ادامه ناروشنی در پرونده محیطیزاده؛ چه کسی مسئول است و فدراسیون کجا قرار دارد؟
ساعت 24 - فدراسیون دوومیدانی باید نسبت به اتفاقات مربوط به فاطمه محیطیزاده در بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ توضیحات روشنی ارائه دهد.
باشگاه خبرنگاران جوان - فاطمه محیطیزاده، نماینده دوومیدانی ایران، در ششمین روز از بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا با یک حادثه تلخ و غیرمنتظره روبرو شد. او امروز جایزه ۲.۵ میلیارد تومانی را از کمیته ملی المپیک دریافت کرد، اما همچنان یک سؤالی بزرگ باقی مانده است؛ چه کسی باید پاسخگوی از دست رفتن مدالی باشد که میتوانست به نام ایران رقم بخورد؟
داستان تلخ محیطیزاده در این بازیها دیگر صرفاً موردی از بدشانسی یک ورزشکار به شمار نمیرود. او پس از شرکت در شش ماده مسابقات هفتگانه، که در آن در موقعیت دوم قرار داشت و تنها یک ماده تا انتهای رقابت فاصله داشت، به دلیل عدم استاندارد کفشش از ادامه مسابقه بازماند؛ نتیجهای که عملاً تمامی زحمات او در شش ماده قبل را بیاثر کرد.
فدراسیون دوومیدانی بعد از این رخداد اعتراض رسمی خود را به ثبت رساند. در متن اعتراض ایران اشاره شده بود که کفش نایک Maxfly۲ به هنگام بازرسی تجهیزات پیش از شروع مسابقات تأیید شده بوده و ابطال نتیجه به دنبال اعتراض تیم دیگری صورت گرفته است، اما با وجود این، اعتراض ایران نتیجهای در برنداشت و تصمیم به حذف محیطیزاده به قوت خود باقی ماند.
در این میان، توضیحات رئیس مرکز نظارت بر تیمهای ملی کمیته ملی المپیک، مسئله را به استفاده از کفشی مرتبط میداند که برای دوهای سرعت طراحی شده و در مواد پرشی مجاز نبوده است. همین اختلاف در روایتها ضرورت بررسی دقیق مورد مذکور را دوچندان میکند:
اگر کفش در بازرسی پیش از مسابقه تأیید شده، چگونه بعداً به عنوان غیرمجاز شناخته شده است و اگر طبق مقررات استفاده از آن در پرش طول ممنوع بوده، چرا ورزشکار و کادر فنی پیش از آغاز رقابت از این موضوع آگاه نبودهاند؟
محیطیزاده در مصاحبه تلویزیونی شب گذشته به وضوح بیان کرد: «قوانینی وجود دارند که هر چند وقت یک بار بهروز میشوند. بعد از مسابقه به من گفته شد که کفشم مناسب نبوده است.» حال این سؤال پیش میآید: چه کسی باید پاسخگو باشد؟ آیا سرپرست تیم در جریان این موضوع قرار داشت و آن را اطلاعرسانی کرده است؟ چرا ورزشکار قبل از مسابقه از این مسئله باخبر نشده بود؟ چه کسی باید تغییرات قوانین را به محیطیزاده انتقال میداد؟ بدون شک ورزشکار نیز مسئولیتی دارد، اما به موازات آن باید مشخص گردد که چه افرادی در این زمینه دچار اشتباه شدهاند.
فدراسیون دوومیدانی نمیتواند پرونده را با اتمام اعتراض به مسئولان مسابقات مختومه اعلام کند؛ واقعاً انتظار منطقی این است که فدراسیون دوومیدانی یک بررسی شفاف و مستند انجام دهد. این بررسی باید مشخص کند که مسئولیت اطلاعرسانی قوانین جدید با چه کسی بوده، تجهیزات پیش از مسابقه توسط چه کسانی کنترل شدهاند، چرا بین تأیید اولیه و تصمیم نهایی چنین تناقضی مشاهده میشود و آیا از سوی ورزشکار، مربی، سرپرست، کادر فنی یا مسئولان فدراسیون قصوری صورت گرفته است یا خیر.
اگر در این زنجیره، قصور یا کوتاهی فرد یا افرادی اثبات گردد، برخورد اداری و انضباطی با آنها باید بهصورتی شفاف انجام پذیرد؛ نه به این منظور که کسی قربانی شود، بلکه بهمنظور ایجاد سازوکاری که دیگر هیچ ورزشکار ایرانی بهدلیل یک خطای قابل جلوگیری، نتواند حاصل ماهها و سالها تلاش خود را در بزرگترین میدان ورزشی آسیا از دست بدهد.
