سینما، رنج فجایع لامرد و میناب را در ذهن عموم جهانیان به یادگار خواهد نهاد
بر اساس گزارشی که به نقل از اداره کل روابط عمومی سازمان سینمایی به خبرگزاری خبرآنلاین ارسال شده است، رائد فریدزاده در نخستین روز حضور خود در روسیه در دوازدهمین مجمع فرهنگهای متحد که در شهر سنپترزبورگ برگزار میشود، شرکت کرد. او در سخنرانی خود ابراز کرد: برای من باعث خوشحالی و مسرت است که این فرصت مهیا شده تا در این رویداد مهم بینالمللی و در فضایی غنی از فرهنگ و هنر صحبت کنم؛ این در حالی است که این نشست به نام جناب آقای نیکیتا میخالکف، یکی از شخصیتهای برجسته و تأثیرگذار سینمای مدرن، شناخته میشود.
رئیس سازمان سینمایی ایران با اشاره به عنوان این نشست که «بدیلهای فرهنگ از منظر بسگون: معنا و اهمیت جایزه سینمایی پروانه الماسی» است، اظهار داشت: پرسش مهمی در برابر ما قرار دارد: چگونه سینما میتواند در جهانی که بیش از هر زمان دیگری با تفاوتهای فرهنگی، تاریخی و تمدنی روبرو است، پیوند برقرار کند؟ پاسخ به این سوال در ذات سینما نهفته است: سینما با نور شکل میگیرد و فراتر از همه، فضایی است برای مشاهده و مشاهدهشدن. از طریق روایت، امکان درک جهان و تجربه آن از زاویهای دیگر فراهم میشود.
او ادامه داد: در سینما ما فراتر از چهره، خانه و سرزمین را میبینیم؛ بلکه نوعی از «بودن در جهان» را تجربه میکنیم. تماشای هر فیلمی از فرهنگی متفاوت، برای ما امکان مشاهده خود را در یک آینه دیگر مهیا میسازد. این آینه نه تنها در فرهنگ، شعر و عرفان ایرانی و اسلامی، بلکه در سنن و فرهنگهای مردمان این سرزمین با «آشکار شدن و ظهور حقیقت» ارتباط دارد.
فریدزاده با اشاره به اینکه سینما میتواند گاهی حقایقی را برای ما نمایان کند که پیشتر از آنها بیخبر بودیم، تصریح کرد: این همان سحر سینما است؛ دیدن خود در آینه دیگری و درک دیگری در فضایی شناختهشده.
معاون وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با ذکر نامهایی از فردوسی، حافظ، مولانا تا داستایفسکی، تولستوی و چخوف، تاکید کرد: هنر همواره ابزاری برای پرسش از انسان و هستی بوده است. هستی بشر بهطور عمیق با درد و رنج درگیری دارد. سینما گاهی به روایت و آینهگردان درد و فقدان تبدیل میشود: یک صندلی خالی؛ خانهای که دیگر کسی به آن بازنمیگردد؛ و جای خالی چهرهای در فریم. در اینجا سینما فقط واقعیتهای موجود را به تصویر نمیکشد؛ بلکه غیاب را نیز قابل مشاهده میکند.
فریدزاده در ادامه به جنگ تحمیلی اخیر در ایران اشاره کرد و گفت: در چند ماه اخیر با فاجعهای روبرو شدهایم که نه تنها برای خانوادهها، بلکه برای کل ملت، دردی عمیق و تسکینناپذیر به حساب میآید: فاجعه شهادت کودکان بیگناه در میناب، لامرد و دیگر نقاط کشور. هیچ کلمهای یا تصویری نمیتواند تمامی درد والدینی که فرزند خود را از دست دادهاند بیان کند. این درد، در بطن خود یگانه است، اما به واسطه سینما، این درد شخصی میتواند بدون اینکه یگانگی خود را از دست بدهد، به حافظه عمومی تبدیل شود.
رئیس سازمان سینمایی توضیح داد: سینما به گاهی آینهای است که جای خالی چیزی را به تصویر میکشد که دیگر در مقابل ما نیست. سینما با بیان درد و رنج و فقدان و همچنین شادی و امید، احساسی مشترک به وجود میآورد که بر اساس آن، فهم دیگری ممکن میشود.
وی با تشکر از برگزارکنندگان این نشست، به ویژه آقای میخالکوف به خاطر فراهمکردن فرصتی برای گفتگو، دیدن و فهم گفت: اهمیت رویدادی همانند «پروانه الماسی» در این نکته نهفته است: روایت دیگری از منظری متفاوت برای درک خود و جهان. پروانه و شمع در ادبیات و فرهنگ فارسی پیوندی ناگسستنی دارند. پروانه در جست و جوی نور و حقیقت است و آنچنان پیش میرود که در دامن آن بسوزد و رستگار شود. پایبندی و تعهد به حقیقت و روایت آن، اساس بدیل فرهنگی، فرهنگی جامعنگر و یکجانبهنگر را شکل میدهد.
به نقل از این گزارش، این برنامه بخشی از نشست وزرا و معاونان فرهنگ کشورهای حاضر و بحث در خصوص همکاریهای سینمایی با محوریت آکادمی اوراسیا و جایزه پروانه الماسی بود که سیدعباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی از ایران نیز در این نشست حاضر است.
۵۹۲۴۳