جرد ایزاکمن، مدیر ناسا، هشدار داده است که چین ممکن است بخشهایی از قطب جنوب ماه را به انحصار خود درآورد. این منطقه به دلیل وجود یخ آب و مواد معدنی ارزشمند، برای پایگاههای دائمی انسانی اهمیت استراتژیک بالایی دارد. تاخیر در پرتاب ماموریت چانگئه ۷ (Chang’e 7) چین فرصتی موقت برای برنامههای فضایی آمریکا ایجاد کرده است.
قطب جنوب ماه؛ میدان رقابت برای منابع حیاتی

چین ماه گذشته پرتاب ماموریت روباتیک چانگئه ۷ به قطب جنوب ماه را تا اوایل سال آینده به تاخیر انداخت. جرد ایزاکمن، مدیر ناسا، از این تاخیر استقبال کرد و گفت: «آنها دقیقاً همان مکان در قطب جنوب ماه را هدف قرار دادهاند. ممکن است با ماموریت چانگئه ۷ که دهانه شاکلتون را هدف قرار میداد، از یک فاجعه جلوگیری کرده باشیم.» دهانه شاکلتون در قطب جنوب ماه، به دلیل «تلههای سرد» حاوی آب یخزده، ارزشمندترین منطقه برای استقرار بلندمدت فضایی محسوب میشود.
جاهطلبیهای چین و نگرانی آمریکا از مناطق انحصاری
ایزاکمن و مقامات آمریکایی نگرانند که چین در قطب جنوب ماه مناطق انحصاری ایجاد کند. ماموریت چانگئه ۷ با مریخنوردها و پهپادهای پرشی خود میتواند دسترسی به نقاط کلیدی را محدود سازد، زیرا چینیها به دنبال کسب مهارتهایی برای «لحظهای شبیه به فرود نیل آرمسترانگ» روی مریخ هستند. تاخیر چانگئه ۷ فرصتی برای ناسا فراهم میکند تا با پرتاب فضاپیمای بلو مون مارک ۱ از بلو اوریجین، زودتر و احتمالاً در بهار ۲۰۲۷ به این مناطق برسد. چین قصد دارد اولین فضانوردان خود را تا سال ۲۰۳۰ روی ماه فرود آورد.
ابعاد ژئوپلیتیک و جایگاه جهانی رقابت فضایی
ایزاکمن بر اهمیت بالای رقابت فضایی آمریکا و چین برای رهبری جهانی تاکید میکند. او گفت: «این موضوع، اعتبار هر کشور دیگری را زیر سوال میبرد؛ اینکه به تضمین امنیتی چه کسی اعتماد کنم؟ فناوری و استانداردهای چه کسی را بپذیرم؟» او به شکستهای سیاست فضایی آمریکا از دوران ریگان اشاره کرد و تخمین زد ناسا ۱۰۰ میلیارد دلار بینتیجه هزینه کرده است. در مقابل، چین از سال ۲۰۰۳ قابلیتهایش را گسترش داده و اکنون با آمریکا در فضا رقابت میکند. ایزاکمن هشدار داد: «اگر در مورد اینکه چه کسی ابتدا از نردبان [فرودگر] پایین میآید، کم بیاورید، تاثیر آن در سراسر جهان احساس خواهد شد.»