصالح، به دلیل کاربرد گسترده آنها در مراحل مختلف ساختوساز، میتواند فشار زیادی به هزینه پروژههای ساختمانی وارد کند.
آهنآلات؛ عامل مهم افزایش هزینه اسکلت
آهنآلات به عنوان یکی از مهمترین نهادههای ساختوساز محسوب میشوند و تغییر قیمت آنها بهطور مستقیم بر هزینههای اجرای بخشهای سازهای و فلزی ساختمان تأثیر میگذارد.
براساس آمار بهار ۱۴۰۵، گروه آهنآلات، شامل میلگرد، پروفیل، در و پنجره و نرده، با تورم فصلی ۱۶.۴ درصد و تورم سالانه ۸۶.۲ درصد مواجه شده است. میانگین قیمت تیرآهن نمره ۱۴ از حدود ۶۲۳ هزار و ۷۰۳ ریال در پاییز ۱۴۰۴ به حدود ۹۴۲ هزار و ۸۷۳ ریال در بهار ۱۴۰۵ افزایش یافته است.
همچنین، میانگین قیمت میلگرد ساده نمره ۱۸ از تقریباً ۴۷۰ هزار و ۴۴۱ ریال در پاییز ۱۴۰۴ به ۶۵۵ هزار و ۱۶۵ ریال در بهار ۱۴۰۵ تغییر کرده است. این افزایش قیمتها، بهخصوص در پروژههایی که در مرحله اجرای اسکلت هستند، نیاز به نقدینگی بیشتری برای سازندگان بههمراه دارد.
افزایش قیمت سیمان و بتن آماده
در بازار اقلام منتخب ساختمانی، روند صعودی قیمت مصالح پایه مشهود است. میانگین قیمت سیمان پرتلند تیپ ۲، کیسه ۵۰ کیلویی از حدود ۱ میلیون و ۷۴۸ هزار و ۳۸۷ ریال در پاییز ۱۴۰۴ به حدود ۳ میلیون و ۲۵ هزار و ۸۰۶ ریال در بهار ۱۴۰۵ افزایش یافته است.
علاوه بر این، میانگین قیمت بتن آماده با عیار ۳۰۰ کیلوگرم در مترمکعب از حدود ۲۳ میلیون و ۶۴۵ هزار و ۴۵۵ ریال به نزدیک ۳۸ میلیون و ۸۷۳ هزار و ۷۷ ریال رسیده است. سیمان و بتن بهعنوان نهادههای اصلی در بخشهایی مانند پیسازی و سازهها قرار دارند، بنابراین افزایش قیمت آنها میتواند به افزایش هزینههای اجرایی پروژه منجر شود.
چوب؛ بالاترین نرخ تورم نقطهبهنقطه
در بین گروههای مختلف نهادههای ساختمانی، چوب در بهار ۱۴۰۵ بیشترین تورم نقطهبهنقطه را ثبت کرده است. این تورم به ۲۰۸.۹ درصد رسیده و تورم سالانه آن نیز ۱۵۵.۸ درصد بوده است.
به تعبیر دیگر، این رقم بیانگر آن است که قیمت نهادههای گروه چوب نسبت به فصل مشابه سال قبل تقریباً سه برابر شده است؛ با این حال نمیتوان این نسبت را به تمامی اقلام چوبی یا کل هزینه ساخت نسبت داد.
بعد از چوب، گروه تأسیسات مکانیکی و انواع عایق حرارتی نیز رشد قابلتوجهی داشته و تورم سالانه آنها به ۱۱۹.۴ درصد رسیده است.
افزایش قیمت مصالح تکمیلی
روند افزایش قیمت فقط به مصالح پایه محدود نشده و بخشهای تکمیلی ساختمان نیز با افزایش هزینه مواجه هستند. شاخص گروه سنگ در بهار ۱۴۰۵ به ۲۷۸.۳ رسید و تورم سالانه این گروه ۵۷.۱ درصد ثبت شده است.
علاوه بر این، شاخص گروه موزاییک، کاشی و سرامیک به ۳۲۰.۳ رسیده که نمایشدهنده تورم سالانه ۶۵.۸ درصد است. افزایش قیمت این گروهها میتواند هزینههای مرحله نازککاری و تکمیل ساختمان را افزایش دهد، هرچند شدت افزایش آنها در مقایسه با برخی گروهها مانند چوب متفاوت بوده است.
تأثیر افزایش هزینه ساخت بر بازار مسکن
افزایش قیمت نهادههای ساختمانی در وهله اول، باعث افزایش هزینههای اجرای پروژه برای سازندگان میشود. در شرایطی که قیمت مصالح و تجهیزات با سرعت زیادی تغییر میکند، برآورد هزینه پروژههای با مدتزمان طولانیتر نیز بهمراتب دشوارتر میشود.
افزایش نهادهها همچنین میتواند میزان سرمایه مورد نیاز برای شروع و اتمام پروژهها را به شکل قابلتوجهی بالا ببرد و فشار بیشتری بر نقدینگی سازندگان وارد کند.
در نهایت، افزایش هزینه ساخت میتواند بهعنوان یکی از عوامل مؤثر در رشد قیمت تمامشده تولید مسکن مطرح باشد. با این حال، بالا رفتن قیمت نهادههای ساختمانی بهتنهایی به معنای رشد به همان مقدار در قیمت فروش مسکن نیست؛ زیرا قیمت نهایی مسکن تحت تأثیر عواملی همچون قیمت زمین، عرضه و تقاضا، قدرت خرید، هزینه تأمین مالی و شرایط بازار نیز قرار دارد.
آمار بهار ۱۴۰۵ تصوری واضح از تداوم فشار هزینهای بر صنعت ساختوساز تهران به دست میدهد: شاخص کل نهادههای ساختمانی نسبت به سال قبل ۱۰۶.۸ درصد افزایش یافته، و تورم سالانه به ۸۰ درصد رسیده و برخی گروهها، بهویژه چوب و تأسیسات مکانیکی، رشدهای بسیار بالاتری را نشان دادهاند.
اگرچه تورم فصلی از ۳۶ درصد در زمستان به ۲۰.۷ درصد در بهار کاهش یافته، این کاهش به معنای ارزانتر شدن مصالح نیست؛ بلکه به این معناست که سرعت افزایش قیمتها کمتر شده، در حالی که سطح قیمت نهادههای ساختمانی کماکان بهطور قابلتوجهی از سال گذشته بالاتر است. در چنین شرایطی، بزرگترین چالش برای سازندگان در سال ۱۴۰۵ میتواند مدیریت هزینهها، تأمین نقدینگی و کنترل ریسک مرتبط با افزایش قیمت نهادهها باشد.
انتهای پیام