فاطمه محیطیزاده امروز به پاداش خود دست یافته است، اما آنچه که از دست رفته، فرصتی برای کسب مدال و ثبت نامش در تاریخ است؛ فرصتی که لازم است روشن شود چرا و به چه نحو از او سلب گردید.
منبع: تسنیم
داستان تلخ محیطیزاده در این بازیها دیگر صرفاً موردی از بدشانسی یک ورزشکار به شمار نمیرود. او پس از شرکت در شش ماده مسابقات هفتگانه، که در آن در موقعیت دوم قرار داشت و تنها یک ماده تا انتهای رقابت فاصله داشت، به دلیل عدم استاندارد کفشش از ادامه مسابقه بازماند؛ نتیجهای که عملاً تمامی زحمات او در شش ماده قبل را بیاثر کرد.
فدراسیون دوومیدانی بعد از این رخداد اعتراض رسمی خود را به ثبت رساند. در متن اعتراض ایران اشاره شده بود که کفش نایک Maxfly۲ به هنگام بازرسی تجهیزات پیش از شروع مسابقات تأیید شده بوده و ابطال نتیجه به دنبال اعتراض تیم دیگری صورت گرفته است، اما با وجود این، اعتراض ایران نتیجهای در برنداشت و تصمیم به حذف محیطیزاده به قوت خود باقی ماند.
در این میان، توضیحات رئیس مرکز نظارت بر تیمهای ملی کمیته ملی المپیک، مسئله را به استفاده از کفشی مرتبط میداند که برای دوهای سرعت طراحی شده و در مواد پرشی مجاز نبوده است. همین اختلاف در روایتها ضرورت بررسی دقیق مورد مذکور را دوچندان میکند:
اگر کفش در بازرسی پیش از مسابقه تأیید شده، چگونه بعداً به عنوان غیرمجاز شناخته شده است و اگر طبق مقررات استفاده از آن در پرش طول ممنوع بوده، چرا ورزشکار و کادر فنی پیش از آغاز رقابت از این موضوع آگاه نبودهاند؟
محیطیزاده در مصاحبه تلویزیونی شب گذشته به وضوح بیان کرد: «قوانینی وجود دارند که هر چند وقت یک بار بهروز میشوند. بعد از مسابقه به من گفته شد که کفشم مناسب نبوده است.» حال این سؤال پیش میآید: چه کسی باید پاسخگو باشد؟ آیا سرپرست تیم در جریان این موضوع قرار داشت و آن را اطلاعرسانی کرده است؟ چرا ورزشکار قبل از مسابقه از این مسئله باخبر نشده بود؟ چه کسی باید تغییرات قوانین را به محیطیزاده انتقال میداد؟ بدون شک ورزشکار نیز مسئولیتی دارد، اما به موازات آن باید مشخص گردد که چه افرادی در این زمینه دچار اشتباه شدهاند.
فدراسیون دوومیدانی نمیتواند پرونده را با اتمام اعتراض به مسئولان مسابقات مختومه اعلام کند؛ واقعاً انتظار منطقی این است که فدراسیون دوومیدانی یک بررسی شفاف و مستند انجام دهد. این بررسی باید مشخص کند که مسئولیت اطلاعرسانی قوانین جدید با چه کسی بوده، تجهیزات پیش از مسابقه توسط چه کسانی کنترل شدهاند، چرا بین تأیید اولیه و تصمیم نهایی چنین تناقضی مشاهده میشود و آیا از سوی ورزشکار، مربی، سرپرست، کادر فنی یا مسئولان فدراسیون قصوری صورت گرفته است یا خیر.
اگر در این زنجیره، قصور یا کوتاهی فرد یا افرادی اثبات گردد، برخورد اداری و انضباطی با آنها باید بهصورتی شفاف انجام پذیرد؛ نه به این منظور که کسی قربانی شود، بلکه بهمنظور ایجاد سازوکاری که دیگر هیچ ورزشکار ایرانی بهدلیل یک خطای قابل جلوگیری، نتواند حاصل ماهها و سالها تلاش خود را در بزرگترین میدان ورزشی آسیا از دست بدهد.
فاطمه محیطیزاده امروز به پاداش خود دست یافته است، اما آنچه که از دست رفته، فرصتی برای کسب مدال و ثبت نامش در تاریخ است؛ فرصتی که لازم است روشن شود چرا و به چه نحو از او سلب گردید.
منبع: تسنیم