پزشکیان باید خواسته مردم را بگوید در نیویورک
فضای سیاست داخلی در تابستان انتخاباتی گونهای بود که نشان میداد نهادهای حاکمیتی و نیز بیشتر شخصیتها و گروههای جناح سیاسی مشهور به اصولگرا برای پیروزی سعید جلیلی کوشش میکردند اما اکثریت شهروندان واجد شرایط رایدادن که در انتخابات حاضر بودند پزشکیان را انتخاب کردند و رقیب او را برای چهارسال دیگر منتظر نگهداشتند.
پس از پیروزی پزشکیان روزگار در جمهوری اسلامی گونهای شد که او نیز یادش رفت با چه وعدههایی توانست انتخاب شود و نهادهای قدرت نیز با استناد به وضعیت طوفانی کشور بهویژه از خرداد سال گذشته تا امروز به هردلیل پزشکیان را در میدانهای مهمی مثل اداره جنگ و نیز سیاست خارجی بازی ندادند.
رییسجمهور در برابر این رفتارها اما مداراجویی پیشه کرد و انگار که یادش رفته منتخب شماری قابلاعتنا از ایرانیانی است که به هر دلیل در انتخاب ریاستجمهوری چهاردهم شرکت کرده و روی برگه انتخابات نام او را نوشتند.
به این ترتیب بوده و هست که گروهها، حزبها و شخصیتهای مخالف و منتقد رییس دولت چهاردهم برای او نسخه میپیچند که در نیویورک چه باید بگوید و چه نباید بگوید. منتقدان به پزشکیان بهطور ضمنی اخطار میدهند، نباید در سازمان ملل از ضعفهای اقتصاد ایران که حالا پاشنهآشیل شده، بگوید.
آنها نسخه دادهاند که در نیویورک افشاگری کرده و رفتارهای آمریکا و اسرائیل را بهگوش کسانی که در زمان سخنرانی او در نشست میمانند، برساند.
کار تا جایی پیش رفته که تندروها حتی شاید دلشان بخواهد متن سخنان پزشکیان را تهیه و از او بخواهند که همان را بخواند.
خرد سیاسی و منطق اما چه میگوید؟ خرد و انصاف سیاسی و انسانی فرمان میدهد کسیکه ازسوی اکثریت رایدهندگان انتخابات تیرماه1403 به او رای دادند در نیویورک درباره مهمترین خواسته و نیاز ایرانیان سخن بگوید. اگر در جمهوری اسلامی موسسههای معتبر و بیطرف نظرسنجی بود، میشد از مردم خواست که پزشکیان چه باید بگوید.
در نبود این موسسات نیز میتوان فهمید مردم جنگ نمیخواهند بلکه میخواهند کشور بهسوی صلح و آشتی پیش برود. ایرانیان باور دارند ادامه وضعیت فعلی یعنی شرایط هم جنگ، هم مذاکرات و هم آتشبس و تنشهای فزاینده بر ابعاد بلاتکلیفی میافزاید بنابراین خرد فرمان میدهد نوک پیکان سخنان پزشکیان را این خواستهها تشکیل دهند.
شهروندان جهانی هرگز طرح این خواسته را دلیل ترس و پاپسکشیدن مردم نمیدانند. البته این نوشته از پزشکیان نمیخواهد در سخنانش صلح را با عبارات و کلمات ناامیدکننده بازگو کند بلکه میخواهد سخنان او را در چارچوب اصول کارشناسانه و نیز بر پایه آنچه خواسته مردم است، با بهترین بیان به اطلاع جهان برساند.