تاکتیک تارتار؛ آغاز دو نیمه به یک شیوه!

در آغاز دربی، کنترل توپ و میدان در اکثر دقایق نیمه اول در اختیار پرسپولیس بود و مهارت‌های حمله‌ای سرخ‌ها به وضوح نمایان بود. در نیمه دوم این برتری به آبی‌ها نیز منتقل شد و آنها توانستند چندین مرتبه دروازه پرسپولیس را مورد تهدید قرار دهند. علی‌رغم عملکرد قابل قبول هر دو تیم، هیچ‌یک موفق به باز کردن دروازه نشدند و نیمه اول با تساوی به پایان رسید.

با آغاز نیمه دوم، سناریو دوباره تکرار شد. پرسپولیس به سرعت حمله‌ای را آغاز کرد و به زودی با گلزنی محبی، برتری را به دست آورد. نکته قابل توجه در این گل این بود که پرسپولیس با همانی که در نیمه اول به کار برده بود، به گل رسید و این نشان از استفاده مؤثر از تاکتیک‌های اولیه داشت.

در نیمه اول، پرسپولیس با طراحی حملات خود از خط دفاع و به ویژه از دریچه حسین کنعانی زادگان کار را آغاز می‌کرد. سایر بازیکنان نیز نظیر تیکدری از او الگو گرفته و بیشتر ارسال‌هایشان به عمق دفاع استقلال ختم می‌شد. علیپور نیز فرصت خوبی را از دست داد. در لحظاتی که بسیاری گمان می‌کردند بازی در همین مسیر به پایان خواهد رسید، پرسپولیس با بهره‌گیری از سرعت و تکنیک هافبک‌های کناری به شدت خطرناک ظاهر شد.

محبی و بیفوما بارها در عرض میدان حرکت کرده و با ارسال‌های خود فرصت‌های مناسبی را خلق می‌کردند. به گونه‌ای که تا دقیقه 30، استقلال در بلاتکلیفی به سر می‌برد و نمی‌دانست باید به کدام سمت تمرکز کند؛ آیا باید مراقب عمق دفاع باشد و استارت‌های علیپور را ببیند یا کناره‌ها و ارسال‌ها و حضور خطرناک بیفوما و محبی را کنترل کند! همین الگو در آغاز نیمه دوم نیز به گونه‌ای دیگر تکرار شد و پرسپولیس با استفاده از این روش به گل دست یافت.

محبی با دریافت توپ در عمق و بهره‌برداری از فضای بین مثلث دفاعی، گل برتری تیمش را به ثمر رساند!

این گل را اینجا ببینید: گل اول پرسپولیس به استقلال (محمدمهدی محبی)